Μόνο ο Γιάνης

Φίλε πιτσιρίκο
Βλέπω τώρα την ωραία εκπομπή του Σπύρου Παπαδόπουλου με αφιέρωμα στο παοκτσάκι μας, την Πάολα. Δε θα σταθώ τόσο στο μουσικό κομμάτι ή στο τηλεοπτικό σώου γιατί σε αυτά ισχύει όπως είναι φυσικό το «περί ορέξεως», ο καθένας ξέρει τι γουστάρει, τι λαχταρά,με τι συγκινείται και με τί εκφράζεται.

Θέλω να το πάω αλλού.

Πολλές φορές σε αυτές τις εκπομπές είναι καλεσμένα πολύ λαμπερά,γνωστά και δημοφιλή πρόσωπα.

Συχνά το θέμα της εκπομπής ή τα συγκεκριμένα τραγούδια να αφορούν φτώχεια, ξενιτιά, απόρριψη ή και άλλες πιό δύσκολες έννοιες ή να αναφέρονται σε εξορίες, εκτοπίσεις και τα ρέστα, κι όμως βλέπεις να τα τραγουδούν.

Το ίδιο, φυσικά, μπορείς να δεις και στα πολιτιστικά κέντρα.

Το ερώτημα είναι το εξής όμως:

Μπορεί κάποιος να βιώσει πράγματα που είναι ξένα και άγνωστα για αυτόν;

Μπορεί μία γυναικάρα που την ποθούν οι πάντες να νιώσει τραγούδια που μιλούν για απόρριψη;

Μπορεί κάποιος που δεν ξέρει τί έχει να νιώσει την «άπονη ζωή» και τη «φτωχολογιά»;

Μπορεί κάποιος που δε ζορίστηκε ποτέ να νιώσει το «τραγούδι της ξενιτιάς» και «το ψωμί της ξενιτιάς είναι πικρό»;

Μπορεί κάποιος που είναι γραφιάς να τραγουδάει με κλειστά μάτια «μη βροντοχτυπάς τις χάντρες, η δουλειά κάνει τους άντρες,το γιαπί το πιλοφόρι το μυστρί»;

Προφανώς αρκετοί πιθανόν και να νιώθουν ή ακόμη και να έχουν περάσει δύσκολα πριν ανεβούν ψηλά.

Αν θεωρείται ανέβασμα η οικονομική εξύψωση.

Κατά τη γνώμη μου μόνο η πνευματική και ανθρώπινη εξύψωση είναι ανέβασμα αλλά αυτό είναι υποκειμενική και προσωπική άποψη.

Οι περισσότεροι Έλληνες θεωρούν πετυχημένο τον λεφτά ανεξάρτητα από το πνευματικό και ανθρώπινο περιεχόμενο του και πολλές φορές και την προέλευση των χρημάτων του.

Και όχι μόνο οι Έλληνες για να μην είμαστε άδικοι.

Παντού το χρήμα κυριαρχεί, εξουσιάζει και εξαγοράζει.

Περιττό να πω πως υπάρχει παγκοσμίως υπερσυγκέντρωση πλούτου σε ελάχιστους ανθρώπους που έχουν υπερεξουσίες που ξεπερνούν τη δημοκρατία και άλλες τέτοιες «ασήμαντες» έννοιες.

Τα έχεις γράψει τόσες φορές με εξαιρετικό τρόπο.

Περιττό επίσης να πούμε πως όλοι αυτοί οι παγκόσμιοι προύχοντες ορίζουν τις μοίρες των χωρών και διορίζουν τις κυβερνήσεις τους.

Οι οποίοι κυβερνώντες, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, είναι όπως κάποια πρόσωπα στις τηλεοπτικές εκπομπές, διακοσμητικά και φυσικά δε μπορούν να νιώσουν σχεδόν τίποτα.

Μπορεί ας πούμε ο Τσίπρας ή ο Μητσοτάκης να νιώσει τον πόνο και τα ζόρια του μέσου Έλληνα;

Με τίποτα.

Και άντε ας μην τα ένιωθαν.

Τουλάχιστον ας παράκουαν κάπως τα αφεντικά για να ωφεληθεί ο λαός έστω για λίγο.

Μπα…

Με τίποτα.

Τυφλή υπακοή.

Κατά την ταπεινή μου γνώμη ο μόνος που πέρασε τα τελευταία χρόνια-έστω με τα πολλά στραβά του-, που ήταν ανυπάκουος και απείθαρχος στα ξένα αφεντικά ήταν ο Βαρουφάκης.

Παρότι πλούσιος και κοσμοπολίτης, θα ήταν πολύ πιο χρήσιμος για το μέσο πολίτη από άλλους λαϊκούς ήρωες.

Φυσικά τον έφαγε η μαρμάγκα.

Δυστυχώς.

Και η απάντηση που δίνω γιατί έγινε αυτό αναφέρεται στο κείμενο που σου είχα γράψει με τίτλο «αυτή είναι η μοίρα μας;».

Από ό,τι φαίνεται, το σύστημα είναι πανίσχυρο και παντοδύναμο.

Και ακόμη και μία παγκόσμια κρίση -ή πολύ χειρότερα για τους λαούς ένας παγκόσμιος πόλεμος- δε μπορεί να το ακουμπήσει.

Πάντως, θα επαναλάβω πως από τους δήθεν επαναστάτες του ΣΥΡΙΖΑ ο μόνος που ήταν αληθινός ήταν ο Γιάνης.

Αυτά τα λίγα

Μ.

Παόκι

(Αγαπητό Παόκι, στην Ελλάδα υπάρχει ακράτεια συναισθήματος. Πολλή κλάψα. Ακούς τα ελληνικά τραγούδια και είναι οι ύμνοι του αδικημένου. Βλέπεις τα μεγαλύτερα καθάρματα και τους μεγαλύτερους απατεώνες να αισθάνονται αδικημένοι και κυνηγημένοι. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τους ζάπλουτους υπουργούς του ΠΑΣΟΚ, σε εκδήλωση προς τιμήν του Λευτέρη Παπαδόπουλου στις Πρέσπες, να τραγουδούν τη «Φτωχολογιά». Και το πίστευαν. Μεγάλο πράγμα οι αυταπάτες. Το έχουμε παρακάνει με το συναίσθημα. Εξαφανίσαμε τη λογική. Και την Δικαιοσύνη. Ο Γιάνης Βαρουφάκης είναι χορτασμένος από τη ζωή. Για πόσους συριζαίους μπορεί να πει κάποιος το ίδιο; Πολύ πεινασμένα ανθρωπάκια. Να είσαι καλά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.