Ολαρία ολαρά

Κι όμως, το λεγόμενο «Μακεδονικό» ζήτημα έχει λυθεί. Στην παρούσα φάση που οι Αμερικάνοι και οι Ευρωπαίοι τοκογλύφοι θέλουν την ΠΓΔΜ εντός του ΝΑΤΟ και της ΕΕ οι πιέσεις ασκούνται πάνω στην κυβέρνηση των Σκοπίων.

Η χώρα αυτή είναι αδύναμη και εύθραυστη εξαιτίας των εθνοτικών συγκρούσεων στο εσωτερικό της, καθώς και λόγω των επιδιώξεων των γειτονικών της χωρών, Βουλγαρίας και Αλβανίας.

Οι ΗΠΑ, που διατηρούν μια τεράστια στρατιωτική βάση στα όρια Κοσόβου και ΠΓΔΜ, θέλουν ένα ακόμα πάτημα για τα σχέδια τους στην περιοχή.

Έχοντας ήδη μέσα στο μαντρί τους γείτονες, απειλούν τους Σλάβους-Μακεδόνες των Σκοπίων με πλήρη αφανισμό, αν δεν συμβιβαστούν με την Ελλάδα στο ζήτημα του ονόματος.

Για τους Σκοπιανούς ο συμβιβασμός για το όνομα είναι μονόδρομος.

Η είσοδός τους στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ είναι η μοναδική πιθανότητα που έχουν για να επιβιώσουν ως ανεξάρτητο κρατικό μόρφωμα.

Διαφορετικά, πολύ γρήγορα θα τους καταπιούν οι γείτονες.

Την επιβίωση των Σκοπίων την θέλουν και οι Αμερικάνοι.

Είναι μια υπόθεση που την υποστήριξαν στο παρελθόν και εξακολουθούν και τώρα να την υποστηρίζουν.

Κι εκεί που τα Σκόπια πιέζονταν από όλες τις μεριές, έρχονται σαν από μηχανής θεός τα συλλαλητήρια στην Ελλάδα που διοργανώθηκαν και διοργανώνονται υπό την αγαστή συνεργασία του παπαδαριού, των φασιστών –φανερών και κρυφών– και των κάθε λογής μαϊντανών που φυτρώνουν εδώ και χρόνια στα χωράφια της αριστερας και κεντροαριστεράς.

Και όλοι αυτοί οι …απλοί πατριώτες που ακολουθούν και στηρίζουν τον ακροδεξιό συρφετό των τάχα μου Μακεδονομάχων κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν –ή μήπως στα αλήθεια δεν καταλαβαίνουν κι αυτό είναι πολύ περισσότερο επικίνδυνο– μερικά απλά και οφθαλμοφανή πράγματα.

Το πρώτο είναι πως η ελληνική Μακεδονία δεν απειλείται από το κράτος των Σκοπίων, αφού κατοικείται κατά 99% από Έλληνες.

Αντίθετα η Θράκη είναι αυτή που απειλείται και τα νησιά του Αιγαίου, αλλά για το ζήτημα αυτό οι …πατριώτες σφυρίζουν αδιάφορα και δεν ανησυχούν καθόλου.

Το δεύτερο έχει να κάνει με το πότε και το πώς η Μακεδονία έγινε ελληνική.

Ε λοιπόν, η Μακεδονία έγινε ελληνική επειδή υπήρχε ο Ελευθέριος Βενιζέλος.

Επειδή έδωσε επιτακτικά την εντολή στον ηλίθιο αρχιστράτηγο και διάδοχο του θρόνου Κωνσταντίνο να κουνήσει την βασιλική του κωλάρα και να τρέξει να κυριεύσει το λιμάνι της Θεσσαλονίκης πριν από τους Βούλγαρους.

Επειδή είχε προσεκτικά χτίσει τις συμμαχίες με τους Σέρβους και τους Μαυροβούνιους κατά την διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων.

Κι επειδή υπέγραψε με τον Κεμαλ την ανταλλαγή των πληθυσμών του 1924.

Χωρίς τον Ελευθέριο Βενιζέλο, η Μακεδονία θα ήταν όπως η Κομοτηνή σήμερα, δηλαδή 45-50% Τούρκοι.

Το τρίτο είναι πως, εξαιτίας της νεότερης ιστορίας των Βαλκανίων, είναι πολύ πιθανό να ζουν στον γεωγραφικό χώρο της Μακεδονίας οι κάτοικοι των Σκοπίων πολύ περισσότερες γενιές από ότι οι σημερινοί κάτοικοι της Ελληνικής Μακεδονίας που στην συντριπτική τους πλειοψηφία ήρθαν στα μέρη αυτά πρόσφυγες και διωγμένοι από τις αρχέγονες κοιτίδες τους στην Ιωνία και στον Πόντο.

Το τέταρτο είναι πως τα παραπάνω δεν σημαίνουν ότι οι Σλάβοι-Μακεδόνες των Σκοπίων επιτρέπεται να έχουν διεκδικήσεις επί των Ελληνικών εδαφών.

Και φυσικά, δεν έχουν την παραμικρή σημασία οι ανοησίες που λένε για τον Μεγαλέξανδρο και την Αρχαία Μακεδονία.

Στην Ιστορία υπάρχουν οι πηγές που, όσο και μην μας αρέσουν, δηλώνουν ξεκάθαρα πως οι αρχαίοι Μακεδόνες αποτελούσαν ελληνικό μεν φύλο, εχθρικό δε προς την υπόλοιπη Ελλάδα, την οποία στο τέλος υποδούλωσαν και -σε σημαντικό βαθμό- κατέστρεψαν.

Με τους Σλάβους πάντως –που ήρθαν 8 αιώνες αργότερα στα Βαλκάνια– δεν έχουν την παραμικρή απολύτως σχέση.

Στην Ιστορία σημασία έχουν οι πηγές και οι αποδείξεις.

Για κάθε μορφωμένο άνθρωπο πάνω στον πλανήτη οι αναφορές των Σκοπιανών στην αρχαία Μακεδονία είναι άξιες χλευασμού.

Όπως άξιες χλευασμού είναι και οι αναφορές των νεο-Ελλήνων στον υποτιθέμενο Ελληνοχριστιανικό πολιτισμό, όταν όλοι γνωρίζουν την καταστροφική μανία του πρώτου χριστιανικού κράτους στην Ανατολή –του Βυζαντίου– απέναντι στην παλαιά θρησκεία και στον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό.

Ο Μέγας – όχι Αλέξανδρος αλλά– Θεοδόσιος δεν άφησε κανένα ελληνικό ή ελληνιστικό μνημείο όρθιο, κανέναν ναό, που να μην τον μετέτρεψε σε ναό της Παρθένου Μαρίας με τρούλο ή χωρίς.

Χωρίς λοιπόν να το αντιλαμβάνονται, οι συμμετέχοντες στα συλλαλητήρια για την Μακεδονία, προσφέρουν μεγάλη βοήθεια στην ευρισκόμενη σε πίεση ηγεσία των Σκοπίων.

Γνωρίζοντας πως η πολιτική τάξη στην Ελλάδα είναι δέσμια των λαϊκίστικων και ακροδεξιών πιέσεων που την τρέφουν και της δίνουν νόημα ύπαρξης θα μεταβάλουν πολύ γρήγορα τις θέσεις τους, αποδεχόμενοι τις συμβιβαστικές προτάσεις Νίμιτς ως προς το όνομα ποντάροντας για μια ακόμα φορά στην αδιαλλαξία της Αθήνας.

Από το σημείο αυτό και μετά, οι πιέσεις πάνω στην Ελλάδα από τους «δυτικούς μας συμμάχους» θα γίνουν αφόρητες.

Οι Έλληνες πολιτικοί δεν θα μπορούν ούτε να πουν «ναι» σε μια σύνθετη ονομασία, ούτε να βάζουν διαρκώς βέτο στην είσοδο της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ.

Κάτω από το τραπέζι θα δεχτούν την «λύση» που θα προτείνουν οι «σύμμαχοι».

Τα Σκόπια θα μπουν στους διεθνείς οργανισμούς με το «προσωρινό» τους όνομα ΠΓΔΜ/FYROM την ίδια στιγμή που για όλους τους υπόλοιπους –πλην των ηλιθίων– θα είναι η Δημοκρατία της Μακεδονίας.

Η Ελλάδα και ο περιούσιος λαός της θα είναι για μια ακόμα φορά «αήττητος» και ταυτόχρονα «βαθιά ηττημένος».

Υπερήφανος για τους παπάδες του και για τους παπάρες του. Για τα θυμιατά και για τις αγιαστούρες του. Για τους …μπαρουτοκαπνισμένους Φράγκους και Φραγκούληδες.

Βλέποντας από μακριά το στήσιμο της κολυμβήθρας του Σιλωάμ για τα φασισταριά της Χρυσής Αυγής και της κατάμαυρης εκκλησιαστικής ιεραρχίας με την συμμετοχή δεκάδων χιλιάδων πολιτών στις συγκεντρώσεις-συλλαλητήρια μαζί και των γνωστών «αριστερών» μαϊντανών που σιγοψιθυρίζουν πως «όλοι Έλληνες είμαστε», με πιάνει απελπισία και θυμός.

Από την άλλη, όμως, σκέφτομαι πως δεν υπάρχει τίποτα πιο φυσιολογικό από τις συνάξεις αυτές σε μια χώρα όπου ο «καλύτερος» και ο «πιο προοδευτικός» είναι για φτύσιμο και για κατούρημα μαζί.

Σαν να μην έχει μια ημέρα από την δεκαετία του ’60, τότε που ο Νιόνιος ήταν ακόμα ζωντανός και έγραφε τραγούδια …

«Ολαρία ολαρά, μαύρο τύμπανο χτυπά, / τα παιδιά που αγαπούν τα στρατιωτάκια, / τ’ αλογάκια και τα ξύλινα σπαθιά, / βρικολάκιασαν σε τούτα τα στιχάκια, / στην σκεπή μας κάποιος ξαγρυπνά.

Ολαρία ολαρά, στην θερμή σου αγκαλιά,/ αχ, ο Όλιβερ Τουίστ χαμογελάει / και ο Αδόλφος τού χαϊδεύει τα μαλλιά, / διαμαντένιο δαχτυλίδι του φοράει / και πετούν αγκαλιασμένοι μακριά.

Ολαρία ολαρά, με σουραύλια και βιολιά / θα βρεθούμε όλοι μαζί στο πανηγύρι, / θα ‘ναι όλη η παλιά μας συντροφιά / και θα πιούμε από το ίδιο το ποτήρι / και την πιο πικρή γουλιά.»

Φιλιά πολλά από την – περίεργο που κατοικείται από ανθρώπους – Εσπερία

Ηλίας

Υ.Γ. Το 1928, όταν ο Αδόλφος Χίτλερ ήταν έναν ασήμαντος γελοίος ανθρωπάκος, ο Ντιέγκο Ριβιέρα βρέθηκε στο Βερολίνο προσκεκλημένος των κομουνιστών φίλων του. Οι εμπειρίες και οι σκέψεις του από αυτήν την επίσκεψη αποτυπώθηκαν σε ένα βιβλίο.Το άρθρο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Μαρξιστική Σκέψη» [https://enthemata.wordpress.com/2012/03/18/rivera/] σχετικά με αυτό το περιστατικό είναι πολύ διαφωτιστικό κι αξίζει να διαβαστεί από όλους. Δεν υπάρχουν αντισώματα ενάντια στον φασισμό, μονάχα διαρκής πάλη και ελευθερία στην σκέψη.

(Φίλε Ηλία, το συλλαλητήριο δεν γίνεται ούτε για την Μακεδονία, ούτε για το Μακεδονικό. Το συλλαλητήριο γίνεται για την πρόσβαση στη μάσα και στην κουτάλα. Πια δεν το κρύβουν. Μόνο τα χάπατα δεν το έχουν πάρει είδηση. Ηλία, αν μαθαίναμε την Ιστορία ως επιστήμη και όχι ως οπαδοί -όλοι οι Έλληνες καλοί και ήρωες, όλοι οι άλλοι για τα μπάζα-, η χώρα μας θα ήταν σε καλύτερη θέση σήμερα. Αδύνατον για τους περισσότερους Έλληνες να αντιληφθούν πως δεν ζούμε μόνοι μας πάνω στον πλανήτη. Ηλία, στον τόπο που γεννήθηκαν ο Λόγος (Λογική) και η αφηρημένη σκέψη, σήμερα διώκονται και τα δυο. Κυριαρχούν τα συναισθήματα, οι προλήψεις, η θρησκοληψία και οι εθνικοί μύθοι. Κι αν τολμήσεις να πεις πως αυτά θα φέρουν ακόμα μεγαλύτερα δεινά στη χώρα και στους πολίτες, σε θεωρούν και προδότη. Ηλία, θα ήθελα πολύ να παρακολουθώ τα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα από την Ελβετία ή την Βρετανία. Εντάξει, θα προτιμούσα από τα Κανάρια Νησιά, για να κάνω και μπάνια όλο τον χρόνο. Έχει μεγάλο ενδιαφέρον η Ελλάδα. Μια χώρα ως τηλεοπτικό ριάλιτι. Τις τελευταίες μέρες, μου έχει κολλήσει ο στίχος του Άκη Πάνου «Για σένα ο δρόμος είναι δρόμος, τι πα να πει είναι στραβός, ποιο θα `ναι το φινάλε όμως, δε το μαντεύεις ακριβώς». Έλα, όμως, που δεν είναι δύσκολο πια να το μαντέψεις το φινάλε. Να είσαι καλά, Ηλία.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.