​Mediterraneo​

Για την δική μας –λέμε τώρα!– Ελλάδα, έχουμε γράψει πάρα πολλά τις τελευταίες ημέρες. Για τα συλλαλητήριά της με τους φασίστες, τους μπατριώτες, του παπάδες και τις «ιερές» ομιλούσες αριστερές αγελάδες.

Και για το διεθνές σκάνδαλο της Novartis που έβγαλε ξανά στην επιφάνεια το μαφιόζικο ταμπεραμέντο των φωτισμένων πολιτικών που χρεοκόπησαν και ξεπούλησαν την Ελλάδα αλλά συνεχίζουν παρ’ όλα αυτά να επιδοκιμάζονται από τους Έλληνες πολίτες.

Με αφορμή άλλωστε την υπόθεση αυτή, θυμηθήκαμε ξανά τα πoυτανάκια των πολιτικών και ολιγαρχών, τους δημοσιογράφους, που με λύσσα προσπάθησαν να αθωώσουν τα αφεντικά τους, κατηγορώντας περίπου την διαπλοκή μεταξύ Μαξίμου και …FBI και απαιτώντας την αποκάλυψη των …«προστατευόμενων» μαρτύρων.

Πνιγήκαμε στην μπόχα της σύγχρονης Ελλάδας που ξαναβγαίνει με καμάρι στις αγορές, για να αυξήσει ακόμη περισσότερο το δημόσιο χρέος της.

Καιρός λοιπόν να ασχοληθούμε λιγάκι και με την γειτονική μας Ιταλία, εκεί που κάποτε άνθισε ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός και που δικαίως το νότιο τμήμα της έφερε το όνομα «Μεγάλη Ελλάδα».

Στην Ιταλία λοιπόν θα γίνουν οι πολυδιαφημισμένες από πρόπερσι εκλογές, εκείνες που πάλαι ποτέ απειλούσαν να τινάξουν στον αέρα ολόκληρο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Παρά λοιπόν το γεγονός πως η Ιταλία αποτελεί την τρίτη μεγαλύτερη –μετά την Γερμανία και την Γαλλία– οικονομία της Ευρωζώνης, είναι ταυτόχρονα και η μοναδική χώρα της οποίας το ΑΕΠ δεν έχει αυξηθεί μετά από την είσοδο της στο κοινό νόμισμα.

Αντίθετα, η παραγωγική της βάση συρρικνώνεται, η παραγωγικότητα της εργασίας μειώνεται και η ανεργία ιδιαίτερα των νέων (40%) διαρκώς αυξάνεται.

Το δημόσιο χρέος της χώρας έχει ανέλθει στα 2,3 τρισ. ευρώ και φτάνει στο 135% του ΑΕΠ, ενώ και ο προϋπολογισμός της –παρά τα όσα προβλέπουν οι συνθήκες– παραμένει σταθερά ελλειμματικός.

Επίσης, το τραπεζικό της σύστημα νοσεί βαριά με την δαμόκλειο σπάθα των κόκκινων δανείων και ενός επικείμενου bail in να κρέμεται από πάνω του.

Με λίγα λόγια δηλαδή, η χώρα θα είχε ήδη μπει σε τρία μνημόνια αν είχε διαφορετικό όνομα και διαφορετικό μέγεθος από αυτό που έχει.

Στα παραπάνω έχει προστεθεί και το τεράστιο ζήτημα του μεταναστευτικού-προσφυγικού που, όπως κι αλλού, προκαλεί μεγάλες κοινωνικές αντιπαραθέσεις και ευνοεί την άνοδο ακροδεξιών κινήσεων και κομμάτων.

Τα παρακάτω στοιχεία που αφορούν τις προγραμματικές θέσεις -δηλαδή τις προεκλογικές υποσχέσεις- των κυριότερων ιταλικών κομμάτων που κατεβαίνουν στις «κρίσιμες» εκλογές του Μαρτίου, τα παραθέτω για να δουν οι Έλληνες ότι δεν αποτελούν τον μοναδικό λαό ηλιθίων μέσα στην ΕΕ, ούτε τους μόνους πολίτες που εκλέγουν απατεώνες και μαφιόζους για να τους κυβερνήσουν.

Έχει μεγάλη πλάκα να δει κανείς τις υποσχέσεις των κομμάτων, για να διαπιστώσει πόσο εφαρμόσιμες είναι και πόσο αληθινές.

Θα δει επίσης ότι όποια κυβέρνηση κι αν βγει, θα είναι μια κυβέρνηση απατεώνων που είτε θα ξεπουληθεί την επόμενη ημέρα στην Μέρκελ είτε θα συνθηκολογήσει αμέσως μετά την πρώτη άγρια φωνή της καγκελαρίου.

Άλλωστε, κανένας –όσο και να το επιθυμεί– δεν μπορεί να παραβλέψει το γεγονός ότι η Ιταλία παραμένει ακόμα όρθια και ζωντανή χάρη στην εφαρμοζόμενη πολιτική ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ που εξυπηρετεί τον φθηνό δανεισμό της χώρας για την αναχρηματοδότηση του χρέους της.

Και σε λίγους μήνες, ο Ιταλός Μάριο Ντράγκι θα παραχωρήσει την θέση σε κάποιον Γερμανό συνάδελφο του.

Έχουμε λοιπόν και λέμε (με αρκετές πληροφορίες από το Politico και το The Guardian):

-Το Forza Italia του 81χρονου Μπερλουσκόνι υπόσχεται να εισάγει ένα παράλληλο νόμισμα για χρήση στο εσωτερικό της χώρας, ενώ ταυτόχρονα να παραμείνει στο ευρώ και να το χρησιμοποιεί για τις διεθνείς μονάχα συναλλαγές και το εξωτερικό εμπόριο. Υπόσχεται επίσης να καταργήσει τα διόδια, τον ιταλικό ΕΝΦΙΑ και τον φόρο κληρονομιάς, και να εισαγάγει έναν κοινό χαμηλό φορολογικό συντελεστή για άτομα και επιχειρήσεις. Επίσης, θα διπλασιάσει την κατώτερη σύνταξη και θα εισάγει βασικό εισόδημα για όλους, της τάξης των 1.000 ευρώ τον μήνα. Φυσικά, θα τσακίσει τους «λαθρομετανάστες» της Ιταλίας, επιβάλλοντας τον άμεσο επαναπατρισμό 600.000 ατόμων.

-Η ακροδεξιά «Λίγκα του Βορρά» υπόσχεται κι αυτή ότι θα εισάγει ένα παράλληλο νόμισμα, και πως θα καταγγείλει το δημοσιονομικό σύμφωνο που απαγορεύει τα δημοσιονομικά ελλείμματα και επιβάλει αυστηρά μέτρα στις χώρες που παραβιάζουν τον κανόνα. Θα επιβάλει επίσης σταθερό φόρο 15% για όλους. Θα βελτιώσει τις σχέσεις με την Ρωσία, θα πατάξει την εγκληματικότητα και θα ανοίξει ξανά τους οίκους ανοχής. Στο θέμα των μεταναστών θα είναι κι αυτή αμείλικτη. Κάθε χρόνο θα επαναπροωθεί στις πατρίδες τους 100.000 Αφρικανούς μετανάστες. Στον ιταλικό νότο δραστηριοποιείται ένα παρόμοιο με την «Λίγκα του Βορρά» ρατσιστικό-φασιστικό κόμμα, η «Αδελφότητα της Ιταλίας», με αρκετά παρόμοιες θέσεις.

-Το «Κίνημα Πέντε Αστέρων» δηλώνει πως θα αυξήσει το έλλειμμα του προϋπολογισμού και θα επαναδιαπραγματευτεί το δημοσιονομικό σύμφωνο με την ΕΕ. Θα προωθήσει στην Βουλή νόμους που θα επιτρέπουν την πρόωρη συνταξιοδότηση και θα δυσκολεύουν τις απολύσεις, και θα εισάγει βασικό εισόδημα για όλους της τάξης των 780 ευρών (λιγότερα δηλαδή από όσα δίνει ο Μπούνγκα-Μπούνγκα). Επιπλέον, θα αυξήσει τους φόρους στις εταιρείες που ασχολούνται με την παραγωγή ενέργειας και θα βελτιώσει τις σχέσεις με την Ρωσία του Πούτιν.

-Τέλος, η «Κεντροαριστερά» του πρώην πρωθυπουργού Ματέο Ρέντσι υπόσχεται την μείωση της φορολογίας και την αύξηση του βασικού μισθού. Επίσης, δηλώνει κι αυτός ότι θα επαναδιαπραγματευτεί με την ΕΕ την κατάργηση του δημοσιονομικού συμφώνου και πως θα αυξήσει το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού στο 3% αυξάνοντας παράλληλα τις δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις.

Είναι νομίζω φανερό ότι, εκτός από την Γερμανία που χρησιμοποιεί την ευρωζώνη προς ίδιον όφελος και πλουτίζει εις βάρος των υπολοίπων, ευθύνες έχουν και κάποιοι άλλοι που συνεχίζουν να κυβερνούν τις χώρες του Νότου με τον παραδοσιακό μαφιόζικο και πελατειακό τρόπο.

Ευθύνη έχουν και οι λαοί του Ευρωπαϊκού Νότου που φέρονται σαν ραγιάδες απέναντι στους Βόρειους, και σαν χειροκροτητές και θλιβερά πελατάκια στους μαφιόζους-απατεώνες που επιλέγουν να τους κυβερνούν στην χώρα τους.

Κανένα από τα πολιτικά κόμματα που ζητούν τον ψήφο των Ιταλών τον Μάρτιο δεν είναι ικανό να οδηγήσει την Ιταλία εκτός της Ευρωζώνης και ούτε πραγματικά επιθυμεί να το κάνει.

Κι εκείνοι που κάποτε μιλούσαν για διεξαγωγή δημοψηφίσματος έχουν κατεβάσει τους τόνους και μάλλον το έχουνε ξεχάσει.

Στην λογική των περισσοτέρων κομμάτων κυριαρχεί η υποσχεσιολογία –λεφτά υπάρχουν– και η ακροδεξιά ατζέντα σχετικά με τους πρόσφυγες και τους μετανάστες.

Το μόνο που περιμένω να δω από αυτές τις «κρίσιμες» εκλογές, είναι τον συνασπισμό των απατεώνων που θα σχηματίσουν την νέα ιταλική κυβέρνηση και θα συνεχίσουν τον εξευτελισμό και την καταστροφή της χώρας τους.

Una faccia una razza, και μας τέλειωσε κι η Μπάρμπα!

Φιλιά από την – περίεργο που κατοικείται από ανθρώπους – Εσπερία

Ηλίας

(Αγαπητέ Ηλία, οι εκλογές δεν έχουν κανένα νόημα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Άλλωστε, αν προσέξεις τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, οι εκλογές έχουν συμβουλευτικό ρόλο. Άλλον ψηφίζεις, άλλος γίνεται κυβέρνηση. Διατηρούν ακόμα τις εκλογές ως άλλοθι «Δημοκρατίας», και για να εκτονώνονται τα χάπατα. Δεν γράφω περισσότερα γιατί σκέφτομαι να γράψω ένα κείμενο γι’ αυτό το θέμα. Ηλία, για να καταλάβεις πόσο δραματική είναι η κατάσταση στην Ιταλία -και πόσο απελπισμένοι είναι κάποιοι Ιταλοί, στις ευρωεκλογές είχε κατέβει και το κόμμα L’ Altra Europa con Tsipras – Η Άλλη Ευρώπη με τον Τσίπρα. Έβγαλαν και τρεις ευρωβουλευτές. Φαντάσου τι κρυάδα θα πήραν ψηφοφόροι και ευρωβουλευτές, μετά τις κωλοτούμπες του Τσίπρα. Δηλαδή, θα πρέπει να αισθάνθηκαν εντελώς ηλίθιοι. Πάντως, οι Ιταλοί, σε αντίθεση με εμάς, έχουν σήμερα σπουδαίους διανοούμενους που γράφουν εξαιρετικά βιβλία. Δεν είναι και λίγο αυτό. Ηλία, η Ιταλία είναι η χώρα στην οποία γεννήθηκε ο φασισμός, οπότε η Ευρώπη την έχει ανάγκη τώρα που εκφασίζεται ξανά. Βλέπω λαμπρό μέλλον για την Ιταλία στη φασιστική Ευρώπη. Πάντως, είναι γαμάτοι οι Ιταλοί και τους περιμένω τον Αύγουστο στην παραλία να παίξουμε μπάλα στην άμμο και να τους τρελάνω στις κλωτσιές. Να είσαι καλά, Ηλία.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.