Η ποίηση είναι κατάθεση ψυχής

Δεν ξέρω πόσα «ΑΝ» έχουν ειπωθεί από το ανθρώπινο γένος, όμως πάντα κάποιος θα μεγαλουργεί εκφράζοντάς το όλο και καλύτερα.

Όπως αυτός ο Άγγλος Joseph Rudyard Kipling που έγραψε το 1895 αυτό το υπέροχο βικτωριανό ποιητικό στωικισμό, για το καθήκον του ανθρώπου να θέσει τον εαυτό του σε αρμονία με το σύμπαν.

Αξίζει να το διαβάσουμε μεταφρασμένο.

Αν…

«Αν να κρατάς καλά μπορείς το λογικό σου, όταν τριγύρω σου όλοι
τα ‘χουν χαμένα και σ’ εσέ της ταραχής τους ρίχνουν την αιτία.
Αν να εμπιστεύεσαι μπορείς τον ίδιο τον εαυτό σου όταν ο κόσμος
δε σε πιστεύει, κι αν μπορείς να του σχωρνάς αυτή τη δυσπιστία.
Να περιμένεις αν μπορείς, δίχως να χάνεις την υπομονή σου,
κι αν άλλοι σε συκοφαντούν να μην καταδεχτείς ποτέ το ψέμμα,
κι αν σε μισούν, εσύ ποτέ σε μίσος ταπεινό να μην ξεπέσεις,
μα να μην κάνεις τον καλό ή τον πολύ σοφό στα λόγια.

Αν να ονειρεύεσαι μπορείς και να μην είσαι δούλος των ονείρων,
αν να στοχάζεσαι μπορείς, δίχως να γίνει ο στοχασμός σκοπός σου,
αν ν’ αντικρύζεις σου βαστά, το θρίαμβο και τη συμφορά παρόμοια
κι όμοια να φέρνεσαι σ’ αυτούς τους δυό τυραννικούς απατεώνες,
αν σου βαστά η ψυχή ν’ ακούς όποιαν αλήθεια εσύ είχες ειπωμένη,
παραλλαγμένη απ’ τους κακούς, για να ‘ναι για τους άμυαλους παγίδα
ή συντριμένα να θωρείς όσα σούχουν ρουφήξει τη ζωή σου
και πάλι να ξαναρχινάς να χτίζεις μ’ εργαλεία πούναι φθαρμένα.

Αν όσα αποχτήσες μπορείς σ’ ένα σωρό μαζί να τα μαζέψεις
και δίχως φόβο, μονομιάς, κορώνα ή γράμματα όλα να τα παίξεις
και να τα χάσεις και απ’ αρχής, ατράνταχτος να ξεκεινήσεις πάλι
και να μη βγάλεις και μιλιά γι’ αυτό τον ξαφνικό χαμό σου.
Αν νεύρα και καρδιά μπορείς, και σπλάχνα και μυαλό όλα να τα σφίξεις
να σε δουλέψουν ξαναρχής, κι ας είναι από πολύν καιρό σωσμένα
και να κρατιέσαι πάντα ορθός, όταν δεν σου ‘χει τίποτε απομείνει
παρά μονάχα η θέληση, κράζοντας σε όλα αυτά «βαστάτε».

Αν με τα πλήθη να μιλάς μπορείς και να κρατάς την αρετή σου,
με βασιλιάδες να γυρνάς, δίχως απ’ τους μικρούς να ξεμακρύνεις.
Αν μήτε φίλοι, μήτ’ εχθροί μπορούνε πιά ποτέ να σε πειράξουν,
όλο τον κόσμο αν αγαπάς, μα και ποτέ παρά πολύ κανένα.
Αν του θυμού σου τις στιγμές, που φαίνεται αδυσώπητη η ψυχή σου,
μπορείς ν’ αφήσεις να διαβούν την πρώτη ξαναβρίσκοντας γαλήνη,
δική σου θάναι τότε η Γη, μ’ όλα και μ’ ό,τι πάνω της κι αν έχει
και κάτι ακόμα πιο πολύ: Άντρας αληθινός θά ΄σαι, παιδί μου.»

Και από τις συμβουλές του Kipling, συνειρμικά ανασύρω την δική μας Κατερίνα Γώγου, που μας θυμίζει ότι όσο δύσκολοι καιροί κι αν έρθουν, «Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος».

Θα ‘ρθει καιρός

«Θα ‘ρθει καιρός
που θ’ αλλάξουν τα πράγματα
να το θυμάσαι Μαρία
θυμάσαι Μαρία στα διαλείμματα
εκείνο το παιχνίδι που τρέχαμε
κρατώντας τη σκυτάλη
Μη βλέπεις εμένα μην κλαις
εσύ είσαι η ελπίδα
Άκου, θα ‘ρθει καιρός
που τα παιδιά θα διαλέγουν γονιούς
δε θα βγαίνουν στην τύχη
δεν θα υπάρχουν πόρτες κλειστές
με γερμένους απ’ έξω
και τη δουλειά θα τη διαλέγουμε
δε θα ‘μαστε άλογα
να μας κοιτάνε στα δόντια
Οι άνθρωποι, σκέψου,
θα μιλάνε με χρώματα
κι άλλοι με νότες
να φυλάξεις μοναχά
σε μια μεγάλη φιάλη με νερό
λέξεις κι έννοιες σαν κι αυτές :
απροσάρμοστοι, καταπίεση,
μοναξιά, τιμή, κέρδος, εξευτελισμός
για το μάθημα της Ιστορίας
Είναι Μαρία, δε θέλω να λέω ψέματα,
δύσκολοι καιροί και θα’ ρθουνε κι άλλοι
δε ξέρω, μην περιμένεις κι από μένα πολλά
τόσα έζησα, τόσα έμαθα, τόσα λέω
κι απ’ όσα διάβασα ένα κράτησα καλά
Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος
Θα την αλλάξουμε τη ζωή
…παρ’ όλα αυτά Μαρία»

Τόσα πολλά συναισθήματα, και τόσο λίγο πάθος για να τα εκφράσουμε.

‘Ενα νέο είδος ποίησης ξεκίνησε στο τέλος του προηγούμενου αιώνα, και έχει αρχίσει να γράφει την δικιά του πορεία στη νέα γενιά.

Πιστεύω ότι λείπει από την χώρα μας, όχι ως είδος, αλλά ως καθαρά stand up ποίηση που περνάει πολιτικοκοινωνικά μηνύματα.

Απολαύστε κάποιον που ξεχωρίζει με την κατάθεση ψυχής του.

Φιλικά

Αντώνης

Υ.Γ. Καλέ μου άνθρωπε, Πιτσιρίκο, χρειαζόμαστε νέους ποιητές που είναι έτοιμοι να μας μαγέψουν με την ψυχή τους, όσο ακόμη είναι ζωντανοί.

(Αγαπητέ Αντώνη, μάλλον οι σημερινές κοινωνίες δεν τους χρειάζονται τους ποιητές. Γενικά, οι κοινωνίες δεν μοιάζουν να χρειάζονται ανθρώπους που δεν παράγουν …κέρδος. Να είσαι καλά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.