Καλλιτεχνικές ανησυχίες στο Μερκελιστάν!

Καλέ μου άνθρωπε, πιτσιρίκο, γεια σου!
Τελικά, πρέπει να ‘χει δίκιο ο Βασίλης για μας που νιώθουμε την ανάγκη να γράψουμε για όσα ήδη έχουν -έτσι κι αλλιώς- συμβεί.

Αποδέχομαι λοιπόν την διάγνωσή του και προχωρώ στην αυτο-θεραπεία με ομοιoπαθητική.

Επίτρεψέ μου να μοιραστώ μαζί σας ως ενοικιαστής, ένα διακοσμητικό και ένα τεχνικό θέμα κατοικίας τύπου Μερκελιστάν.

Όχι τίποτα άλλο, αλλά νιώθω και την ανάγκη να προειδοποιήσω τους εν δυνάμει μετανάστες μη πάθουν κανένα εγκεφαλικό.

Είδατε τι καλά που λειτουργεί η αυτοθεραπεία για το κοινό καλό όλων μας, όταν την μοιραζόμαστε.

Βασίλη, γιατρέ μας! Γράψε μας την συνέχεια με την Βάνα, Μπάρμπα!

Όταν λοιπόν νοίκιασα το δεύτερο σπίτι μου από οργανωμένη εταιρεία-ιδιοκτήτρια, μπήκα σε ένα παλιό κτήριο μεν, με νεο-ανακαινισμένο διαμέρισμα δε.

Το πρώτο λοιπόν πρόβλημα, όταν μπήκα στο σπίτι, ήταν ότι, ενώ είχαν βάψει τα καλοριφέρ και τα ξύλινα κουφώματα των παραθύρων άσπρα, το υπόλοιπο κινητό μέρος των παραθύρων και της μπαλκονόπορτας είχαν αφεθεί στο παλιό τους ελαφρώς κιτρινιασμένο χρώμα, όπως και οι υπόλοιπες πόρτες του σπιτιού.

Όσο και να προσπαθούσα να το συνηθίσω, έβγαζε μάτι.

Τηλεφώνησα στην εταιρεία-ιδιοκτήτρια και ρώτησα αν αυτό είναι κάποια παράλειψη στο πρόσφατα ανακαινισμένο διαμέρισμα.

Μου είπαν ότι κανονικά θα έπρεπε να τα είχαν βάψει, και πως θα έστελναν κάποιον.

Πράξη Α’

Ο μπογιατζής που ήρθε, όμως, μου είπε ότι του είπαν να βάψει μόνον τα παράθυρα και την μπαλκονόπορτα, και όχι τις υπόλοιπες πόρτες. Ούτε καν αυτές του ίδιου δωματίου.

Όταν έκατσα στο βαμμένο άσπρο καθιστικό με μέτωπο προς τα παράθυρα, είπα όλα καλά.

Με το πού σηκώθηκα να πάω στο υπνοδωμάτιο, νάσου φάτσα-κάρτα η κιτρινισμένη πόρτα.

Πας να βγεις από το καθιστικό, άλλη πόρτα με κιτρινίλα.

Να βλέπεις και το ανακαινισμένο μπάνιο με άσπρα πλακάκια τριγύρω, και η πόρτα κίτρινη σαν τη μύγα στο γάλα.

Για γέλια μεν, αλλά λες ΟΚ. Δεν θα ζήσω στο μπάνιο.

Με το πού ήρθαν οι πρώτοι επισκέπτες για τα καλορίζικα, με ρωτούσαν όλοι γιατί στο ίδιο δωμάτιο-καθιστικό έχουν άλλο χρώμα οι πόρτες από τα παράθυρα.

Γελούσα, και τους έλεγα «είχε έμπνευση ο μπογιατζής».

Με έτρωγε η περιέργεια να καταλάβω αυτό τον γερμανικό τρόπο σκέψης διαχείρισης από μία όχι σχετικά μικρή εταιρία.

Τηλεφώνησα ξανά για να ρωτήσω γιατί δεν αποτελεί λογική απαίτηση να παραδοθούν όλες οι πόρτες του σπιτιού στο ίδιο χρώμα και μάλιστα σε ανακαινισμένο σπίτι.

Απάντηση: «Δεν είναι υποχρεωμένοι να τις βάψουν όλες στο ίδιο χρώμα».

Όχι, δεν το φαντάστηκα, ειπώθηκε κατά λέξη.

Το προσπέρασα και σκέφτηκα ότι όλα είναι μία συνήθεια.

Άλλωστε, με την πρώτη ευκαιρία, θα τις έβαφα μόνος μου.

Το επόμενο πρόβλημα προέκυψε στην πρώτη εβδομάδα που ήθελα να βάλω εξαερισμό κουζίνας.

Ενώ στον τοίχο υπήρχε μία μικρή υποδοχή εξαερισμού και δίπλα μία φανερή έξοδος τριών καλωδίων, δεν υπήρχε παροχή ρεύματος σε κανένα.

Σημείωση: στο Μερκελιστάν δεν κάνεις καμία παρέμβαση τεχνική ως ενοικιαστής, αν δεν πάρεις έγκριση από τον ιδιοκτήτη, αλλιώς μπορεί να την πατήσεις χοντρά.

Φτου ξανά τηλέφωνο στην εταιρεία να εξηγήσω το πρόβλημα.

Μου είπαν ότι κακώς δεν είχαν βάλει ήδη εξαερισμό στην κουζίνα, εφόσον είχε γίνει και ανακαίνιση και πως θα έστελναν κάποιο συνεργείο.

Θα γελάσετε, αλλά δεν ευθύνομαι εγώ.

Πράξη Β’

Σκηνή Α’

Ήρθε λοιπόν ένα συνεργείο ηλεκτρολόγων, δύο άτομα, κρατώντας έναν μικρό κάθετο εξαερισμό 10Χ20Χ30 εκατοστά, ΤΟΥΑΛΕΤΑΣ.

Το κοιτούσα σα χαζός και απορούσα τι σόι νέα τεχνολογία εξαερισμών κουζίνας είναι αυτή που έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο να περιλαμβάνει μόνον έναν εσωτερικό ανεμιστήρα, χωρίς καν κάποιο φίλτρο και κάθετης τοποθέτησης.

Όταν τους ρώτησα αν ήταν σίγουροι ότι αυτός ο εξοπλισμός είναι κατάλληλος για κουζίνα, μου απάντησαν με απόλυτη βεβαιότητα, αφού τον ίδιο εξοπλισμό-μηχάνημα βάλανε και στα υπόλοιπα διαμερίσματα!

Σκέφτηκα ότι ίσως ήμουν κάπως καχύποπτος μετά το βάπτισμα πυρός μου με το «διακοσμητικό» θέμα πόρτες-παράθυρα, και σκέφτηκα να δώσω μία δεύτερη ευκαιρία σε αυτή την δωρεάν εγκατάσταση, αφού έτσι θα λύνανε και το ηλεκτρικό πρόβλημα.

Σκηνή Β’

Ο μαέστρος-ηλεκτρολόγος, ρωτούσε τον ανεβασμένο βοηθό του στη σκάλα αν τελικά έχει ρεύμα στην έξοδο αυτών των τριών καλωδίων.

Αλλά όσο ρεύμα βρήκα εγώ δοκιμάζοντας μία λάμπα με ντουί, άλλο τόσο βρήκε κι αυτός.

Σκηνή Γ’

Ο μαέστρος-ηλεκτρολόγος, αφού έξυνε κάπως αμήχανα το κεφάλι του, μου μεταφέρει με ύφος επίσημο την ίδια «διάγνωση», και μου προτείνει ως λύση να συνδέσει τον εξαερισμό αυτό με το διακόπτη φωτισμού.

Το «μόνο» πρόβλημα μου είπε, θα είναι ότι, όταν θα ανάβω το φως της κουζίνας, θα ξεκινάει και ο εξαερισμός αυτόματα.

Επειδή όμως την ψιλιάστηκα ότι ήθελε να αποφύγει την πρόσθετη εργασία για να διορθώσει το πρόβλημα της ήδη υπάρχουσας σύνδεσης, του είπα ότι μπορεί να τοποθετήσει τον εξαερισμό, αλλά θέλω να βάλει και ένα διακόπτη εφόσον αυτό είναι κάτι πολύ κοινό σε μία ηλεκτρική σύνδεση.

Για κάποιο λόγο, δεν του άρεσε η υπόδειξή μου, και αυτό φάνηκε στον τόνο της φωνής του, όταν έλεγε στον βοηθό του να πάει να φέρει ένα διακόπτη από το αμάξι τους.

Ο διακόπτης όμως μπήκε, και είπα κι ένα τραγούδι μόλις τον δοκίμασε ο αρχι-μαέστρος.

Πράξη Γ’

Τελευταία Σκηνή

Μετά το πρώτο μαγείρεμα μυρωδάτης φασολάδας, ο εξαερισμός ΤΟΥΑΛΕΤΑΣ μόλις ξεκίνησε, θόρυβος όσο δέκα χαλασμένοι ανεμιστήρες, οι ατμοί και οι μυρωδιές στο χωρίς παράθυρα δωμάτιο της κουζίνας για ώρες, και ο λογαριασμός του ηλεκτρικού στα ύψη.

Για πότε πάτησα τον διακόπτη ΟFF ούτε που το θυμάμαι.

Τον διακόπτη θα τον σέβεστε! Τον διακόπτη!

Με το πού ξημέρωσε, έβγαλα αυτό το σαματά ντουλάπ μνημονιακής ενεργειακής κατανάλωσης, και αγόρασα το πρώτο φθηνό οικονομικό, πτυσσόμενο, αθόρυβο, ΚΑΝΟΝΙΚΟ εξαερισμό κουζίνας.

Τον συνέδεσα στην παλιά κανονική έξοδο καλωδίων -που ΔΕΝ μπορούσε να βρει το πρόβλημα το ντούο στούτζες αρχιμαέστρος & βοηθός- με την βοήθεια ενός Έλληνα φίλου ηλεκτρολόγου που ανακάλυψε ένα παραχωμένο κρυμμένο καλώδιο στο ίδιο σημείο με τα υπόλοιπα.

Τηλεφώνησα στην εταιρεία και τους ανακοίνωσα ότι η εγκατάσταση έγινε από δικό μου ηλεκτρολόγο, εφόσον ο αρχιμαέστρος τους ήταν αρκετά τεμπέλης για να βρει το πρόβλημα και να το διορθώσει.

Επίσης, τους ανακοίνωσα κατά λέξη, ότι ο κινέζικος «υπέροχος» αυτός ανορθόδοξος, αποτυχημένος, και άσχετος εξαερισμός ΤΟΥΑΛΕΤΑΣ σε κουζίνα, αποθηκεύτηκε στο αρχικό κουτί του και είναι έτοιμος για επιστροφή στον τεχνικό μάνατζερ της εταιρείας τους που τον επέλεξε.

Τέλος, τους είπα ότι, εφόσον οι πόρτες δεν πρέπει κατά την άποψή τους να έχουν το ίδιο χρώμα με τα παράθυρα στο κάθε δωμάτιο, θα τους τα παραδώσω στο μέλλον με όποιο χρώμα αντίστοιχα βάψω εγώ τους τοίχους στο κάθε δωμάτιο.

Απάντηση: «Λυπόμαστε για το πρόβλημα με το συνεργείο, αλλά να ξέρετε ότι δεν θα αναλάβουμε τα έξοδα για τον δικό σας ηλεκτρολόγο. Για το χρώμα με τις πόρτες, κανένα πρόβλημα»

Σημείωση: Ξέχασα να τους αναφέρω, ότι κατά καιρούς το αγαπημένο μου χρώμα είναι το μαύρο όταν φεύγω από σπίτια.

Φταίω εγώ δηλαδή που έχω καλλιτεχνικές ανησυχίες;

Φιλικά

Αντώνης

Υ.Γ. Μετά από αυτό, τα κατάλαβα όλα, αγαπητέ πιτσιρίκο. Τα μνημόνια στο προτεκτοράτο Ελλαδιστάν, είναι ένα καλοστημένο σχέδιο μποικοτάζ της ελληνικής παραδοσιακής μυρωδάτης κουζίνας μας, με εγκατάσταση εξαερισμού τουαλέτας.

(Αγαπητέ φίλε, με το Μνημόνο απέκτησαν νέες εμπειρίες εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες μετανάστες. Να, αυτό δεν θα το είχατε ζήσει, αν η Ελλάδα δεν είχε χρεοκοπήσει. Άρα, καλή η χρεοκοπία. Να είστε καλά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.