Σας πήραμε πρέφα

Μου προξενεί μεγάλη εντύπωση η λυσσαλέα κόντρα που έχει ξεσπάσει μεταξύ των διαφόρων συνιστωσών της συστημικής-μνημονιακής παράταξης σχετικά με το λεγόμενο «ηθικό πλεονέκτημα» που έχουν ή δεν έχουν, και για το αν διατηρούν ακέραιο τον παρθενικό τους υμένα παρά τις στενές σχέσεις που έχουν με τους διάφορους ολιγάρχες.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η υπόθεση του Ιβάν Σαββίδη που έφτασε στην Ελλάδα ως μεγάλος επενδυτής και έγινε δεκτός από όλους με ιδιαίτερη θέρμη.

Βέβαια, στη συνέχεια, οι υπόλοιποι ολιγάρχες που αντέδρασαν στον επικείμενο ανταγωνισμό από τον νεοφερμένο μαφιόζο χρησιμοποίησαν τα πολιτικά και δημοσιογραφικά τους άβαταρ, προκειμένου να τον πλήξουν όσο πιο αποτελεσματικά γινόταν.

Ο Σαββίδης, από την δική του πλευρά, παρά το γεγονός ότι διατηρεί στενούς δεσμούς με το εκκλησιαστικό και συντηρητικό κατεστημένο της Βορείου Ελλάδας, συναισθανόμενος τον κίνδυνο, προσεταιρίστηκε πολύ γρήγορα την κυβέρνηση Τσίπρα, συνάπτοντας μια αμοιβαία επωφελή και για τους δύο συμμαχία.

Στην μεταχρεοκοπημένη όμως Ελλάδα, το τοπίο θυμίζει πια Far West και ο μοναδικός κανόνας στην σύγκρουση μεταξύ των διαφόρων οικογενειών της μαφίας είναι η απουσία κάθε κανόνα.

Μονάχα μία φωνή γίνεται σεβαστή από τους Έλληνες μαφιόζους και τους πολιτικούς τους υποτακτικούς, και αυτή η φωνή χρησιμοποιεί ένα πολύ βαθύ και παρατεταμένο «σ» (sch) και τοποθετεί στην κάθε πρόταση το κυρίως ρήμα στην θέση «2».

Για έξι όμως ολόκληρους μήνες η φωνή αυτή είχε ουσιαστικά σωπάσει κι αυτό εξώθησε τον πόλεμο των οικογενειών στο προτεκτοράτο στα άκρα.

Ο Τσίπρας –από ό,τι φαίνεται– έχει μπει χοντρά στο παιγνίδι και δεν περιορίζεται στο να αντικαταστήσει απλά το ΠΑΣΟΚ στο παραδοσιακό δίπολο.

Μοιάζει να θέλει να κρατηθεί με νύχια και με δόντια πάνω από την κρατική κατσαρόλα με την κουτάλα κι αυτό προκαλεί μεγάλο εκνευρισμό στους παραδοσιακούς παίχτες που περιμένουν πώς και πώς να ξαναπάρουν την θέση τους.

Αυτό φαίνεται από την επιστράτευση διαφόρων πάλαι ποτέ «αριστερών» δημοσιογράφων που για τον ένα ή τον άλλο λόγο δεν χώρεσαν στο τραπέζι που έστρωσε ο ΣΥΡΙΖΑ, μετά την ανάληψη της κυβέρνησης τον Ιανουάριο του 2015.

Οι συγκεκριμένοι δημοσιογράφοι παρέμειναν «ανεξάρτητοι» για κάμποσους μήνες διαπραγματευόμενοι και -αφού είδαν και αποείδαν- κατέληξαν στην δούλεψη διαφόρων ολιγαρχών του τύπου και των λοιπών ΜΜΕ.

Με το παράσημο λοιπόν στο στήθος του πρότερου «αριστερού και αγωνιστικού βίου» πρωτοστατούν στο ξεσκέπασμα των ύποπτων σχέσεων που διατηρούσε ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ με τον Ιβάν Σαββίδη.

Είναι δε τόση μεγάλη η σπουδή τους που ξεχνούν πως, σε αυτή την χώρα, και πριν εμφανιστούν στο προσκήνιο τα γατάκια και οι γατούλες, υπήρχαν και υπάρχουν ακόμα μεγάλες τίγρεις και αιμοβόρα λιοντάρια.

Η κατάσταση έτσι όπως έχει διαμορφωθεί είναι τρομακτικά – και «ελληνικά» – γελοία.

Από την μια η αντιπολίτευση να διαμαρτύρεται και να καυτηριάζει την διαπλοκή του ΣΥΡΙΖΑ με τον Σαββίδη, ενώ η ίδια ήταν επί σειρά ετών το πουταvάκι του Μπόμπολα, του Βαρδινογιάννη, του Αλαφούζου και του Μαρινάκη, και από την άλλη η κυβέρνηση να μοιάζει με τον κυνηγό στο ανέκδοτο που τον πιάνουν στα πράσα με το σκοτωμένο ελάφι στον ώμο και έκπληκτος φωνάζει τινάζοντας το πέτο του, «αχ ένα ελάφι, ένα ελάφι».

Είναι λοιπόν προφανές ότι έχουν εκτραχυνθεί τα πράγματα στο προτεκτοράτο και απαιτείται η άμεση παρέμβαση της Μέρκελ για να ηρεμήσουν τα πνεύματα.

Όσο αφορά το ποδόσφαιρο, καλό θα ήταν να περάσει ένα νομοσχέδιο από την Βουλή που θα υποχρεώνει τις δύο πρώτες ομάδες του βαθμολογικού πίνακα στην Ελλάδα να αγωνίζονται στην Bundesliga.

Έτσι, οι καλύτερες ομάδες του προτεκτοράτου θα υποχρεώνονται να αντιμετωπίζουν τουλάχιστον δύο φορές τον χρόνο τους Γερμαναράδες της Bayern και να μαθαίνουν ξανά και ξανά τι εστί …Μπεσίκτας.

Πολλά φιλιά από την Εσπερία

Ηλίας

Υ.Γ. Στο αγαπημένο μου τελειωμένο Βασίλειο, η πρωθυπουργός Μέι άστραψε και βρόντηξε ενάντια στην Ρωσία του Πούτιν. Για όποιον γνωρίζει την πραγματική κατάσταση της βρετανικής οικονομίας -που εξαιρουμένου του χρηματοπιστωτικού κέντρου στο City του Λονδίνου είναι για τα σκουπίδια- καταλαβαίνει ότι δεν πρόκειται να υπάρξει συμφωνία με την ΕΕ επωφελής για το Ηνωμένο Βασίλειο μετά το Brexit και έτσι όλοι προσπαθούν να πετάξουν την μπάλα στην … ρωσική εξέδρα. Ποντάρουν στα αντίποινα του Πούτιν, προκειμένου να δημιουργήσουν συνθήκες «πολεμικής σύγκρουσης» και «πατριωτικό σανό» για εσωτερική κατανάλωση. Θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον αν ο Πούτιν τους έγραφε στα αρxίδια του και δεν αντιδρούσε καθόλου στις προμελετημένες υστερίες των Εγγλέζων. Τέλος, στην όμορφη Ελβετία, τα πράγματα εξακολουθούν να είναι υπέροχα βαρετά. Την αγάπη μου, Ηλίας.

(Φίλε Ηλία, μια χαρά τα βλέπεις τα πράγματα της Ελλάδας από την Ελβετία. Έτσι είναι. Βέβαια, είναι γνωστό πως στα προτεκτοράτα κυριαρχεί η Μαφία. Εδώ είμαστε τώρα. Το αστείο είναι πως πολλοί Έλληνες δεν αντιλαμβάνονται πως αυτό που βλέπουμε είναι πόλεμος μεταξύ ολιγαρχών. Νομίζουν πως η υπόθεση αφορά το ποδόσφαιρο. Εντελώς γκάου. Ηλία, εκεί που λες πως δεν έχει πιο χαμηλά για την Ελλάδα, έρχεται και το πιο χαμηλά. Ευτυχώς, ανέλαβε επιτέλους η Μέρκελ την καγκελαρία και θα βάλει τώρα σε μια τάξη πολιτικούς και μαφιόζους στην Ελλάδα, γιατί πολύ ξετσουτσούνιασαν τους τελευταίους μήνες που η Γερμανία δεν είχε κυβέρνηση. Ηλία, ο Πούτιν μάλλον είναι πάλι ο κερδισμένος του διπλωματικού πολέμου με την Βρετανία και τις άλλες χώρες -μετά την δηλητηρίαση του πρώην κατασκόπου και της κόρης του-, και αυτό θα φανεί στις προεδρικές εκλογές της επόμενης Κυριακής. Να είσαι καλά, Ηλία. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.