Ένας «αγγελικός» κόσμος με δολοφονικές προθέσεις

Θέλεις ν΄ αγιάσεις, καημένε κόσμε, αλλά ακόμη ζεις με το δάχτυλο στη σκανδάλη.
Και πώς άλλωστε να μην το κάνεις, όταν έχεις υιοθετήσει την πιο απάνθρωπη μαθηματική εξίσωση:
«Ο θάνατός του, η ζωή σου».

Σ΄ ακούω να γκρινιάζεις πάλι, ανθρωπάκο, γιατί μπορώ ακόμη και σε κρίνω.

Αλλά είμαι ο θεός σου και ο διάβολός σου.

Θ΄ αποφασίσω το ξημέρωμα, αν θα ζήσεις ή θα πεθάνεις.

Θ΄ αποφασίσω, αν μου κρύβεις κάτι που μπορώ να σου αρπάξω.

Δεν μ΄ ενδιαφέρει τι έμαθες από τους γονείς σου ή τους δασκάλους σου.

Δεν μ΄ ενδιαφέρει τι λέτε όλοι εσείς οι γκρινιάρηδες που μιλάτε για ηθική.

Δεν μ΄ ενδιαφέρει, γιατί εσείς οι ίδιοι οπλίσατε το χέρι μου.

Το οπλίσατε από την στιγμή που αρχίσατε να μου ζητάτε τα πλούτη του κόσμου.

Μου ζητάτε να σκλαβώσω παιδιά στην ανατολή, για να φέρνω την γλυκιά σοκολάτα στο τραπέζι σας.

Μου ζητάτε να διαλύσω κράτη, όταν δεν σας αφήνουν ν΄ αρπάξετε τα ενεργειακά τους κοιτάσματα.

Μου ζητάτε να υποστηρίξω δικτάτορες, όταν συμβαδίζουν με τα οικονομικά συμφέροντά σας.

Μου ζητάτε να σκοτώσω αμάχους, όταν δεν δέχονται με αγκαλιές τους στρατούς σας.

Μου ζητάτε τα πάντα, και ακόμη απορείτε.

Απορείτε και υποκρίνεστε.

Υποκρίνεστε ότι δεν ζητήσατε τίποτα.

Υποκρίνεστε ακόμη και όταν εξαργυρώνετε την ιστορία σας.

Όμως, εμείς, οι κυνικοί ρεαλιστές της ιστορίας, πολιτικοί και στρατηγοί, σας υπηρετούμε πιστά.

Σας αφήνουμε να γκρινιάζετε, όσο εμείς γράφουμε την ιστορία με το δάχτυλο στην σκανδάλη ή στην πένα.

Εμείς οι νικητές της ιστορίας, δεν νοιαζόμαστε αν δεν σας αρέσει.

Έτσι και αλλιώς, στο τέλος, θα μας ξαναστείλετε οπλισμένους σε νέους πολέμους.

Γιατί;

Γιατί αυτοί που θέλετε να ζήσετε «καλύτερα» απ΄τους προγόνους σας, έχετε εξισώσει την πολιτισμική σας «αγγελική» ταξική ηθική σας, μ΄ αυτή του μισθοφόρου δολοφόνου.

Άλλωστε, είστε αρκετά «πολιτισμένοι», για να κάνετε την βρωμοδουλειά σας με τα ίδια σας τα χεράκια.

Αφήστε το πάνω μας λοιπόν.

Εμείς δεν ντρεπόμαστε για τίποτα.

Εσείς;

Φιλικά

Αντώνης

Υ.Γ. Καλέ μου άνθρωπε, Πιτσιρίκο, ψάχνω τον Διογένη της εποχής μας, που θα εξοπλίσει με τόση κυνική αλήθεια τον κάθε ρομαντικό Δον Κιχώτη της εποχής μας, ώστε να κατανοήσει γιατί ακόμη χάνει την μάχη με το άδικο.

(Αγαπητέ Αντώνη, ο Διογένης μπορεί να ήταν ένα από τα πιο άξια τέκνα της Αθήνας, αλλά είχε γεννηθεί στον Πόντο. Δεν μοιάζει να έχουν αλλάξει και πολλά πράγματα από την εποχή που ο Διογένης κυκλοφορούσε με ένα φανάρι στους δρόμους της Αθήνας και, όταν οι άλλοι τον ρωτούσαν γιατί κρατάει φανάρι την ημέρα, τους απαντούσε «Αναζητώ τον άνθρωπο». Ο Διογένης δεν αποζητούσε τον πλούτο. Του αρκούσε να τον ζεσταίνει ο ήλιος. Εκεί είναι το μυστικό. Δεν μαθαίνουν οι άνθρωποι. Κολλάνε στην ιδιοκτησία και στο «αυτό είναι δικό μου και δεν θα μου το πάρει κανείς». Δεν μπορούν να καταλάβουν πως, αν αφήσουν τους άλλους να τους το πάρουν, οι ίδιοι γίνονται πιο πλούσιοι. Γίνονται Διογένηδες. Να είσαι καλά, Αντώνη.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.