Δεν με εμπιστεύομαι

Αυτή την φράση είπα, πριν από μερικές εβδομάδες, σε μια φίλη, καθώς κάναμε μια αναδρομή στα όσα έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια. Δεν με εμπιστεύομαι.

Πραγματικά, δεν μου έχω καμία εμπιστοσύνη πια.

Δεν υπήρξε λούμπα που να μην έπεσα μέσα.

Δεν υπήρξε άνθρωπος με προσωπική ατζέντα που να μη με έπεισε πως είναι και πολύ επαναστάτης.

Δεν υπήρξε άνθρωπος που να μην έκανε δέκα κωλοτούμπες, που να πίστεψα κάποια στιγμή πως εννοεί αυτά που λέει.

Βέβαια, δεν το παίρνω προσωπικά.

Μάλλον δεν συνέβη μόνο σε εμένα αυτό. Συνέβη και σε άλλους.

Πάντως, όταν με ρωτούν πια την γνώμη μου για κάποιον άνθρωπο ή για κάποιο θέμα, λέω «αυτό νομίζω αλλά μη μου έχετε εμπιστοσύνη εμένα γιατί κι εγώ δεν με εμπιστεύομαι. Πέφτω πάντα έξω.».

Έφτασα στο σημείο να σκέφτομαι πως δεν θέλω να συναναστρέφομαι καινούργιους ανθρώπους, γιατί είναι θέμα χρόνου να την πατήσω πάλι.

Δηλαδή, σκέφτηκα πως ο μόνος τρόπος να μην την πατήσω ξανά, είναι να μείνω μακριά από ανθρώπους που δεν γνωρίζω.

Αυτό δεν το γράφω με πικρία και απογοήτευση.

Ούτε κατηγορώ τους άλλους ανθρώπους. Εμένα κατηγορώ που είμαι γκαβός.

Είναι οριστικό: δεν με εμπιστεύομαι.

Βέβαια, κατά ένα περίεργο τρόπο, αυτό μου έχει βγει σε καλό.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.