Είμαι κι εγώ art director

Εγκλωβισμένοι μέσα σε οθόνες, κλιματιζόμενα γραφεία, σε συνθήκες εργασίας-δουλείας, τρέχουμε για deadline και πάρααα πολύ σημαντικά 8ωρα meetings.

Καλά ντε, δεν γίναμε και Κινέζοι ακόμη. Να μένουμε στο πάτωμα του παταριού στην καφετέρια-μπαρ-ταβέρνα που θα σερβίρουμε ένα ακόμη καυτό καλοκαίρι που έρχεται, τους συμπολίτες και συγχωριανούς Ευρωπαίους μας.

Βαβάδες και παππούδια μουχλιασμένα από την υγρασία, την συννεφιά του Βορρά και την έλλειψη βιταμίνης D, με large συντάξεις θα απολαμβάνουν κοκτέιλ και γκουρμέ fusion κουζίνες, με ένα πιτόγυρο για σβήσιμο πάντα, σε αυθαίρετα μεγαθήρια ξενοδοχεία, σε κατακλυσμένα από μάζες (πολιτισμένες καλέ και με τίγκα παράδες) χωριά και πόλεις νησιών ή παράλιων περιοχών.

Ένα ακόμη καυτό καλοκαίρι μας περιμένει, όπου δεν θα λείψει διόλου το επεισόδιο -να μου το θυμηθείς, σειρά για το Netflix θα μας πάει κανένα artsy αλάνι σε μερικά χρόνια- και ας μην είναι τούρκικο, τι πειράζει;

Έχοντας χοντρικά σκεφτεί μέσα στην τρύπα μου σήμερα, γράφω.

Σε ένα προτεκτοράτο όπου τα πάντα έχουν ιδιωτικοποιηθεί, ΟΚ μας μένει το νερό, το ρεύμα και ο καθαρός αέρας, αφήστε τουλάχιστον τις μανάδες σας να φτιάχνουν κάνα φαΐ της προκοπής γιατί οι Ελληνίδες και Ευρωπαίες πριγκίπισσες που θέλουνε καριέρες και ντιρεκτίβες μόνο για κουνουπίδια βραστά και delivery κάνουν.

Λόγω της παρατεταμένης εκμετάλλευσης της Φύσης από τον σύγχρονο άνθρωπο, που έχει καταστρέψει και συνεχίζει να κάνει το ίδιο, με τέτοιο μένος και βλακεία, να είναι ενάντια σε αυτό που τον θρέφει και στην ουσία τον κρατά ζωντανό, οδηγούμαστε σε ένα πολύ ξεκάθαρο σταυροδρόμι.

Στην επιλογή του σταυροδρομιού που θα ακολουθήσει αυτή τη στιγμή, υπάρχει μια επιπλέον εντροπία που δεν υπήρχε νωρίτερα στην δραστηριότητά του πάνω στη Γη.

Συγγνώμη που θα στο χαλάσω φιλελεχλέμπα, αλλά ναι, η σύγχρονη ανθρώπινη δραστηριότητα του turbo-καπιταλισμού, έχει επίπτωση στο περιβάλλον και μάλιστα έχουμε πάει το κοντέρ σε ένα σημείο που τείνει προς την μη αναστρεψιμότητα.

English: A singularity point.

Αυτό δεν χρειάζεται να είναι απαραίτητα γραφές από τα φουτουριστικά απόκρυφα του μπαρμπα-Ray Kurzweil σχετικά με την υπέρβαση του σημείου στο χρόνο, όπου η τεχνητή νοημοσύνη (ΑΙ) γίνεται πολύ πιο ισχυρή από τον ανθρώπινο νου.

Υπάρχει και η εκδοχή, την όποια μάλλον ζούμε ή πρόκειται να γίνουμε μάρτυρες αυτό τον αιώνα – και ίσως πολύ πριν το πανάγιο ΑΙ, η εκδοχή της τεχνητής α-νοημοσύνης που έχει καθυποτάξει τα πάντα σε κέρδος, εξουσία, επιβολή και προπαγάνδα για να επιστρέψει πάλι στο κέρδος, σε ένα μαζoχιστικό, ασύδοτο και ηλίθιο αυτοσκοπό δίχως τέλος.

Δεν ξέρω πόσοι από τους τουρίστες που περνάνε από τον πανέμορφο αυτό τόπο, μπορούν να αισθανθούν την αρμονία που μπορεί να σου προσφέρει ένα περιβάλλον όπου το κύμα συναντά τον κέδρο και οι ρεματιές βρίσκουν πανάρχαια δάση χαμένα μέσ’ την καρδιά μιας ενδοχώρας.

Στον αντίλογο, όμως, και από την εποχή του Σωκράτη να το πιάσεις και αυτοί μέσα σε τείχη ήταν κλεισμένοι όλη μέρα, αμπελοφιλοσοφία κάνανε και πολεμούσαν, λεκτικά και κυριολεκτικά μέχρι την αυτοκαταστροφή τους.

Δεν γνωρίζω τι πορεία θα είχε πάρει η ιστορία, αν οι αρχαίοι Αθηναίοι γινόντουσαν ριζοσπάστες οικολόγοι και ίσως κρεμάγανε και τον Αλκιβιάδη.

Θα είχαν φτιάξει στόλο για να πάνε να σφαχτούν στη Σικελία και από κει και πέρα να οδηγηθούν στην ανυπαρξία;

Μάλλον πολλοί, σχεδόν όλοι, εμείς οι φιλεύσπλαχνοι και ευρωλάγνοι ραγιάδες ή κελτολαπάδες, που θα μας πάει το κινητό διακοπές, από check-in σε check-out και στικ σέλφι με φόντο μια ονειρεμένη παραλία, που είναι κατάλληλη για όλων των ειδών τις ακολασίες και τις απολαύσεις, αλλά θα μας χρησιμέψει μόνο σαν background μιας εικόνας θαμμένης σε ΤΒ πληροφορίας στο Instagram του Zuckerberg.

Άιντε βγάλε τώρα εσύ άκρη με τη μετα-μοντέρνα έκδοση που θέλει να λέγεται και άνθρωπος .

Μόνο που όλα αυτά τα κινούμενα φυτώρια-ντουβάρια, προκαλούν πολύ μεγαλύτερη δύναμη απ’ό,τι το «εγώ» μου, το «εσύ» και των άλλων 10 νοματαίων, που νομίζουμε ότι κάνουμε «επανάσταση» επειδή διαλέξαμε τάχα μου να αντισταθούμε σε όλο αυτό το οικοδόμημα με ένα συμβολικό και ηρωικό τρόπο.

Κάτσε όμως γιατί τώρα κουραστήκαμε και πάμε ελεύθερο camping κάνα 3μηνο, για να αφομοιώσουμε την σεζόν της χειμωνιάτικης αντίστασής μας μέσα στα μπετά.

Τα μέτωπα είναι τόσα πολλά πλέον αλλά πάλι το κύριο αίτημα είναι και παραμένει ένα:

Κάτω το κέρδος, τα κράτη και οι πολυεθνικές σας, πάνω η ουσιαστική αξία και νόηση για το τι είναι ανθρώπινη ζωή, γ@μώ την ορθοδοξία σας και τα σάπια τα μυαλά σας.

Αλλά μάλλον ξεχνάμε πολύ εύκολα και η μάζα μας παρασέρνει σαν σε χιονοστιβάδα από ένα παγόβουνο που σπάει και πέφτει στον Αρκτικό ωκεανό.

Ας κάνουμε ένα τελευταίο νοητικό πείραμα.

Φανταστείτε αυτό τον τόπο που λέμε Ελλάδα, προσθέτοντας στον παρόντα χρόνο τα χρόνια που ήδη έχετε σαν ζωντανοί οργανισμοί πάνω στη Γη.

Με την δικιά μου πρόσθεση -είμαι περίπου στο 1/3 της διάρκειας της ανθρώπινης ζωής τώρα- στο χρόνο που παίρνω ως αποτέλεσμα, αυτός ο τόπος και η πατρίδα μας η Ευρώπη
μου φαντάζει μια ακατοίκητη έρημος όπου οι τρελοί ένοικοι που θα απομείνουν, σαν ηρωικοί απόγονοι των Μεσολογγιτών, θα έχουν κλειστεί και ταμπουρωθεί μέσα στα κελιά των πόλεων τους, τρώγοντας τις γάτες τους και παρακαλώντας για μερικές ακόμη ώρες air-condition, πριν να τους κοπεί και το ρεύμα, λόγω …στρατηγικής κακοπληρωμής του κακοπληρωμένου κακοπληρωτή.

Α ρε κακομοίρηδες. Και έξω θα φυσάει λίβας 50 °C.

Αγάπη και λατρεία (στον Πάν)

Μενέλαος

Υ.Γ.1 Τελευταία υπόθεση :
Μπορεί η ζωή να είναι στο δρόμο αλλά όταν ξεκινάμε με 30 °C από τέλη Απρίλη τι μπορούμε να περιμένουμε τον Αύγουστο; Θα τηγανίζουμε ομελέτα στην άσφαλτο;
Ίσως στα βουνά να κερδίσουμε λίγο χρόνο και οξυγόνο; Όπως και να έχει, ο Αλέξης σίγουρα μας ετοιμάζει καθαρό αδιέξοδο. Θα καλοπεράσουμε.

Αυτό το κείμενο μπορεί να είναι ένα ακαταλαβίστικο παραλήρημα, ίσως έχει γεύση σαν κακοβρασμένο μπριάμ, ζητώ συγγνώμη , αλλά αυτό μου βγήκε σήμερα.

Υ.Γ.2 Το καλύτερο σύνθημα τοίχου το τελευταίο διάστημα το βρήκα σε αυτοκόλλητο στην είσοδο από ένα σουβλατζίδικο χθες στο κέντρο της Αθήνας, έγραφε: «Είμαι κι εγώ art director».

(Αγαπητέ φίλε, παρ’ όλα αυτά -ένα «παρ’ όλα αυτά» είναι η ζωή- είμαστε ζωντανοί και ανήκουμε στους προνομιούχους του κόσμου αυτού. Είναι πολλοί οι τουρίστες-ταξιδιώτες που αντιλαμβάνονται και βιώνουν την αρμονία της χώρας μας, ενώ δεν παραλείπουν να κάνουν έρωτα στο κεδρόδασος. Πολλοί είναι και οι Έλληνες. Όσο για το φαΐ της μάνας μας, το φτιάχνουμε μόνοι μας -και καλύτερα από τη μάνα μας- και το προσφέρουμε στην αγαπημένη μας και στους φίλους μας. Μην έχετε αγωνία για το μέλλον. Υπάρχει μόνο το παρόν. Να κοιτάτε τα πουλιά, για να μαθαίνετε. Να είστε καλά. Καλό καλοκαίρι. Αν πάτε νότια Κρήτη, κάπου εκεί θα είμαι. Αξύριστος και ξυπόλητος.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.