Επίπεδο δάπεδο

Αγαπητέ Πιτσιρίκο,
Όλοι μεγαλώνουμε, έχοντας όνειρα και φιλοδοξίες. Έτσι κι εγώ, όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, ήθελα να κάνω μια συγκεκριμένη δουλειά. Δε μου “πέρασε” μεγαλώνοντας. Ίσα ίσα, που κατάφερα να πραγματοποιήσω το όνειρό μου, και κάθε μέρα που περνά, αγαπώ τη δουλειά μου όλο και περισσότερο.

Η δουλειά αυτή, δυστυχώς, ανήκει στο δημόσιο τομέα. Μετά από πολύ αγώνα και θυσίες κατάφερα να προσληφθώ. Το τι συνάντησα εκεί, λίγο πολύ, ο πολίτης το ξέρει, το ζει καθημερινά.

Έλα μου, όμως, που εγώ είμαι ρομαντικός και δεν μπόρεσα να συμβιβαστώ με την κατάσταση αυτή.

Τι να πρωτοαναφέρω; Τους ανίδεους με το αντικείμενο συναδέλφους; Την έλλειψη επαγγελματισμού σε όλες τις πτυχές της εργασιακής καθημερινότητας; Τη ρουφιανιά; Την απροθυμία εξέλιξης και μετεκπαίδευσης; Την παντοδυναμία των συνδικαλιστών των οποίων ο μόνος λόγος ύπαρξης είναι η διευθέτηση μεταθέσεων και αποσπάσεων;

Εν ολίγοις, ουσία μηδέν. Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε.

Όντας λοιπόν ανήσυχο πνεύμα και βλέποντας πως εκεί μέσα θα έβλαπτα την υγεία μου μέρα με τη μέρα, πήρα την απόφαση να φύγω.

Πίστεψέ με, Πιτσιρίκο, δεν δυσκολεύτηκα καθόλου.

Βρέθηκα λοιπόν στα 33 μου, να κυνηγάω το όνειρο από το μηδέν σε μια ξένη χώρα.

Είχε όμως τη γλύκα του. Ό,τι έκανα, το έκανα με το σπαθί μου, χωρίς να φοβάμαι ότι κάποιος κατώτερων δυνατοτήτων από εμένα, μπορεί να μου “φάει” τη θέση.

Η αυτοεκτίμησή μου, που μέσα στο βόθρο του ελληνικού δημοσίου είχε πέσει στο ναδίρ, εκτοξεύτηκε στα ύψη.

Είμαι τώρα 34 ετών και νιώθω 18. Νιώθω παιδί.

Θέλω να πιάσω την πέτρα και να την στύψω, που έλεγε κι ο πατέρας μου.

Μετά από μια δύσκολη χρονιά, κατάφερα να “ξαναπραγματοποιήσω” το όνειρό μου.

Πιτσιρίκο, μέχρι να τα καταφέρω έπλυνα πολλά πιάτα, ταλαιπωρήθηκα με το ποδήλατο μέσα στα χιόνια, έφαγα ατέλειωτες ώρες στο ψάξιμο αλλά και σε συνεντεύξεις-εξετάσεις, αλλά δεν μετάνιωσα στιγμή που άφησα τη σιγουριά του δημοσίου.

Τόση είναι η αποστροφή που έχω πλέον για όλους αυτούς.

Κοροϊδεύουν τους εαυτούς τους, κοροϊδεύονται μεταξύ τους και κοροϊδεύουν και τον πολίτη που τους πληρώνει.

Επειδή σέβομαι όλες τις απόψεις, θα σταθώ σε αυτή που λέει: “Φταίνε οι ικανοί όταν κυβερνούν οι ανίκανοι”.

Το αν ήμουν ικανός ή όχι για τη φαρσοκωμωδία του ελληνικού δημοσίου, δεν θα το κρίνω εγώ. Θα ρωτήσω όμως τα εξής:

– Εν έτει 2018:

-φταίει η οικονομική κρίση που δεν πετάμε το σκουπίδι στον κάδο;
-φταίει η οικονομική κρίση που οδηγούμε σαν Ζουλού; (συγγνώμη από τους Ζουλού)
-φταίει η οικονομική κρίση που βάζουμε εξάτμιση στο μηχανάκι μας, ώστε να ακουγόμαστε σε ακτίνα 10 χιλιομέτρων;
-φταίει η οικονομική κρίση που δε σεβόμαστε τον μπροστινό μας σε ουρές δημόσιων υπηρεσιών;
– φταίει η οικονομική κρίση που παρκάρουμε στις ράμπες των αναπήρων;

Και πολλά ακόμα τα οποία δεν χρειάζεται να αναφέρω. Τα βιώνουν όλοι καθημερινά.

Και αν όντως φταίνε οι ικανοί, προσπάθησε ποτέ κάποιος να αλλάξει κάτι στη δουλειά του, και εν προκειμένω στο δημόσιο;

Αν ναι, τότε ξέρει πώς είναι να μιλάς σε φελλό. (Και δυστυχώς οι ‘φελλοί’ είναι πλειοψηφία).

Προσπάθησε πότε κάποιος να κάνει παρατήρηση στον βλάκα με την εξάτμιση ή τον ηλίθιο που παρκάρει στη ράμπα αναπήρων, χωρίς να χρειαστεί να πιαστούν στα χέρια; Το ίδιο και για τα σκουπίδια.

Για να μην κουράζω, η έλλειψη χρημάτων της τελευταίας δεκαετίας, ανέδειξε το ποσό ξεβράκωτοι είμαστε ηθικά και την απουσία παιδείας από τους περισσότερους από εμάς.

Είναι η παρακαταθήκη που μας άφησε ο Big Brother και η Σία Λιαροπούλου.

Δεν έχουμε τα εφόδια να τους αντιμετωπίσουμε όλους αυτούς. Είναι πολλοί και ανίκητοι.

Ε, λοιπόν, εγώ δεν ανήκω εδώ. Ελλάδα μόνο για διακοπές.

Ευχαριστώ και παρακαλώ για αντίλογο γιατί αυτή είναι η δικιά μου οπτική των πραγμάτων.

Αλέξανδρος

(Αγαπητέ Αλέξανδρε, από τον πολύ θυμό σου για το Δημόσιο στην Ελλάδα, ξέχασες να γράψεις σε ποια χώρα πήγες. Και τι συμβαίνει σε αυτή τη χώρα. Δηλαδή, αν ήμουν δάσκαλος, θα σου έγραφα “Αλέξανδρε, ήσουν κάπως εκτός θέματος”. Δεν έχω αντίλογο. Εγώ ήθελα να διαβάσω τις σκέψεις και τις εμπειρίες των Ελλήνων που έφυγαν. Τις δικές μου τις έχω γράψει πολλές φορές. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.