Κάτι αστείο για την Ευρώπη

Ευρωπαϊκό σχολείο του Στρασβούργου
09/05/18, Στρασβούργο
Αγαπημένε πιτσιρίκο, σου γράφω μια αληθινή ιστορία από το κέντρο της Ευρώπης, γιατί είναι κρίμα να κρατούνται τέτοιες στιγμές, μέσα σ΄ ένα τέτοιο περιβάλλον, κρυφές.

Συμβαίνουν διάφορα αστεία εδώ.

Συμβαίνουν τα απλά καθημερινά αστεία μεταξύ συναδέλφων, τα ωραία τα παιδικά αστεία -μιας και έχουμε να κάνουμε με παιδιά και τα παιδιά έχουν ευτυχώς πολλή πλάκα- αλλά και κάποια πολύ αστεία αστεία που έχουν να κάνουν με διάφορες δράσεις του σχολείου, σχετικές με τον τίτλο του «Ευρωπαϊκό».

Σήμερα θα αναφέρω ένα από τα αστεία αστεία που μου προκάλεσε βαθύ γέλιο, σε μια στιγμή όπου όλοι γύρω μου ήταν -ή έπρεπε να είναι- σοβαροί.

Τετάρτη σήμερα, και ενημερωνόμαστε τις πρωινές ώρες ότι οφείλουμε να βεβαιωθούμε πως, κατά το 15λεπτο διάλειμμα, θα πρέπει όλα ανεξαιρέτως τα παιδιά του σχολείου να συγκεντρωθούν στην αυλή να τραγουδήσουν τον ευρωπαϊκό ύμνο.

Το σχολείο έχει εγκαταστάσεις, όπου φιλοξενούνται παιδιά τάξεων νηπιαγωγείου ως Τρίτη Λυκείου.

Στις 09:50 όλα τα παιδιά από τεσσάρων ως δεκαοκτώ ετών, καθηγητές και διευθύντρια, ήταν στην αυλή και τραγουδούσαν τον ευρωπαϊκό ύμνο.

Υμνούσαν με άλλα λόγια την Ευρώπη. Χα!

Από τα πρώτα χρόνια της ζωής τους, έμαθαν να εκθειάζουν την Ευρώπη.

Ποια Ευρώπη;

Αυτή που σκοτώνει ανελέητα ποικιλοτρόπως:

-Κλείνοντας τα σύνορα και αφήνοντας τους ανθρώπους να πνίγονται

-Κλείνοντας τα σύνορα και αφήνοντας τους ανθρώπους να στοιβάζονται σε μια-δυο χώρες και να τρώγονται με τους κατοίκους των εκάστοτε χωρών λες κι είχαν κάτι να χωρίσουν

-Οδηγώντας ανθρώπους σε απόγνωση, αδιέξοδα και φόβο για προσωπική εξάλειψη αξιοπρέπειας

-Και ύστερα, σκοτώνει όνειρα. Το έξω επιβιώνει. Το μέσα τσακίζεται, σκοτεινιάζει.

Έχει ενδιαφέρον το πρόσωπο της ίδιας Ευρώπης σ΄ένα πλαίσιο μιας τυχερής ομάδας ανθρώπων, μιας ελίτ, μιας δυνατής χώρας-μέλους.

Αν έχεις όμως ζήσει και το άλλο, το κρυμμένο, τότε έχει πλάκα να βλέπεις το σόου της χαμογελαστής μάσκας.

Γέλασα σήμερα, πάντως. Πικρά, μα γέλασα.

Τα παιδιά της ανατολής δεν θα υμνήσουν ποτέ αυτή την Ευρώπη.

Ούτε τα παιδιά της Ευρώπης θα έπρεπε να υμνούν αυτή την Ευρώπη. Μια καλύτερη εκδοχή της, πάνω τους στηρίζεται.

Φιλικά,

Κωνσταντίνα

Υ.Γ.1 Σκοπός του κειμένου δεν είναι η επίκριση του σχολείου αλλά μια καυστική παρουσίαση της κατάστασης.
Υ.Γ.2 Α, και σήμερα είναι η μέρα της Ευρώπης
Υ.Γ.3 Ό,τι συνέβη σήμερα στο Στρασβούργο ήταν λιγότερο αστείο απ’ ό,τι συνέβη στην Αμερική.

(Αγαπητή φίλη, ο ύμνος της Ευρώπης είναι το ευρώ. Και η Ευρώπη είναι γερασμένη. Και ανέμπνευστη. Να είστε καλά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.