Να μην ξεχνάμε πως δεν έχουμε δημοκρατία

Συνήθως, δεν σχολιάζω κείμενα άλλων ανθρώπων -εκτός αν είναι πολιτικά πρόσωπα- αλλά διάβασα το κείμενο «Στη δημοκρατία καλό είναι καμιά φορά και να ‘ξεχνάμε'» του Νίκου Μαραντζίδη στο Protagon και θέλω να κάνω ένα σχόλιο.

Το σχόλιό μου δεν έχει να κάνει με το ότι ο Νίκος Μαραντζίδης, εσχάτως, μοιάζει να συμπαθεί τον ΣΥΡΙΖΑ (που τον βλέπει να γίνεται ένα κόμμα της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας) και όχι την Νέα Δημοκρατία (που την βλέπει να διολισθαίνει στην βαθιά δεξιά) -εγώ δεν συμπαθώ ούτε τον ΣΥΡΙΖΑ, ούτε την Νέα Δημοκρατία, ούτε την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία, ούτε τη βαθιά δεξιά- αλλά με αυτό που γράφει στο συγκεκριμένο κείμενο.

Ο Νίκος Μαραντζίδης γράφει – σε αυτό το βιωματικό και συναισθηματκό κείμενο- πως «στη δημοκρατία πρέπει πάντα να πηγαίνεις παρακάτω».

Συμφωνώ αλλά η Ελλάδα δεν είναι δημοκρατία.

Η Ελλάδα είναι μια χρεοκοπημένη χώρα, στην οποία το Σύνταγμα έχει αντικατασταθεί από το Μνημόνιο, ανατράπηκε το αποτέλεσμα ενός δημοψηφίσματος, θα είναι σε επιτροπεία μέχρι το 2060 και η δημόσια περιουσία θα είναι υποθηκευμένη μέχρι το 2114, ενώ οι πολίτες της την εγκαταλείπουν.

Οπότε, τι ακριβώς να ξεχάσουμε και πού παρακάτω να πάμε;

Κάτι που μου κάνει τεράστια εντύπωση είναι πως στα κείμενα του Νίκου Μαραντζίδη -και άλλων αλλά θεωρώ πως ο Μαραντζίδης, είτε διαφωνείς είτε συμφωνείς μαζί του, γράφει αυτά που σκέφτεται- απουσιάζει οποιαδήποτε αναφορά στην απόδοση Δικαιοσύνης για την χρεοκοπία της χώρας.

Ωραίες είναι οι ευχές και τα «πάμε όλοι μαζί αγαπημένοι και ας ξεχάσουμε το παρελθόν», αλλά δεν πας πουθενά, αν δεν λύσεις τα θέματα που σε οδήγησαν σε μια τραγική κατάσταση.

Ειλικρινά, μου κάνει τεράστια εντύπωση πως κανείς δεν αναφέρεται στην απόδοση Δικαιοσύνης για την χρεοκοπία της χώρας.

Ο Νίκος Μαραντζίδης γράφει και μιλάει συνέχεια αλλά η λέξη «Δικαιοσύνη» δεν υπάρχει στο λεξιλόγιό του.

Και δεν είναι μόνο ο Μαραντζίδης.

Οι Ισλανδοί έστειλαν τον πρωθυπουργό στο δικαστήριο και η ισλανδική Δικαιοσύνη τους τραπεζίτες στη φυλακή.

Κάποιοι λένε πως αυτό μπορούσε να γίνει γιατί η Ισλανδία είναι μια μικρή χώρα.

Δεν καταλαβαίνω τι σχέση έχει η απονομή Δικαιοσύνης με το μέγεθος μιας χώρας, αλλά, όταν οι Βρετανοί ψήφισαν Brexit, οι ίδιοι άνθρωποι μας είπαν πως η Βρετανία μπορεί να το κάνει αυτό γιατί είναι μια μεγάλη χώρα.

Τότε έγραψα «Τελικά, ποιο είναι το ιδανικό μέγεθος που πρέπει να έχει μια χώρα, για να αντιδράσουν οι πολίτες της;».

Καταλαβαίνω τον φόβο του Νίκου Μαραντζίδη -και άλλων- για το εμφυλιοπολεμικό κλίμα που δημιουργείται στην Ελλάδα.

Κατά την ταπεινή μου γνώμη, για αυτό έχουν ευθύνη και ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Δημοκρατία, αφού το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι οι καρέκλες.

ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία μου θυμίζουν την παροιμία «δυο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα», αφού, ουσιαστικά δεν έχουν δικές τους θέσεις και, απλά, εφαρμόζουν τις διαταγές των δανειστών.

ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία δεν διαφωνούν σε τίποτα, πέρα από το ποιος θα είναι κυβέρνηση.

Και δεν γίνονται μαζί κυβέρνηση γιατί υπάρχει το ενδεχόμενο να γίνει αξιωματική αντιπολίτευση η Χρυσή Αυγή και θα κινδυνεύσει η …Δημοκρατία.

Τεράστια ευθύνη έχουν και οι Έλληνες που, αντί να απαιτήσουν Δικαιοσύνη για την χρεοκοπία της χώρας, το έριξαν πάλι στις αναθέσεις στα κόμματα.

Αν πραγματικά δεν θέλουμε να υπάρξει κοινωνικός εμφύλιος, ο μόνος τρόπος είναι να αποδοθεί Δικαιοσύνη για την χρεοκοπία της χώρας.

Η μη απονομή Δικαιοσύνης σπρώχνει την χώρα σε εμφυλιοπολεμικές καταστάσεις.

Ο Διονύσιος Σολωμός έγραψε πως «Το έθνος πρέπει να ταυτίσει το εθνικό με το αληθές».

Αν θέλουμε το αληθές, δεν γίνεται να ξεχάσουμε.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.