Παραγωγή μίσους

Πιτσιρίκο, γεια σου.
Υπάρχουν Μπανανίες. Ελλάδα, Νιγηρία, Βόρεια Κορέα κλπ.
Υπάρχει, όμως, μια μπανανία που είναι η βασίλισσα όλων των μπανανιών: το Ισραήλ.

Βέβαια, το να αποκαλείται το Ισραήλ «μπανανία» αδικεί τις υπόλοιπες μπανανίες. Διότι αυτές τουλάχιστον είναι κράτη. Μια υποψία, ένα μικρό ίχνος ανεξαρτησίας, το έχουν.

Το Ισραήλ δεν είναι κράτος.

Είναι ένα στρατόπεδο των Η.Π.Α. με φερετζέ κράτους.

Αντί δηλαδή οι Η.Π.Α. να έχουν ένα κανονικό στρατόπεδο στην περιοχή, έφτιαξαν το υποτιθέμενο κράτος του Ισραήλ.

Προτιμήθηκε η συγκεκριμένη, πρωτοποριακή βερσιόν στρατοπέδου από τις Η.Π.Α. για οικονομικούς και επικοινωνιακούς λόγους.

Οικονομικούς διότι, με σχετικά μικρό εξοπλιστικό κόστος, μπορούν να έχουν ένα στρατόπεδο ικανό να τα βάλει με όλη τη Μέση Ανατολή, με εκατομμύρια φαντάρους τους οποίους δεν χρειάζεται να πληρώνει, μιας και νομίζουν ότι είναι πολίτες που κάνουν τη διετή και τριετή στρατιωτική θητεία τους.

Επικοινωνιακούς, διότι ένα τεράστιο μερίδιο της δυτικής κτηνωδίας που ταλαιπωρεί την περιοχή -με διαλείμματα- από τον 11o αιώνα, μετατίθεται σε μη δυτικούς που δεν είναι χριστιανοί.

Όμως, γιατί τελικά αυτό το στρατόπεδο των Η.Π.Α. ακολουθεί από γενέσεως μια αυτοκαταστροφικότατη εξωτερική πολιτική, ως υποτιθέμενο κράτος;

Ποιος ο σκοπός πχ των συνεχόμενων παραλόγων σφαγών στη Γάζα και η εν γένει συνθήκη διαβίωσης των κατοίκων της;

Πολλοί θα μιλήσουν για δοκιμές και εμπόριο όπλων ή εφήμερες πολιτικές/διπλωματικές κατευθύνσεις. Ισχύουν και αυτά αλλά ο βασικός λόγος είναι άλλος:

Η παραγωγή μίσους.

Το μίσος καλλιεργείται, όπως οι ντομάτες.

Η καλλιέργεια του μίσους είναι αναγκαία για τις Η.Π.Α., προκειμένου να μην πάψει ποτέ το Ισραήλ να αποτελεί στρατόπεδό τους.

Από τη μιά το Ισραήλ έχει τις χειρότερες σχέσεις που είχε ποτέ κράτος με τις γείτονες χώρες του, από την άλλη, εξαιτίας του μίσους, υποχρεώνεται να διατηρεί την εξάρτηση από τις Η.Π.Α.

«Υποχρεώνεται», τρόπος του λέγειν, αφού το σύνολο των διαχειριστών του είναι προδότες, όργανα των Αμερικανών.

Όταν -όχι «αν»- σε κάμποσα χρόνια από τώρα επιτευχθεί ειρήνευση στη Μέση Ανατολή και το πετρέλαιό της δεν θα είναι τόσο αναγκαίο για την ανθρωπότητα, το στρατόπεδο του Ισραήλ όχι μόνο θα αφεθεί στη μοίρα του αλλά θα χρησιμοποιηθεί ως εξιλαστήριο θύμα.

Οι διαχειριστές του φυσικά θα την κάνουν για Βοστώνη και Λονδίνο, ενώ τα κορόιδα θα μείνουν για να σφαχτούν.

Θοδωρής

Υ.Γ. Έγραψα για «επικοινωνιακούς λόγους». Απόρροια αυτών είναι μια διαδεδομένη στον πλανήτη πεποίθηση, προϊόν προπαγάνδας, βάσει της οποίας «το Ισραήλ βρυχάται και η Δύση τρέμει από τον φόβο της». Η πεποίθηση οτι το Ισραήλ και οι Εβραίοι γενικότερα είναι η ισχυρότερη συλλογικότητα του κόσμου· επειδή τάχα μου ελέγχουν το χρήμα.
Αν ήσαν όντως τόσο ισχυροί, τότε το 1945 θα ξηγιόντουσαν στη Δύση στο στιλ «τι θέλετε; Άφθονο πετρέλαιο για όλους; Οκ, αφήστε το πάνω μας και μη σας νοιάζει».
Θα είχαν ειρήνη και ευημερία για όλους τους υπηκόους του Ισραήλ.
Αν θα έκριναν οτι η χώρα τους θα έπρεπε να αδειάσει κάπως από Παλαιστινίους, θα τους πλήρωναν για να μετεγκατασταθούν. Δεν θα τους έθαβαν μαζί με τα χωριά τους.
Θα είχαν τις καλύτερες σχέσεις με όλα τα γειτονικά και κοντινά κράτη. Καλύτερες από αυτές που έχουν οι Η.Π.Α. με τον Καναδά.
Θα χρησιμοποιούσαν την τεχνολογία για να έχουν νερό αυτοί και οι Σύριοι.
Αυτοκινητόδρομος και υπερσύγχρονος σιδηρόδρομος θα ένωναν τη Μεσοποταμία με το Ισραήλ.
Θα είχαν εβδομήντα εκατομμύρια τουρίστες το χρόνο -Άγιοι Τόποι και ατελείωτες παραλίες.
Θα ήσαν πραγματικοί πρωτοπόροι του σύγχρονου πολιτισμού σε κάθε τομέα.
Και πόσα άλλα…
Δυστυχώς, είναι «πουθενάδες». Και λαμβάνοντας υπόψη την ιστορία τους, από την αναγέννηση ως σήμερα, οι πιο ξεφτίλες πουθενάδες.

(Αγαπητέ φίλε, προσπαθούμε να εξηγήσουμε την παράνοια με λογική. Ζούμε την παγκόσμια παράνοια. Και το κράτος του Ισραήλ είναι ένα καλό παράδειγμα αυτής της παράνοιας. Να είσυε καλά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.