Μια ιδέα

Πιτσιρίκο γεια σου,
Ωραία είναι η σειρά με τους ξενιτεμένους, αλλά εγώ ήθελα να σου πω κάτι άλλο.

Κατ αρχάς, να συστηθώ : είμαι ένας εκ των φανατικών. Σε διαβάζω εδώ και χρόνια. Από τότε που ξεκίνησες το podcast, όποτε οδηγώ, βάζω κι ακούω την εκπομπή σου. Τέλειο.

Πολλά κείμενά σου, με έχουν συγκινήσει αφάνταστα και μου έχουν μείνει.

Αυτά με τις γυναίκες, το άλλο με την «ελπίδα που δίνουμε στον άρρωστο” κλπ, το «έχουμε μια ζωή να ζήσουμε” κι άλλα.

Επίσης, τα πολιτικά σου κείμενα, οι ιδέες σου, τα λόγια που λες, πιάνω τον εαυτό μου να τα αναπαράγει συχνά σε παρέες. Νομίζω ότι δεν είμαι ο μόνος.

Εκεί που ακούς πχ καποιον να σου λέει πως θα έρθει ο Μητσοτάκης να κάνει επενδύσεις, να έρθουν οι άριστοι κλπ, τους μιλάς για το «προτεκτοράτο”.

Στην αρχή νομίζουν ότι είπες μια μ@λακία, αλλά εσύ εκει: το προτεκτοράτο. Παιδιά, έχουμε προτεκτοράτο. Πολύ γέλιο.

Νομίζω ότι δεν είμαι ο μόνος που παίρνει ιδέες από το μπλογκ σου. Κι άλλοι μιλάνε «αλα πιτσιρίκος”.

Πάμε στο ψητό τωρα. Εγγυημένο εισόδημα, μην σκοτώνεστε με απεργίες, ζητήστε να
ΜΗΝ δουλεύετε, να έχετε ελεύθερο χρόνο κλπ. Πολύ όμορφη σκέψη.

Προτείνω, πέρα από την κουβέντα για την ξενιτιά -που κάπου θα τελειώσει- και πέρα από τα κλασικά που όλοι συμφωνούμε, πόσο μίζερος στάθηκε ο λαός μας και πώς παραδόθηκαμε στην κατανάλωση και στον ατομικισμό κλπ, να πιάσουμε μια ουσιαστική κουβεντα.

Ποια θα πρέπει να είναι η μοντέρνα Αριστερά.

Ζούμε σε καπιταλισμό, να σκεφτούμε τι μας αρέσει στον καπιταλισμό και τι όχι.

Όποιος βιαστεί να πει «δεν μου αρέσει τίποτα στον καπιταλισμό”, είναι ψεύτης.

Αν δεν πούμε την αλήθεια στον εαυτό μας, δεν θα βγει τίποτα.

Τι θέλουμε να κρατήσουμε από τον καπιταλισμό; Τι καλα έφερε ο καπιταλισμός;

Αυτά να μείνουν.

Μας αρέσει το ιδιωτικό κέρδος;

Να μείνει. Αλλά να υπάρχει έλεγχος και φόρος αναλογικά.

Μας αρέσει το κίνητρο του κέρδους; Με αυτό φτιάχτηκαν πχ φάρμακα που μας έκαναν να ζούμε πιο πολύ ;

Το κρατάμε.

Αλλά να ελέγχουμε τη φαρμακοβιομηχανία, να μην την αφήνουμε να κάνει μονοπώλια και να εξαγοράζει τη έρευνα και τους γιατρούς (είμαι γιατρός, ξέρω).

Πάμε τώρα στο σοσιαλισμό. Τι μας αρέσει στο σοσιαλισμό;

Είχε δωρεάν παιδεία και υγεία για όλους.

Καλό;

Ναι. Να το κρατήσουμε.

Είχε ανεργία μηδέν; Όχι απαραίτητα καλό. Είπαμε, σκοπός δεν είναι η ανεργία μηδέν.

Σκοπός ΔΕΝ είναι να δουλεύουμε όλοι σαν τα σκυλιά 12 ωρες την ημέρα. Έχουμε και μια ζωή να ζήσουμε.

Δεν είχε εκλογές; Λάθος. Καλύτερα εκλογές με μαριονέτες, όπως σήμερα, παρά ΟΧΙ εκλογές.

Δεν μπορούσες να βγεις από τη χώρα;

Λάθος. Απαράδεκτο.

Τι θέλω να πω; Ας κρατήσουμε στη σκέψη μας τα καλα των δυο, ας πούμε, ανταγωνιστικών συστημάτων κι ας σκεφτούμε ποια αριστερά θέλουμε το 2018.

Δεν θέλω να ζήσω στη Σοβιετική Ένωση, δεν θέλω στην Κούβα, δεν θέλω στη Βενεζουέλα.

Και εξίσου δεν θέλω να ζω στις ΗΠΑ.

Ας σκεφτούμε πως θα θέλαμε να ζούμε και τι μπορούμε να ζητήσουμε.

Το να γκρινιάζουμε όλοι εδώ μέσα, δεν βγάζει πουθενά.

Το να κλαιγόμαστε, ότι φύγαμε και είμαστε μετανάστες, και πόσο νοσταλγούμε την πατρίδα, δεν βγάζει πουθενά. Βγάζει κλάμα, αλλά ειλικρινά, δεν βγάζει πουθενά.

Δεν ξέρω. Με κατάλαβες; Έγραψα βιαστικά. Αν σου φανεί ενδιαφέρον, σαν ιδέα,
ανέβασέ το.

Ευχαριστώ. Σ ευχαριστώ για την φοβερή παρέα που μας κρατάς.

Κωνσταντίνος Κ.

(Αγαπητε Κωνσταντίνε, μάλλον έχεις υπερεκτιμήσει τις δυνατότητες του μπλογκ και τις δικές μου. Μπλόγκερ είμαι, δεν είμαι ο Μαρξ. Θα προσπαθήσω, πάντως, να γράψω μερικές σκέψεις. Ο καπιταλισμός είναι ένα καλό σύστημα που τάισε περισσότερους ανθρώπους από τα προηγούμενα συστήματα. Δεν είναι θέμα φανατισμού ή ιδεολογικό το να είσαι κατά του καπιταλισμού. Είναι επιστημονικό. Το πρόβλημα με τον καπιταλισμό είναι ότι δεν μπορεί να είναι παραγωγικός σε όλο τον κόσμο. Επίσης, ζούμε σε έναν πλανήτη με όρια -και για την ώρα δεν έχουμε άλλους πλανήτες για να μπορούμε να μετοικήσουμε-, οπότε οι πόροι του πλανήτη είναι περιορισμένοι. Και ο καπιταλισμός -που δεν έχει όρια- τους …μασάει. Δηλαδή, με τον καπιταλισμό καταστρέφουμε το σπίτι μας. Σοσιαλισμός δεν υπήρξε. Υπήρξαν σοσιαλιστικά καθεστώτα. Άλλο σοσιαλισμός, άλλο σοσισαλιστικό. Άλλο δημοκρατία, άλλο δημοκρατικό. Σοσιαλισμός ή θα υπάρξει σε όλο τον κόσμο, ή πουθενά. Σύμφωνα με τον Μαρξ, σοσιαλισμός σε μια μόνο χώρα -όσο μεγάλη κι αν είναι- δεν μπορεί να υπάρξει. Αυτό αποδείχτηκε. Δεν μπορείς να παντρέψεις τα καλά του καπιταλισμού με τα καλά του σοσιαλισμού, γιατί το θέμα είναι σε ποιον θα ανήκουν τα μέσα παραγωγής. Δηλαδή, ατομική ιδιοκτησία ή κοινωνική ιδιοκτησία; Εγώ που δεν θέλω να έχω ατομική ιδιοκτησία -και δεν έχω-, είμαι υπέρ της κοινωνικής ιδιοκτησίας αλλά δεν νομίζω πως θα είναι πολλοί αυτοί που θα συμφωνήσουν μαζί μου. Δεν καταλαβαίνω γιατί είναι καλύτερα εκλογές χωρίς νόημα -και με μαριονέτες- από το καθόλου εκλογές. Δηλαδή, ποια είναι η διαφορά; Δεν είναι μόνο η Ελλάδα στην οποία δεν έχει σημασία ποιον ψηφίζεις στις εκλογές και αν ψηφίζεις ΝΑΙ ή ΟΧΙ στο δημοψήφισμα. Η δικτατορία του ευρώ ακυρώνει τις εκλογές σε όλη την Ευρώπη. Κωνσταντίνε, μπορεί να υπάρχουν χώρες που δεν θέλεις να ζήσεις αλλά είναι η Ελλάδα που αδειάζει από τους ανθρώπους της. Δηλαδή, εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες δεν μπορούν να ζήσουν στην καπιταλιστική Ελλάδα. Με καπιταλισμό χρεοκόπησε η Ελλάδα. Και στην Ιταλία, καπιταλισμό έχουν. Και στην Αργεντινή. Κωνσταντίνε, εγώ δεν διάβασα κείμενα ανθρώπων που κλαίγονται επειδή είναι μετανάστες. Αντιθέτως, διάβασα πολλά κείμενα ανθρώπων που έφυγαν από την Ελλάδα για να μη χάσουν την αξιοπρέπειά τους, και θα ήθελαν να μπορούσαν να ζήσουν με αξιοπρέπεια στη χώρα τους, την οποία αγαπάνε. Κωνσταντίνε, εγώ αυτό μπορούσα να κάνω, αυτό έκανα. Αν είχες αναγκαστεί να φύγεις μετανάστης -όπως έκαναν χιλιάδες Έλληνες γιατροί-, μπορεί να έβλεπες με άλλο μάτι τα κείμενα των φίλων που έφυγαν. Οπότε, ας ξεκινήσουμε προσπαθώντας να νιώσουμε τους άλλους ανθρώπους, ακόμα κι αν δεν είμαστε στην θέση τους. Και για να σου πω την ταπεινή μου γνώμη για τα θέματα που θέτεις, το πρόβλημα δεν είναι τα συστήματα αλλά οι άνθρωποι. Είναι η απληστία που καταστρέφει την ανθρωπότητα και τον πλανήτη, όχι τα συστήματα. Οκτώ άνθρωποι έχουν τον πλούτο που έχουν 3,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι· δηλαδή, ο μισός πληθυσμός του πλανήτη. Αν σκεφτείς αυτό, έχεις την απάντηση σε όλα. Επίσης, σε αντίθεση με άλλους αριστερούς -αν και δεν ξέρω τι σημαίνει πια αριστερός-, δεν έχω καμία εμπιστοσύνη στις μάζες. Πιστεύω στη συνειδητότητα των ανθρώπων. Αυτή θα αλλάξει τη μοίρα της ανθρωπότητας προς το καλύτερο. Όχι τα συστήματα. Γιατί είναι άλλο ο σοσιαλισμός ως συνειδητή επιλογή των ανθρώπων, και άλλο ο σοσιαλισμός επειδή έπεσε μαύρη πείνα και κάποιοι πήραν τα όπλα. Σε ευχαριστώ. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.