Ξέρω μήπως εγώ για να σου πω κι εσένα;

Αγαπητέ πιτσιρίκο,
Να τα βγάλω από μέσα μου θέλω, και όχι να καταλήξω κάπου. Σου γράφω λοιπόν, χωρίς σύνταξη καλή και με ροή για το ανάθεμα, από κάπου που δεν έχει σημασία.

Γιατί το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν υπάρχει Γη της Επαγγελίας.

Κάτι χάνεις, κάτι κερδίζεις.

Και πρέπει να τα ζυγίσει αυτά ο καθένας, σύμφωνα με τα θέλω του.

Για αυτό, αν με ρωτάς, δεν έχω συμβουλή για κανέναν. Γιατί δεν τον ξέρω.

Γιατί ο κάθε άνθρωπος αντιμετωπίζει με διαφορετικό τρόπο την όποια αλλαγή στην ζωή του.

Κάπου σε γ@μάει ο καιρός, κάπου ο καιρός γ@μάει.

Κάπου στα παίρνουν οι πολιτικοί, κάπου οι πολυεθνικές.

Και οι άνθρωποι;

Παντού και αυτοί γεμάτοι λάθη και πάθη.

Διαφορετικά, βέβαια, ανάλογα την κουλτούρα.

Αυτό, βέβαια, δεν με ενοχλεί πολύ.

Πρέπει κάποια στιγμή να τα απομυθοποιήσουμε τα λάθη μας.

Να τα αποδεχτούμε και να ψάξουμε τρόπους να μην τα ξανακάνουμε.

Η επανάληψη για μένα είναι το κακό.

Είμαι εδώ, που λες, με έναν άνθρωπο που αγαπώ πολύ.

Τυχερή, βλέπεις, στην ατυχία μου γιατί επέλεξε να έρθει μαζί μου, εν τέλει.

Στον χρόνο που έμεινα μόνη, κατάλαβα ότι μπορώ να ζήσω με λιγότερα.

Μπορώ και χωρίς την «καλή δουλειά». Και λέω μπορώ, με σιγουριά, γιατί το ‘χω κάνει.

Δεν μπορώ να ζήσω, όμως, χωρίς την αγάπη του, την συντροφιά του.

Δύσκολη η μοναξιά, πιτσιρίκο. Το δοκίμασα και αυτό και δεν λέει.

Και σε όλο αυτό το χάος που ήδη ένιωθα, είχα και τους άλλους τους δυο να με παίρνουν τηλέφωνα σαράντα φορές την μέρα. Τους γονείς μου.

Και θα θυμάμαι για πάντα στην ζωή μου, την μεγαλύτερη ένδειξη αγάπης.

Να αφήνεις κάποιον να φύγει, όταν κάθε κύτταρο του σώματός σου τον θέλει δίπλα σου.

Να στηρίζεις την επιλογή του, ακόμα και αν αυτό θα σε πληγώσει βαθιά και ανεπανόρθωτα.

Αν κάτι έχω κερδίσει από την εμπειρία μου αυτή, πιτσιρίκο -και αυτό χωρίς να είμαι σίγουρη γιατί είμαι και μικρή βλέπεις και δεν ξέρω πολλά- είναι το εξής: για τίποτα και για κανέναν μην αφήσετε τους ανθρώπους που θέλετε στην ζωή σας.

Όπου και να πάτε, όσο καλά και να πάνε τα πράγματα, χωρίς αυτούς πάλι δυστυχισμένοι θα είστε.

Και αν κάποιους αναπόφευκτα θα αποχαιρετήσετε, να μην τους ξεχνάτε.

Γιατί αν υπάρχει κάτι που δεν μπορεί κανείς να σας πάρει, είναι οι άνθρωποί σας. Που αγαπάτε και σας αγαπούν.

Και στο τέλος, μόνο αυτοί θα σας μείνουν.

Αυτά από μένα, πιτσιρίκο.

Καλή ζωή να έχουμε όλοι. Όπου κι αν είμαστε.

Χ.

(Αγαπητή φίλη, μια χαρά τα γράψατε. Έγιναν σμπαράλια πολλές σχέσεις -ερωτικές και φιλικές- μετά την χρεοκοπία της χώρας μας. Η φυγή στο εξωτερικό διέκοψε απότομα πολλές σχέσεις και χώρισε πολλούς ανθρώπους. Αλλά πρώτα η δουλειά. Αυτό δεν μπορώ να το χωνέψω με τίποτα. Μόνο οι άνθρωποι μετράνε στη ζωή, και αυτό καλό είναι να το μαθαίνουμε από μικροί. Γιατί στο τέλος το μαθαίνουν όλοι. Αλλά πολλοί έχουν χάσει τους ανθρώπους. Ναι, να μην κάνουμε τα ίδια λάθη. Οι χαζοί, λέει, κάνουν συνέχεια τα ίδια λάθη· οι έξυπνοι κάνουν διαφορετικό κάθε φορά. Γιατί λάθη όλοι κάνουμε. Σας ευχαριστώ. Καλή ζωή. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.