Καθώς θα πεθάνουμε, πρέπει να ζήσουμε

Καλησπέρα πιτσιρίκο
Σου είχα πει για μια έκπληξη που έχω για του χρόνου, αλλά, καθώς έφτασα κοντά στο να είναι σχεδόν σίγουρα πραγματοποιήσιμη, θέλω να τη μοιραστώ μαζί σου και με τους αναγνώστες σου.

Αρχής γενομένης, καθώς θα πεθάνουμε, πρέπει να ζήσουμε.

Του χρόνου, γίνομαι 45 και δεν γίνομαι νεότερος. Κάθε μέρα φθίνουμε, το αύριο πάντα μας βρίσκει σε χειρότερη κατάσταση.

Κανείς στο νεκροκρέβατό του δεν είπε, “μακάρι να είχα περάσει λίγο χρόνο παραπάνω στο γραφείο/εργοστάσιο/χωράφι” (delete as appropriate), και εμένα τα 45 -που ανέφερα- μου φαίνονται καλά για να αποσυρθώ.

Βλέπεις, δύο χρόνια έχω πίσω στη Θεσσαλονίκη GR από το Haarlem NL, και έχει αρχίσει να βρωμάει πάλι.

Βαρέθηκα να μαλώνω με αυτοκίνητα και μηχανάκια που νομίζουν πως οι πεζόδρομοι είναι διακοσμητικοί, σιχάθηκα την εγκατάλειψη της πόλης από τους πολίτες της λόγω της αδιαφορίας τους για τον κοινό μας χώρο, και άλλα πολλά που έχουν ακουστεί ξανά και ξανά.

Από την άλλη, βαρέθηκα να πηγαίνω και από χώρα σε χώρα.

Δεν έχω μείνει στο ίδιο σπίτι πάνω από τρία χρόνια από τα 18 μου και μετά.

Και έχει αρχίσει να είναι κουραστικό να αλλάζω σπίτι/χώρα κάθε λίγο επειδή δεν αντέχω να μείνω σε ένα μέρος.

Η λύση του προβλήματος είχε παρουσιαστεί το 2015.

Απλά, μέχρι πριν από λίγους μήνες, την είχα βάλει στο ψυγείο, θεωρώντας -λανθασμένα, όπως αποδείχθηκε μετά από ανάλυση- πως κάτι καλύτερο θα μπορούσα να προσβλέπω επιστρέφοντας στην Θεσσαλονίκη το 2016.

Για να μην πολυλογώ, η λύση είναι ένα ιστιοφόρο.

Ανάλογα με το πώς θα κινηθούν κάποια πράγματα, αναμένω να έχω ένα ιστιοφόρο 10-11 μέτρων τον επόμενο Μάρτιο, στο οποίο θα μετακομίσω οριστικά. Ο χώρος είναι επαρκής για δύο άτομα, υπεραρκετός για έναν.

Το ιστιοφόρο, πέρα από το ότι προσφέρει τρελή απόλαυση πλέοντάς το, σου δίνει τη δυνατότητα να πηγαίνεις παντού με το σπίτι σου.

Να επισημάνω πως δεν είναι κάτι δύσκολο για να το πετύχει κάποια ή κάποιος.

Τα λεφτά που απαιτούνται είναι γύρω στις 20 με 30 χιλιάδες.

Αν θέλει κάποια αναγνώστρια ή αναγνώστης, μπορεί να κοιτάξει στο botentekoop.nl, στην κατηγορία zeilboten/zeiljachten, και θα δει πληθώρα σκαφών κατασκευής δεκαετίας ’80, μεταξύ 10 και 12 μέτρων σε αυτές τις τιμές.

Να εξηγήσω γιατί έδωσα link από ολλανδικό site λίγο.

Βλέπεις, πιτσιρίκο, στη χώρα αυτή της νότιας βαλκανικής που κατοικούμε, το ιστιοφόρο άνω των πέντε μέτρων έχει τεκμήριο.

Συγκεκριμένα, ιστιοφόρο σκάφος 10 μέτρων δεκαετίας, έχει τεκμήριο εισοδήματος 10.000 € το χρόνο!

Συν τα 3.000 επειδή είσαι ζωντανός, δηλαδή για να ζεις σε ένα ιστιοφόρο σκάφος στη χώρα που έχει πάμφθηνα λιμάνια και φυσάει τρελά στο Αιγαίο, όπου έχεις την επιλογή να αράζεις στη νότια Κρήτη το χειμώνα καίγοντας στοιχειώδη θέρμανση, σημαίνει ότι βγάζεις 13 χιλιάρικα το χρόνο.

Οπότε, αγοράζω ολλανδικό σκάφος.

Η ζωή στο σκάφος δεν είναι ακριβή.

Ο φούρνος καίει γκάζι, και η θέρμανση πετρέλαιο.

Η κίνηση γίνεται μέσω πανιών, και ένα λιμάνι για τη χρονιά μπορεί να κάνει και 300€. Τουλάχιστον της Ιερισσού στη Χαλκιδική που ρώτησα ενδεικτικά, τόσο κοστίζει.

Αλλά και γιατί να πληρώνεις λιμάνι και να μην τα χρησιμοποιείς μόνο για να αράξεις περιστασιακά για ανεφοδιασμό;

Η Μεσόγειος είναι υπέροχη για να μείνεις σε ένα μέρος.

Όσο για το πώς βγαίνουν τα 500€ από ένα σκάφος, αυτό είναι εύκολο αν υπάρχει ίντερνετ.

Στην εποχή που είμαστε πολλοί μπορούμε να δουλέψουμε από απόσταση, όπως πολύ ωραία βιώνεις και εσύ.

Υπάρχουν θετικά και αρνητικά στο όλο σχέδιο. Πολύ μεγάλη λίστα για να τα γράψω.

Το κείμενο το γράφω για να μοιράσω την ιδέα και ίσως να βάλω τη σπίθα σε κάποιον που δεν είχε σκεφτεί πως μπορεί να είναι απλή μια τέτοια ζωή.

Όποιος ενδιαφέρεται, μπορεί να το ψάξει περαιτέρω· υπάρχουν ένα κάρο βίντεο στο youtube από ανθρώπους που ζούνε έτσι ακριβώς, από αγκυροβόλιο σε αγκυροβόλιο.

Με αυτά τα πολλά, τελικά σε αφήνω.

Φιλιά πολλά και καλά να περνάς.

Εννοείται πως είσαι μονίμως καλεσμένος· κάπου είχες γράψει πριν μερικά χρόνια αν θυμάμαι καλά, πως θα ήθελες να κάνεις το Αιγαίο με ιστιοφόρο.

Δημήτρης από Θεσσαλονίκη

Υ.Γ. Το σκάφος στη φωτογραφία το αγόρασα στην Ολλανδία το 2015 για 1500 €. Είναι του 1974 στα 7,7 μέτρα, το αποκούμπι μου που πηγαίνω και μένω κάθε χρόνο. Η Ολλανδία έχει μια φανταστική πληθώρα σκαφών. Κάθε Σαββατοκύριακο που έχει καλό καιρό, χαμός γίνεται. Δυστυχώς, δεν έχω χαρτιά για το σκαφάκι και, ενώ δεν αποτελεί πρόβλημα για την Ολλανδία, δεν μπορώ να το βγάλω εξωτερικό. Του χρόνου δεν θα το έχω πλέον ανάγκη, αν κάποιος αναγνώστης που μένει Ολλανδία και θα το ήθελε, το χαρίζω την άνοιξη. Ας επικοινωνήσει εκείνη την εποχή μαζί σου και δίνεις τα στοιχεία μου.

(Δημήτρη μου, είσαι ένας από τους πιο γαμάτους ανθρώπους που έχω γνωρίσει. Και βέβαια, δεν θα γινόταν να μην είσαι από την Θεσσαλονίκη. Δημήτρη, πολύ ωραία ιδέα να ζήσεις σε σκάφος από λιμάνι σε λιμάνι. Είσαι πρωτοπόρος. Μας βλέπω, όλους τους Έλληνες, σε λίγα χρόνια, να ζούμε σε ολλανδικά σκάφη. Όταν φτάσω κι εγώ τα 45 -αν ζήσω τόσα πολλά χρόνια- θα αγοράσω κι εγώ ένα σκάφος. Πολύ χαίρομαι που χαρίζεις το προηγούμενο σκάφος σου. Είναι πολλοί Έλληνες στην Ολλανδία, οπότε θα χαρούν κάποιοι ξενιτεμένοι αναγνώστες του μπλογκ. Χαρίζουμε και σκάφη τώρα. Το μπλογκ ζει μεγάλες στιγμές. Δημήτρη, φυσικά και θα πάμε τσάρκα με το νέο σου σκάφος. Θα σε παρακαλούσα, αν γίνεται, να πάμε σε ένα συγκεκριμένο νησί το επόμενο καλοκαίρι, και να με αφήσεις για μια ώρα να κάνω πως το σκάφος είναι δικό μου, για να εντυπωσιάσω μια ψυχή – εντελώς συμπτωματικά είναι από την Ολλανδία- που μάλλον δεν θαμπώθηκε από την κορυφαία μου προσωπικότητα, το μοναδικό μου πνεύμα και την απαράμιλλη ομορφιά μου, και με πίκρανε λίγο έως πάρα πολύ. Δημήτρη, θα τα πούμε από κοντά στην Αθήνα, όταν περάσουν οι πυρκαγιές, οι πλημμύρες, οι σεισμοί και οι ακρίδες. Καλό Αύγουστο! Φιλιά!)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.