Σαπουνόφουσκες

Φίλε μου, Πιτσιρίκο,
Πίσω στη βάση μου, λοιπόν, μετά από τις διακοπές στην Ελλάδα. Έχω λίγες μέρες που γύρισα, και όσο καλοκαίρι δεν έζησα με τις βροχές τον Ιούνιο στην Ελλάδα, το ζω τώρα που έχουμε καύσωνα για τα δεδομένα του βορρά.

Πιτσιρίκο, αυτό το καλοκαίρι ήταν περίοδος περισυλλογής.

Καλά μη με φαντάζεσαι κλεισμένη σε κανένα σκοτεινό δωμάτιο να σκέφτομαι· σκέφτεσαι και στον ήλιο και τη θάλασσα αν θες.

Οι αφορμές ήταν δύο.

Η πρώτη δόθηκε από τα μέιλ των αναγνωστών σου και η δεύτερη από αυτό τον ένα μήνα που βρέθηκα στην Ελλάδα μετά από τόσο καιρό.

Παραδόξως, ίσως, το θέμα που με απασχόλησε δεν ήταν το αν θα μείνω στο εξωτερικό ή αν θα γυρίσω, αλλά ήταν το θέμα της δουλειάς.

Για να μη μακρηγορήσω, θα τα πω περιληπτικά.

Εδώ και πολλά χρόνια έχω την ίδια δουλειά. Δουλεύω διαδικτυακά, επομένως όταν μεταναστεύσαμε κράτησα τη δουλειά αυτή για να έχουμε μία σταθερά.

Όμως, ήταν μία δουλειά που δεν με ικανοποιούσε, γι’ αυτό και πάντοτε είχα στο μυαλό μου ότι είναι προσωρινή.

Όταν λέω πάντα, το εννοώ. Από την αρχή που ξεκίνησα έως και πριν λίγο καιρό αυτό σκεφτόμουν. Αλλά, όπως λέει και ο σοφός λαός, ουδέν μονιμότερο του προσωρινού, φίλε μου.

Όσο διάβαζα τα μέιλ των αναγνωστών, αλλά και ορισμένα από τα σχόλια άλλων αναγνωστών του Facebook, έβλεπα όλο και περισσότερο την έμφαση που έδιναν όλοι στη δουλειά. Που κι εγώ επίσης τη θεωρούσα πολύ σημαντική. Και είναι βέβαια. Απλά όχι τόσο.

Μέχρι εκείνη τη στιγμή, θεωρούσα ότι αυτό που θέλω για να είμαι εντάξει στη ζωή μου είναι να βρω μια δουλειά που να με γεμίζει περισσότερο.

Μετά από λίγο κατάλαβα ότι δεν θέλω αυτό. Και ότι θα ήμουν τελείως χαζή αν όντως αυτό ήθελα.

Γιατί να θέλω μία δουλειά να με γεμίζει από τη στιγμή που μπορώ να κάνω χίλια πράγματα που με γεμίζουν;

Η δουλειά μου είναι μια χαρά.

Δεν είναι η δουλειά των ονείρων μου, απλά τελικά μάλλον πιστεύω ότι καμία δουλειά δεν συμπεριλαμβάνεται στα όνειρά μου.

Η δουλειά είναι μόνο ένα μέσο για να τα πετύχω. Και αυτό το έχω ήδη και μάλιστα στην καλύτερη μορφή.

Μια δουλειά που μπορώ να κάνω από το σπίτι μου ή από οπουδήποτε αλλού θελήσω, να έχω ένα πολύ ικανοποιητικό εισόδημα -χωρίς φοβερή προσπάθεια- και άπειρο ελεύθερο χρόνο για να κάνω οτιδήποτε άλλο με γεμίζει. Και να μπορώ να φεύγω.

Βασικά, αυτό είναι το όνειρό μου. Να έχω τη δυνατότητα να είμαι όπου θέλω.

Μία αναγνώστριά σου, που δυστυχώς δε θυμάμαι το όνομά της, είχε γράψει ότι της είχε πει η μητέρα της ότι υπάρχουν άνθρωποι που είναι δέντρα και άνθρωποι που είναι πουλιά.

Θυμήθηκα ότι αυτό το είχα διαβάσει κάπου πριν καιρό. Δεν έχω απορία σε ποια κατηγορία είμαι, πάντα εκεί ήμουν.

Αυτό είναι, που λες, το όνειρό μου: να μην είμαι υποχρεωμένη να είμαι κάπου κάθε μέρα.

Να μπορώ να αφιερώσω τις καλύτερες στιγμές στην οικογένειά μου, στα παιδιά μου.

Να μπορώ να κάθομαι το πρωί στο μπαλκόνι και να κάνω με την κόρη μου σαπουνόφουσκες, να ζωγραφίζουμε, να πηγαίνουμε στην παιδική χαρά.

Καμία καριέρα δεν περιλαμβάνεται στα όνειρά μου.

Προφανώς, αυτό δεν ισχύει για όλο τον κόσμο, αφού για πολλούς ανθρώπους είναι σημαντική η καριέρα.

Απλά, εγώ δεν ανήκω σε αυτούς. Μου πήρε λίγο παραπάνω να το καταλάβω, αλλά δε με πήραν και τα χρόνια, ε;

Νομίζω ότι για τους περισσότερους ανθρώπους είναι σημαντικό κάποια στιγμή να εξετάσουν τα όνειρά τους.

Πολλές φορές νομίζουμε ότι θέλουμε πράγματα που στην πραγματικότητα δεν μας λείπουν καθόλου.

Εγώ το είχα πάθει αυτό και είμαι σίγουρη ότι ισχύει για πολλούς ανθρώπους.

Ίσως είναι θέμα περιβάλλοντος ή υποσυνείδητου; Αυτά τα ξέρει καλύτερα ο Βασίλης υποθέτω.

Σου είπα ότι τώρα τελευταία περνάω πολλές ώρες κάνοντας σαπουνόφουσκες;

Τα όνειρα, που λες, νομίζω, είναι σαν τις σαπουνόφουσκες.

Μερικές είναι πιο γερές και άλλες λιγότερο. Οι δεύτερες σπάνε εύκολα, αλλά οι πρώτες μπορούν να πάνε πολύ ψηλά.

Βέβαια, και πάλι υπάρχουν προϋποθέσεις. Αν έχει πολύ αέρα, αν θα πέσουν σε τοίχο. Πολλά τα αν.

Μακάρι τα όνειρα τα δικά σου και όλων των αναγνωστών σου να είναι σαν τις γερές τις σαπουνόφουσκες. Αυτές που μπορούν να φτάσουν στα αστέρια.

Αν, πάλι, δεν γίνει αυτό, μη σκάτε κιόλας. Ακόμη κι αν αδειάσει το μπουκάλι, κανείς, ποτέ δεν ξέμεινε από νερό και σαπούνι. Και ζάχαρη. Αυτό είναι το μυστικό για γερές σαπουνόφουσκες.

Φιλιά,

Ελένη

Υ.Γ. Γελάει ο κόσμος με το «να μη μακρηγορήσω» που είπα κάπου στην αρχή του κειμένου και μετά έγραψα κατεβατό.

(Αγαπητή Ελένη, δεν θέλουμε καριέρες. Θέλουμε να ζήσουμε και να χαρούμε. Η μόνη καριέρα που θέλω εγώ είναι να είμαι άνθρωπος. Δεν ξέρω τι έχουν πάθει όλοι με τις δουλειές και τις καριέρες. Δουλειά και καριέρα είναι ο πιο σίγουρος τρόπος για να μεταλλαχθείς και να μην αναγνωρίζεις τον εαυτό σου. Για την αλλοτρίωση που επιφέρει η δουλειά στους ανθρώπους, τα έχει γράψει ο Μαρξ εδώ και σχεδόν δυο αιώνες. Πρόσφατα, όπως είπα και σε ένα podcast, μου προσφέρθηκε μια δουλειά και ένα από τα επιχειρήματα αυτού που μου την πρότεινε ήταν πως “θα κάνεις καριέρα”. Κόντεψαν να με πιάσουν τα γέλια. Αν ήθελα να κάνω καριέρα, θα έλεγα ναι στον Αλαφούζο -και σε άλλους- που ήθελαν να με κάνουν τηλεοπτικό πρόσωπο. Αν ήθελα να κάνω καριέρα, θα έκανα το χατίρι κάποιων εκδοτικών οίκων και θα έγραφα μυθιστορήματα σαν αυτά που δεν μπορώ πια να διαβάσω. Επίσης, τι καριέρα να κάνεις σε ένα άρρωστο προτεκτοράτο; Άρρωστη θα είναι και η καριέρα σου. Καριέρα στην Ελλάδα σημαίνει να γίνεις σαν αυτούς που σιχαίνεσαι. Κοίτα ποιοι κάνουν καριέρα στην Ελλάδα και θα σου φύγει κάθε επιθυμία για καριέρα. Ελένη, καλά κάνεις και ακολουθείς το δικό σου όνειρο. Πολλοί άνθρωποι μπερδεύουν τη ζωή και την ευτυχία με την “επιτυχία” και την διασημότητα. Καμία σχέση. Επιτυχία είναι να αγαπάς. Και να αγαπιέσαι, αν γίνεται, αλλά αυτό δεν εξαρτάται από εσένα. Επιτυχία είναι να απλώνεις το βήμα σου στην παραλία και να ξαπλώνεις το κορμί σου κάτω από το αρμυρίκι, για να διαβάσεις τα βιβλία σπουδαίων ανθρώπων. Ελένη, δεν θέλουμε καριέρες. Θέλουμε το δικαίωμα στην τεμπελιά. Άλλοι δυο αιώνες σχεδόν από τότε που το έγραψε ο γαμπρός του Μαρξ. Χώρια που, αν τεμπελιάζεις, μπορεί να κάνεις και πολύ μεγάλη καριέρα. Το καλύτερο παράδειγμα είναι οι τεμπελχανάδες φιλόσοφοι της αρχαίας Ελλάδας. Η τεμπελιά είναι πολύ δημιουργική. Σε αντίθεση με την δουλειά. Να είσαι καλά Ελένη. Και να κάνεις σαπουνόφουσκες. Τα δικά μας χρήματα δεν θα τα φάμε σε ψυχολόγους. Εμείς θα παίζουμε μέχρι τα βαθιά γεράματα με νεροπίστολα και σφεντόνες. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.