Σκάτζα βάρδια

Αγαπητέ Πιτσιρίκο,
Μπάνια εσύ, διακοπές ο Βασίλης, διακοπές κι ο Ηλίας, άρα κάποιο μπέρδεμα έχει γίνει και κινδυνεύει να μείνει το blog ορφανό. Είπα, λοιπόν, να κάνω τη βάρδια σας, μην τυχόν και χαθεί κανένα μπάνιο ή λιώσουν τα παγωτά.

Ψιλοδιακοπές κάνω κι εγώ, βέβαια, αλλά όχι τίποτε σπουδαίο.

Έχει κάτι μέρες με 16-18 βαθμούς κι έναν ψαρωμένο ήλιο, οπότε άραξα πρώτη ξαπλώστρα βεράντα, χαζεύω τη σκωτσέζικη θάλασσα και αμπελοφιλοσοφώ.

Προχθές βράδυ, κάποιος από την παρέα έκανε τη λάθος ερώτηση:

«Ποιες ακριβώς είναι οι συγκρουόμενες πολιτικές στην Ελλάδα σήμερα;»

«Είναι μια συγκεχυμένη κατάσταση» απάντησα, «και οι δύο οδηγούν τα πράγματα προς την αυτοκτονία αλλά μαλώνουν για το ποιός προτείνει το καλύτερο πιστόλι».

«Για πες μας λεπτομέρειες» επέμεινε.

«Το ρεζουμέ να σας πω, γιατί δεν αντέχει σε σοβαρή συζήτηση το θέμα. Συμφωνούν και οι δυο πλευρές πως πρέπει να είναι πιστόλι γιατί δεν μπλοκάρει όπως το περίστροφο, πως πρέπει να μαζέψουμε το χαλί για να μην λερωθεί, και να χρησιμοποιήσουμε σιγαστήρα για να μην ενοχληθούν οι γείτονες. Η διαφωνία τους είναι στη μάρκα του όπλου, αν θα είναι γερμανικό ή βέλγικο»

«Και τί κάνει ο κόσμος;» συνέχισε.

«Διάφορα πράγματα. Άλλοι φεύγουν, όπως έχουν κάνει ήδη κάπου 300.000 νέοι, χώρια τα πουρά σαν και εμένα. Πολλοί καμώνονται πως δεν τρέχει τίποτε και πως όλα είναι κανονικά. Άλλοι, εντελώς ηλίθιοι αυτοί, δεν χρειάζεται να παραστήσουν τους ψύχραιμους, γιατί πιστεύουν πράγματι πως όλα είναι κανονικά. Όσο για τα λαμόγια, αυτοί βολεύονται μια χαρά.»

«What is lamogia?» με ρώτησε γεμάτος απορία.

Η ερώτηση ήρθε από έναν Ινδό πού είναι στη Σκωτία εδώ και 30 χρόνια αλλά έχει εικόνα και κρατάει επαφές με την Ινδία, μια χώρα με μεγάλο πρόβλημα διαφθοράς.

Τόσο μεγάλο, ώστε πολλοί Ινδοί να χρησιμοποιούν σαν μονάδα μέτρησης κόστους ενός δημόσιου έργου τον «μήνα διαφθοράς».

Σου λέει «αυτή η γέφυρα κοστίζει περίπου 62 corruption months» και εννοεί πως, αν για 62 μήνες οι τοπικοί παράγοντες δεν θα τα αρπάζουν, το χρήμα που θα μαζευτεί θα φτάνει για να κατασκευαστεί η γέφυρα.

«Lamogia, in local language, are all actual beneficiaries of corruption months’ profiteering» του είπα.

«Oh yes, I see!» αναφώνησε γελώντας.

Ήμουν σίγουρος ότι δεν χρειαζόταν άλλη διευκρίνιση.

Τη σκυτάλη της συζήτησης πήρε ένας άλλος:

«Μα έχω διαβάσει πως έγιναν αλλαγές για να βελτιωθεί η οικονομική κατάσταση. Δεν έγιναν;» ειπε.

«Τεράστιες και ουσιαστικές αλλαγές! Η χώρα χρεοκόπησε το 2010, χρωστώντας το 122% του ΑΕΠ και, μετά από 8 χρόνια ουσιαστικών αλλαγών, η οικονομία διασώθηκε χρωστώντας σήμερα το 180% του ΑΕΠ».

«……………………………….»

«Υou rest your case or you rest malakas?» τον ρώτησα.

«No malakas, just speechless» απάντησε, γιατί ακόμα δεν έχει καταλάβει το εννοιολογικό εύρος της λέξης «μ@λάκας».

Τότε πετάχτηκε ο κλασικός προβοκάτορας που πάντα θα βρίσκεται μέσα σε μια παρέα φίλων:

«Μήπως θα έπρεπε να επανεξεταστεί η συμμετοχή της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση;»

«Μα έγινε δημοψήφισμα. Όσοι δεν είχαν καταλάβει πως θα ψηφίζουν διαρκώς μέχρι να βγεί ΝΑΙ στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ψήφισαν ΟΧΙ. Όσοι δεν είχαν καταλάβει ποιό είναι το πραγματικό πρόσωπο της ΕΕ, ψήφισαν ΝΑΙ στην ΕΕ, μαζί με κάτι αλίμονους που αυτοαποκαλούνται ευρωπαϊστές».

‘Και τί έγινε;»

«Αυτοί που οργάνωσαν το δημοψήφισμα υποστήριξαν το ΟΧΙ αλλά υπολόγιζαν στο ΝΑΙ. Αυτοί που ψήφισαν το ΟΧΙ δεν είχαν καταλάβει τη συνέχεια, γιατί τότε θα ψήφιζαν ΝΑΙ. Οι άλλοι που ψήφισαν ΝΑΙ δεν είχαν επίσης καταλάβει τη συνέχεια, γιατί μάλλον θα ψήφιζαν ΟΧΙ. Κι όταν το ΟΧΙ έφτασε πάνω απο 60%, αυτοί που το οργάνωσαν κατάλαβαν το λάθος και το μετέτρεψαν σε ΝΑΙ μόνοι τους, για να μην κουράζεται το ιερατείο των Βρυξελλών»

«Δεν καταλαβαίνω τίποτε!» απάντησε.

«Welcome home» αποκρίθηκα.

Η συζήτηση γύρισε στις εξελίξεις για το Brexit, οπότε είχα την ευκαιρία να δω και να ακούσω από πρώτο χέρι τις απόψεις των σκωτσέζων ιθαγενών.

Θολούρα επικρατεί κι εδώ, γιατί ο νεοκαπιταλισμός έχει καταλυτική επίδραση σε όλες τις κοινωνίες.

Η διαφορά είναι πως ο κόσμος εδώ δεν έχει τη βαθιά πεποίθηση πως κατέχει την απόλυτη αλήθεια, ούτε θεωρεί τον εαυτό του παντογνώστη και αλάνθαστο.

Μ@λάκες έχει κι εδώ, αλλά είναι σκωτσέζοι μ@λάκες, όχι Έλληνες τριμάλακες.

Γράφω καθισμένος στη βεράντα, γιατί ο καιρός είναι προκλητικά καλός. Στην παραλία βλέπω τον γνωστό γείτονα που ταΐζει τα ψάρια, παριστάνοντας πως ψαρεύει.

Η διαφορά είναι πως έχει επίγνωση για το τι κάνει.

Φεύγοντας, δεν λέει «I am going fishing», αφού μάλλον δεν πρόκειται να φέρει λέπι σπίτι του.

Παίρνει το καλάμι και τα δολώματα και χαιρετάει τη γυναίκα του, λέγοντας «I am going for a long walk».

Με εκτίμηση

Κώστας

Υ.Γ. Τρώω κι ένα παγωτό που δεν λέει τίποτε, αλλά, μέχρι να βρώ καλύτερο, βολεύομαι όπως-όπως. Στη Νίσυρο θα ήταν καλύτερα αλλά εγώ επιμένω στο Cove Bay.

(Αγαπητέ Κώστα, σε ευχαριστώ πολύ που με σκέφτεσαι και δεν αφήνεις το μπλογκ χωρίς κείμενα. Όχι σαν τον Ηλία και τον Βασίλη, που πήγαν διακοπές στην διάρκεια των έξι μηνών που ξέρουν πως πάω για μπάνια. Έλληνες, παιδί μου, τι περιμένεις; Από κάτι τέτοιους χρεοκόπησε η χώρα. Κώστα, στην Ελλάδα έχει χαθεί η λογική. Αναρωτιέσαι γιατί συνέβησαν όλα αυτά που έχουν γίνει μετά την χρεοκοπία της χώρας. Δηλαδή, ποιο ήταν το όφελος για την Ελλάδα και τους Έλληνες; Εκτός, βέβαια, από το ότι εκατοντάδες χιλιάδες -όπως κι εσύ– εγκατέλειψαν τη χώρα, ενώ τα επόμενα χρόνια θα την εγκαταλείψουν κι άλλοι. Έχω μιλήσει με πολλούς ξένους στα νησιά για τα ίδια θέματα. Ούτε αυτοί καταλαβαίνουν τι έγινε στην Ελλάδα, ούτε γιατί έγιναν όλα αυτά. Ούτε οι Γερμανοί -που τους τάισαν τρελή προπαγάνδα για το πόσο τεμπέληδες είναι οι Έλληνες- καταλαβαίνουν. Οπότε, εγώ έχω εγκαταλείψει την προσπάθεια. Γιατί όταν προσπαθώ να καταλάβω γιατί διαλύθηκε η χώρα μας, μια λέξη μου έρχεται στο μυαλό: προδοσία. Σε ευχαριστώ και πάλι, Κώστα. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.