Φολέγανδρος

Είχα βρεθεί πάλι εδώ πριν άπο 20 ολόκληρα χρόνια. Παρόμοια η αίσθηση της χαλαρότητας και της ηρεμίας. Η ομορφιά πλημμυρίζει όλες τις αισθήσεις ξανά.

Μια όμορφη Ελλάδα, ένας υπέροχος ουρανός γεμάτος άστρα, γνώριμες μελωδίες και μυρωδιά βασιλικού.

Αρχές Ιούλη και το νησί είναι σχεδόν γεμάτο.

Φαντάζομαι τον χαμό που θα γίνεται τον Αύγουστο.

Πάντως, τώρα υπάρχουν εδώ όλες οι φυλές του Ισραήλ, των Ελλήνων τουριστών συμπεριλαμβανομένων.

Τις τελευταίες ημέρες φυσούσε διαρκώς ένα δροσερό αεράκι, όμως από σήμερα το πρωί ψηνομαστε κανονικά.

Ένας ακόμα λόγος να βγάλω λέπια και να μην βγαίνω έξω από την θάλασσα λεπτό.

Εκείνο επίσης που έχω εκτιμήσει αφάνταστα εδώ είναι τα αρμυρίκια.

Δεν υπάρχει ωραιότερο δέντρο -ή μήπως θάμνος;- από αυτό δίπλα στην αμμουδιά.

Την πρώτη μέρα που ήρθα έβλεπα όλους με μια ομπρέλα θάλασσας στην μασχάλη, όποτε αγόρασα κι εγώ μια.

Μέχρι που κάηκα την επόμενη και την άφησα στο δωμάτιο.

Πετσέτα κάτω από το αρμυρικι κι ο πιο γλυκός ύπνος του μεσημεριού είναι εξασφαλισμένος.

Εδώ στο νησί ξέχασα και το Μουντιάλ.

Μονάχα κάτι ανώμαλοι Εγγλέζοι μαζεύονται σε ένα μαγαζί στην πρώτη πλατεία της χώρας και παρακολουθούν τους αγώνες.

Μια μπάλα στην σέντρα του γήπεδου και κανένα πέναλτι πού και πού.

Τσούκου-τσούκου football το λέγαμε αυτό κάποτε.

Όλοι οι υπόλοιποι αδιαφορούν. Και όχι μονάχα για το παγκόσμιο κύπελλο.

Απ’ ό,τι φαίνεται, κανέναν δεν συγκινεί ούτε η έξοδος από τα μνημόνια ούτε το ελατήριο της οικονομίας που ετοιμάζεται να εκτιναχθεί ξανά.

Ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε κι ό,τι αρπάξει ο κώλoς μας είναι η κατάσταση σήμερα.

Ζωή πάντως να ‘χουμε για να απολαύσουμε το επόμενο PSI στις αρχές της επόμενης δεκαετίας.

Χαλαρά.

Η χρεοκοπημένη χώρα την επόμενη χρεοκοπία δεν την φοβάται.

Ας φοβούνται οι Ευρωπαίοι που νομίζουν πως είναι άνετοι κι ανησυχούν μονάχα για το τεχνητά διογκωμένο προσφυγικό ζήτημα.

Το γαμώτo είναι πως θα γεμίσουν τα νησιά μας από Ευρωπαίους φασίστες τα επόμενα χρόνια, και οι Έλληνες φασίστες θα φουρνίζονται στην Αθήνα γιατί δεν θα έχουν τα χρήματα για να πληρώσουν τις διακοπές τους στο Αιγαίο.

Ανάθεμα στους 60.000 πρόσφυγες που πλημμύρισαν τον τόπο μας θα λένε.

Για τους Γερμανούς, όμως, κουβέντα. Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας.

Το ίδιο κι ο Αυστριακός Αδόλφος που ψηφίζει την επιστροφή στο 12ωρο εργασίας, την εποχή μάλιστα που η τεχνολογία εξαφανίζει διαρκώς θέσεις εργασίας.

Μάλλον περιμένει να εργάζονται 12ωρο οι μετανάστες που ζουν στην πάλαι ποτέ νότια Γερμανία και να κάνουν διακοπές στην Μεσόγειο οι Άριοι συμπατριώτες του.

Φιλία πολλά

Ηλίας

Υ.Γ. Θέλοντας και μη, έμαθα για τους αποκλεισμούς της Ουρουγουάης και της Βραζιλίας. Ένα Μουντιάλ αλά 1978, φτιαγμένο για να παίξει η ομάδα του Πούτιν στον τελικό. Για το καλό του αθλήματος φυσικά!

(Φίλε Ηλία, πολύ χαίρομαι που είσαι στη Φολέγανδρο. Καλά είναι στη Φολέγανδρο. Εδώ που είμαι εγώ να δεις πως είναι με το πού μπήκε ο Ιούλιος. Από παράδεισος, έγινε ζούγκλα. Βλέπεις κάτι ανθρώπους που έχεις ξεχάσει ότι υπάρχουν. Βλέπω αυτούς τους τουρίστες και σκέφτομαι πως, τελικά, μια χαρά είμαστε εμείς οι Έλληνες. Επίσης, κακό πράγμα οι μάζες. Αυτός ο μαζικός τουρισμός χωρίς σχέδιο, πρόγραμμα και υποδομές, απλά καταστρέφει κι άλλο την Ελλάδα. Και οι αυθαιρεσίες πάνε σύννεφο. Ο καθένας κάνει ό,τι θέλει. Ηλία, εκτός από τα αρμυρίκια, πολύ ωραίοι είναι και οι κέδροι. Στην Κρήτη -και όχι μόνο- έχει πολλούς. Κέδροι και αμμόλοφοι. Μέχρι να τα εξαφανίσουμε. Στην Νάξο, κάποια μαγαζιά εξαφάνισαν τους αμμόλουφους, για να βλέπουν οι τουρίστες την θάλασσα, όταν τρώνε την χωριάτικη. Ηλία, το Μουντιάλ δεν βλέπετε. Αποκλείστηκε η Βραζιλία και δεν με πείραξε καθόλου. Δεν είναι ποδόσφαιρο αυτό. Ούτε παιχνίδι είναι. Σκέτη κορπορατίλα. Ηλία, να περάσετε όμορφα. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.