Η Βούλα το βούλωσε

Με αφορμή το χρυσό μετάλλιο στο άλμα εις μήκος που κέρδισε η Βούλα Παπαχρήστου στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα στίβου, έχει ανοίξει ο δημόσιος διάλογος για το αν πρέπει να συγχωρέσουμε (;) τη Βούλα Παπαχρήστου, για αυτό που συνέβη πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου και για τα όσα είχε δηλώσει για τον Ηλία Κασιδιάρη και την επίθεσή του στην Λιάνα Κανέλλη.

Κατ’ αρχάς, ποιοι να συγχωρέσουμε τη Βούλα Παπαχρήστου;

Όπα ρε ραγιάδες που θα συγχωρέσετε κιόλας.

Ας κοιτάξει επιτέλους ο καθένας τα χάλια του σε αυτό το θλιβερό προτεκτοράτο.

Εκτός, αν το ατόπημα της 23χρονης -το 2012- Βούλας Παπαχρήστου, κάνει πολλούς Έλληνες να αισθάνονται πολύ καλά για τα δικά τους διαρκή ατοπήματα, και σκοπεύουν να της το χρεώνουν μέχρι να πεθάνει.

Είναι χρήσιμο να υπάρχει κάποιος χειρότερος από εμάς, για να αισθανόμαστε καλοί, ακόμα κι αν είμαστε καθάρματα.

Όπως η ύπαρξη της Χρυσής Αυγής, κάνει τα άλλα κόμματα να μοιάζουν δημοκρατικά.

Έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε.

Η Βούλα Παπαχρήστου πήρε το μάθημά της.

Και έμαθε.

Δεν ξέρω αν η Βούλα Παπαχρήστου συμπαθεί ακόμα την Χρυσή Αυγή, αν συμπαθεί πια τον Τσίπρα ή τον Μητσοτάκη ή αν γουστάρει το ΚΚΕ.

Πάντως, έμαθε πως, όσο είναι αθλήτρια, τις προσωπικές της απόψεις πρέπει να τις κρατάει για τον εαυτό της.

Η Βούλα Παπαχρήστου έμαθε πως δεν είναι ένας ελεύθερος άνθρωπος και πως δεν μπορεί να εκφράζει δημόσια τις προσωπικές της απόψεις.

Οπότε, χτες, μετά το χρυσό της μετάλλιο, δήλωσε «Εύχομαι να χάρισα στους Έλληνες έστω και λίγο αισιοδοξία και χαμόγελο. Καλό κουράγιο σε όλες τις οικογένειες που θρηνούν θύματα -από τις πυρκαγιές- και εύχομαι να μην ξαναγίνει ποτέ κάτι τέτοιο στη χώρα μας.”.

Αυτά μπορεί να δηλώνει η Βούλα Παπαχρήστου και ο κάθε πρωταθλητής. Μέχρι εκεί. Σαν τις υποψήφιες στα καλλιστεία: «Εύχομαι αγάπη, ευτυχία και παγκόσμια ειρήνη”.

Γιατί οι πρωταθλητές έχουν χορηγούς.

Δεν υπάρχουν πρωταθλητές χωρίς χορηγούς.

Και οι χορηγοί είναι οι πρώτοι που εξαφανίζονται –όπως έκαναν και το 2012 με τη Βούλα Παπαχρήστου-, όταν οι πρωταθλητές ανοίγουν το στόμα τους και θέλουν να μας ενημερώσουν για τις προσωπικές τους απόψεις.

Οπότε, οι πρωταθλητές ας κρατήσουν τις προσωπικές τους απόψεις για τον εαυτό τους και ας περιμένουν να ολοκληρωθεί η αθλητική τους καριέρα, για να μας πουν και τα υπόλοιπα.

Αλλά, βέβαια, θα πρέπει να ξέρουν πως και τότε θα κριθούν για τις πολιτικές τους απόψεις και επιλογές, και πως δεν υπάρχουν ιερές αγελάδες, όπως λανθασμένα πίστεψε ο Πύρρος Δήμας.

Κατά την ταπεινή μου γνώμη, το θέμα είναι αλλού.

Εντάξει, η Βούλα Παπαχρήστου και οι άλλοι πρωταθλητές μας δεν έχουν το δικαίωμα να εκφραστούν ελεύθερα, γιατί αυτό θα έχει οδυνηρές συνέπειες για την ζωή τους και την καριέρα τους.

Τι γίνεται, όμως, με τους υπόλοιπους Έλληνες;

Πόσοι Έλληνες μπορούν να πουν σήμερα ελεύθερα τη γνώμη τους;

Μπορούν να πουν στο αφεντικό τους την πραγματική γνώμη που έχουν για αυτόν;

Μπορούν να πουν δημόσια κάτι που είναι ενάντια στα συμφέροντα του αφεντικού τους;

Τελικά, μπορούν να εκφράσουν την γνώμη τους δημόσια;

Όχι, δεν μπορούν.

Οπότε, ας δείξουν κι αυτοί λίγη κατανόηση στη Βούλα Παπαχρήστου.

Που συμμορφώθηκε.

Με τις εντολές των αφεντικών της.

Η Βούλα το βούλωσε.

Όπως το έχουν βουλώσει εκατομμύρια Έλληνες.

(Αν κάτι είναι πάρα πολύ αστείο στην Ελλάδα είναι το πόσοι άνθρωποι δουλεύουν για κόμματα και ολιγάρχες, αλλά αφενός έχουν την εντύπωση πως έχουν προσωπική γνώμη και την εκφράζουν ελεύθερα, και αφετέρου θέλουν να τους παίρνεις και στα σοβαρά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.