Θέλω διακοπές (από την πραγματικότητα)

Αγαπημένε μου Πιτσιρίκο, χρειάζομαι μια άδεια. Πιστεύω πως σε τριάντα, το πολύ σαράντα χρόνια, θα έχει ισιώσει το κορμί μου καλά. Πολύ πιθανό να συμβεί αυτό έτσι κι αλλιώς σε τριάντα χρόνια βέβαια, όχι απλά να ισιώσει αλλά να οριζοντιωθεί μόνιμα και να ησυχάσω για καλά στην αιώνια ξεκούραση.

Έχω και μια άλφα ηλικία και δεν έχω κάνει και την πιο υγιεινή ζωή. Στερνή μου γνώση και λοιπά και λοιπά.

Αν ήμουν πεπεισμένος πως η επιστήμη μπορεί να εξηγήσει τα πάντα, θα έψαχνα να μου βρω μια διάγνωση.

Ή θα αγγάρευα κανέναν συνάδελφο να μου πει τι πάει στραβά και ποιά ασφάλεια έχω κάψει στον κεντρικό πίνακα.

Αλλά πιστεύω πως είμαστε μακρυά, πάρα πολύ μακρυά, από το να ερμηνεύσουμε τα πάντα με επιστημονικούς όρους και μοντέλα.

Γι’ αυτό και εγώ διαλέγω να μην το κάνω.

Μην παρεξηγηθώ, δεν αποποιούμαι ξαφνικά την γνώση και την επιστήμη.

Αν κάποιος είναι άρρωστος, καλά θα κάνει να πάρει τα φάρμακά του όπως του τα έγραψε ο γιατρός του και να συνεχίσει τη θεραπεία του.

Κάνει και αυτός, ο γιατρός δηλαδή, το καλύτερο που μπορεί, βασισμένος στη γνώση και στην εμπειρία του, με τα δεδομένα που έχει στα χέρια του.

Έχω που λες αρχίσει να παίρνω την άδεια μου με τον δικό μου τρόπο, αγαπημένε μου Πιτσιρίκο.

Οι συνθήκες, βέβαια, είναι τέτοιες που καθιστούν αναγκαία την μερική απασχόληση, μιας και ο μπαμπάς δεν έχει να μου δίνει.

Παρ’ όλα αυτά, έχω καταφέρει να έχω το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου μου καθαρά για τον εαυτό μου, οπότε ασχολούμαι αποκλειστικά και μόνο με τα πράγματα που με ενδιαφέρουν.

Δεν είμαι αναγκασμένος να σηκωθώ και να βγω από το σπίτι παρά μόνο όταν θέλω, δεν χρειάζεται να μιλήσω σε κανέναν και να ακούσω κανέναν.

Η αίσθηση είναι μοναδική, είμαι βέβαιος πως με καταλαβαίνεις.

Παράλληλα, έχω σηκώσει άμυνα σε αυτό που συμβαίνει στον έξω κόσμο.

Προσπαθώ να φιλτράρω τα ερεθίσματα γιατί εδώ και πάρα πολύ καιρό έχω κουραστεί να ασχολούμαι με πράγματα που δεν μπορώ να επηρεάσω στο ελάχιστο.

Χαμένος χρόνος, χαμένη ενέργεια. Σε μια ηλικία που δεν περισσεύει ούτε το ένα ούτε το άλλο.

Διάλεξα λοιπόν να διοχετεύσω την ενέργεια και την δημιουργικότητα στη μουσική, αυτό που εδώ και τριάντα χρόνια με κάνει να αισθάνομαι καλύτερα και κατά καιρούς έχει λειτουργήσει σαν σανίδα σωτηρίας σε δύσκολες συνθήκες.

Αυτό σημαίνει πως θα αραιώσω ακόμα περισσότερο τα μέιλ και τα πόντκαστ, μιας και, όταν δεν πολυασχολείται κανείς με αυτό που συμβαίνει στον κόσμο, δεν έχει και πολλά πράγματα να σχολιάσει.

Οπότε δεν χρειάζεται να μιλάω ντε και σώνει, αν δεν έχω τίποτα να πω.

Εννοείται πως αυτό δεν είναι «αντίο», απλά ήθελα να σου γράψω πώς έχουν τα πράγματα, μην τυχόν και ανησυχείς που περνάει καιρός και δε δίνω σημεία ζωής.

Ξέρω πως είσαι πολύ διακριτικός για να ενοχλήσεις.

Επειδή ο καιρός περνά χωρίς να το συνειδητοποιούμε, η συμβουλή μου είναι να προσπαθήσουμε να τον γεμίσουμε με προσπάθεια για ό,τι καλύτερο μπορούμε.

Κλείνω με το «Όνειρο της πεταλούδας» του Chuang-Tzu που μου αρέσει ιδιαίτερα, γιατί τον Μεγάλο Αλεξανδρινό τον έχει καβατζώσει ο Αλέξης και δεν μπλέκεις:

«Κάποτε ονειρεύτηκα πως ήμουν μια πεταλούδα. Φτερουγίζοντας εδώ και εκεί, είχα επίγνωση μόνο της ευτυχίας μου στο να είμαι πεταλούδα. Σύντομα ξύπνησα και να ‘μαι, αληθινά ο εαυτός μου, ξανά. Δεν ξέρω όμως αν τότε ήμουν ένας άνθρωπος που ονειρευόταν πως είναι πεταλούδα, ή αν τώρα είμαι μια πεταλούδα που ονειρεύεται πως είναι άνθρωπος.»

Την αγάπη μου από την Σκανδιναβία

Βασίλης

(Αγαπητέ Βασίλη, σε καταλαβαίνω απόλυτα. Ή τουλάχιστον όσο μου το επιτρέπει το γεγονός ότι είμαι ένας δυτικός άνθρωπος που ζει σε κοινωνίες βουτηγμένες στην ιδιωτεία και τον ατομικισμό, οπότε είναι λογικό να έχω μολυνθεί. Βασίλη, καλό είναι στη ζωή να ασχολείσαι με πράγματα και ανθρώπους που αγαπάς. Αυτό σε γλιτώνει από πολλά δεινά και σου δίνει χαρές. Τα τελευταία χρόνια, έχω αρχίσει να αποφεύγω τους ανθρώπους -τουλάχιστον «την πολλή συνάφεια του κόσμου»– γιατί κάποια στιγμή κουράστηκα να γνωρίζω σκατάδες ή τενεκέδες. Αυτό έκανε τη ζωή μου, πιο όμορφη και πιο γαλήνια. Βασίλη, δεν είναι ανάγκη να γράφεις ή να κάνεις εκπομπές για την επικαιρότητα. Μπορείς να γράφεις και να μιλάς για ό,τι επιθυμείς, όταν το επιθυμείς, αν θεωρείς πως είναι κάτι που θα ήθελες να μοιραστείς με τους ανθρώπους. Βασίλη, μια και εγώ είμαι σε παρόμοια φάση, να δούμε πώς θα πω στον Ηλία ότι αναλαμβάνει αυτός το μπλογκ, και να με αφήσει στην ησυχία μου. Προσπαθώ να δω πώς θα του το πω με τρόπο. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.) ΄

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.