Μια πολύ σύντομη διευκρίνιση για την Σαντορίνη

Καλέ μου Πιτσιρίκο, η απάντησή σου στον φίλο από την Σαντορίνη με κάλυψε. Μονάχα δυο τρία πράγματα θα ήθελα να προσθέσω.

Πρώτον γνωρίζω πολύ καλά ότι δεν είναι όλοι οι Σαντορινιοί πλούσιοι και φυσικά το κείμενο μου δεν αφορούσε τους φτωχούς που ζούν στο νησί.

Αφού δεν είναι -παρά τα θρυλούμενα- όλοι οι Ελβετοί πλούσιοι, δεν θα μπορούσε να ήταν κι όλοι οι Σαντορινιοί πλούσιοι.

Στοιχειώδες αυτό στον καπιταλισμό όπου ζούμε.

Αναρωτιέμαι, όμως, γιατί υπερασπίζεται ο Σαντορινιός φίλος τόσο έντονα αυτούς που πλούτισαν από την καταστροφή του νησιού.

Επιπλέον, δεν έχει ακούσει ποτέ του ότι γιατροί και δάσκαλοι και μπάτσοι δυσκολεύονται να βρουν αξιοπρεπές και σε μια λογική τιμή κατάλυμα στο νησί;

Από την άλλη, χάρηκα που κι αυτός δεν θέλει πολλούς τουρίστες στο νησί του.

Προσωπικά, τον βοηθάω όσο μπορώ.

Όταν πχ με ρωτάνε φίλοι και συνάδελφοι στην Εσπερία που να πάνε διακοπές στην Ελλάδα, τους ρωτάω αν θέλουν να νιώσουν κάτι από την παλιά μαγεία του τόπου που τώρα πια τελεί δυστυχώς υπό εξαφάνιση.

Αν μου απαντήσουν θετικά, τους λέω να αποφύγουν την Σαντορίνη.

Κάποιοι με ρωτάνε τι είναι η Σαντορίνη και τότε τους εξηγώ ότι είναι ένα σπουδαίο νησί με μεγάλη ιστορία.

Τους μιλώ για το ηφαίστειο που άφησε πίσω μετά τις εκρήξεις του μια μοναδικής ομορφιάς καλντέρα την οποία όμως καταστρέψανε κι εξακολουθούν να καταστρέφουν οι άνθρωποι.

Πριν από 20 περίπου χρόνια, υπήρχαν πάνω στην καλντέρα 3 μικρά γραφικά χωριουδάκια τώρα όμως ολόκληρη η καλντέρα έχει χτιστεί και τα 3 χωριουδάκια έχουν ενωθεί σε ένα μεγάλο κι απρόσωπο τουριστικό θέρετρο.

Τους λέω πως ίσως μονάχα στην Θηρασιά να έχει μείνει κάτι από την παλιά ομορφιά του τόπου αυτού, αν και δεν είμαι σίγουρος πως δεν την έχουν καταστρέψει κι αυτήν οι κάτοικοι -όχι όλοι φυσικά μα σίγουρα οι περισσότεροι από αυτούς- που μοιάζουν πολύ με τον Παύλο Τσίμα, έτσι που είναι διψασμένοι για το χρήμα.

Τους εξήγώ, επίσης, ότι κάποτε τα χωριά στο κέντρο του νησιού ήταν επίσης γραφικά και όμορφα αλλά τώρα έχουν γίνει κι αυτά τμήμα του παραλιακού· της κτισμένης από τα Φηρά μέχρι και την Οία καλντέρας.

Παρ’ όλα αυτά, τους λέω, πως αν πάνε σε αυτό το νησί να κάτσουν πολύ λίγες ημέρες και σε κάποια από αυτές να μην παραλείψουν να περπατήσουν το μονοπάτι προς τα ερείπια της αρχαίας Θήρας αν θέλουν να κρατήσουν μια όμορφη και αυθεντική ανάμνηση μέσα τους που να μην φέρει την σφραγίδα του βιομηχανικού τουρισμού.

Σε όποιους επιμένουν να ρωτάνε τι είναι η Σαντορίνη τους μιλώ και για τα video που κάνουν τον γύρο στο youtube όπου κάποιοι ντόπιοι μαντράχαλοι -το ξέρω φίλε μου πως εσείς δεν τους γουστάρετε όλους αυτούς- χτυπούν βάναυσα μερικά καταταλαιπωρημένα γαϊδούρια και μουλάρια και στη συνέχεια προπηλακίζουν λίγους νεαρούς τουρίστες που διαμαρτύρονταν για την συμπεριφορά τους απέναντι στα ζώα.

Και τότε αρχίζουν και καταλαβαίνουν πολλοί.

Βλέπετε, όλοι εκείνοι που κι εσεις δεν τους γουστάρετε, εκείνοι που έχουν γεμίσει το νησί σας αυθαίρετα και ακριβά αλλά κάλπικα «live your myth in Greece” τουριστικά πακέτα, εκείνοι που κατέστρεψαν την μοναδική φυσική ομορφιά αυτού του τόπου, δουλεύουν για εσας και για μένα.

Διώχνουν χωρίς ακόμα να το καταλαβαίνουν τους τουρίστες από το νησί σας.

Κι εγώ, από την πλευρά μου, με τις μικρές μου δυνάμεις, βοηθάω όλους εσας που δεν θέλετε τουρίστες στην Σαντορίνη όσο μπορώ.

Διακοπές στην Ελλάδα;

Οπουδήποτε αλλού, εκτός από την Μύκονο κι από την Σαντορίνη.

Εκτός κι αν δεν είστε άνθρωποι, αλλά ερωτευμένοι πιγκουίνοι, αποφασισμένοι να ψηθείτε στον καυτό ήλιο και να πληρώσετε τον βιομηχανικό τουριστικό κούκο χρυσό.

Φιλιά από την Εσπερία

Ηλίας

(Φίλε Ηλία, ο κύριος από τη Σαντορίνη επανήλθε με ένα πιο ήπιο μέιλ. Μπορεί να νομίζει πως θα γίνουμε φίλοι. Δεν θα γίνουμε. Τον παρακάλεσα να μη με ενοχλήσει ξανά, όπως δεν τον έχω ενοχλήσει ΠΟΤΕ εγώ. Ηλία, το κείμενο του κυρίου από τη Σαντορίνη, το ανέβασα, για να αντιληφθούν οι αναγνώστες πως δεν μου στέλνουν κείμενα μόνο ο Ηλίας, ο Βασίλης, ο Γ.Κ., η Ελένη και οι άλλοι φίλοι. Μου στέλνουν μέιλ και πάρα πολλοί άνθρωποι που είναι κάφροι. Γιατί πρέπει να είσαι κάφρος για να ανέχεσαι τα πάντα στη μίζερη ζωή σου και να βγάζεις όλη σου την αγριάδα σε έναν μπλόγκερ. Πρέπει να είσαι κάφρος και χέστης. Ηλία, θα γίνω προσωπικός τώρα γιατί είναι μια καλή ευκαιρία. Σου φαίνεται λογικό αυτό που έχει συμβεί με το μπλογκ τα τελευταία χρόνια; Οι επιθέσεις ξεκινούν από τα γραφεία των πρωθυπουργών και φτάνουν μέχρι τους απλούς πολίτες. Γιατί; Ένα μπλογκ είναι. Ο καθένας μπορεί να κάνει ένα μπλογκ. Ούτε δημόσιο αξίωμα έχω, ούτε σε κόμμα είμαι, ούτε για ολιγάρχη εργάζομαι. Έχω ένα μπλογκ, όπου γράφω εγώ και διάφοροι φίλοι. Και βοήθησα, όσο και όπως μπορούσα, όλους αυτούς που ζήτησαν βοήθεια αυτά τα χρόνια. Οπότε, γιατί τόση λύσσα; Μάλλον γιατί είναι επικίνδυνο να μην έχεις αφεντικό στην Ελλάδα. Αν έχεις τους Μαρινάκηδες πίσω σου, δεν σε πειράζει κανείς. Αλλά το πράγμα ξέφυγε. Οι επιθέσεις είναι από ακροδεξιούς μέχρι αναρχικούς και από όλους τους άλλους. Ηλία, οι Έλληνες είναι κομπλεξικοί. Βαριά κομπλεξικοί. Και ξεπουλημένοι. Ζούμε στη χώρα που οι αναρχικοί δουλεύουν στα γραφεία των υπουργών και σε κατηγορούν πως δεν είσαι αρκετά επαναστάτης όπως αυτοί. Ζούμε στη χώρα με τις παρεούλες και τις αλλαξοκωλιές ανάμεσα σε ντιντήδες, που δεν θα σου συγχωρήσουν ποτέ πως δεν μπήκες στις αηδιαστικές παρέες τους. Ζούμε στη χώρα που ο άλλος σου λέει «έλα να βοηθήσεις να κάνουμε ένα ανεξάρτητο δημοσιογραφικό ΜΜΕ να τους σκίσουμε” και διαπιστώνεις πως δουλεύει για τη Μαφία. Ζούμε στη χώρα που ο κύριος από τη Σαντορίνη έχει βουλώσει το στόμα του στην κοινωνία που ζει αλλά θεωρεί πολύ σωστό να πουλήσει μαγκιά και ανοησία σε έναν μπλόγκερ. Ηλία, εγώ τους σιχάθηκα. Τους σιχάθηκε η ψυχή μου. Όλοι με μια δικαιολογία στο στόμα, για να μην παραδεχτούν πως είναι σκατάδες. Όλοι αδικημένοι και παρεξηγημένοι. Αθώοι και αγνοί που τους εκμεταλλεύονται οι «δυνατοί” που είναι κακοί. Οπότε, έχω πάρει και την απόφασή μου για τη συνέχεια. Για να μη λαμβάνω τοξικά μέιλ ή σχόλια από κακομοίρηδες, ξεπουλημένους, θείτσες, θεούσες, βλαμμένους και άλλους τέτοιους που αποτελούν την πλειοψηφία στην ελληνική κοινωνία. Αχ, τα είπα και ξεθύμανα. Σε ευχαριστώ, βρε Ηλία μου. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.