Αξίζει αυτή η κοινωνία για να παλέψει κανείς γι’ αυτήν;

Πιτσιρίκο, γνωρίζω ανθρώπους που έχουν κάνει εκπληκτικά πράγματα. Όχι διάσημους, όχι στο Facebook, στην πραγματική ζωή εννοώ.

Γνωρίζω μια κοπέλα που κυοφόρησε τα δίδυμα της αδελφής της, πριν να κάνει δικά της παιδιά.

Κι αυτό συνέβη 15 χρόνια πριν, που δεν υπήρχε ούτε η νομοθεσία, ούτε η δυνατότητα στο μυαλό κάποιων να συνειδητοποιήσουν το τι έκανε αυτό το κορίτσι.

Γνωρίζω μια γυναίκα που έκανε παιδί εκτός γάμου πριν 30 σχεδόν χρόνια, πολύ πριν γίνει της μοδός και το λανσάρουν όλες οι σελέμπριτις και είμαστε ΟΚ ως κοινωνία μ’ αυτό.

Κι ο πατέρας ήταν όχι απλώς απο άλλη χώρα και θρησκεία, αλλά και άλλο χρώμα.

Γνωρίζω ζωές που θα μπορούσαν να γίνουν βιβλία ή ταινίες, κι οι άνθρωποι που τις έζησαν, τις διηγούνται απλά· έτσι απλά όπως διηγούμαστε οι υπόλοιποι τις απλές, χωρίς εκπλήξεις ζωές μας.

Γνωρίζω φυσικά κι άλλους ανθρώπους, γυναίκες και άντρες, που υπήρξαν αγωνιστές με ό,τι τους έτυχε στη δική τους ζωή.

Αλλά δε μιλάω γι’ αυτούς που τα κατάφεραν με ό,τι τους δόθηκε, αλλά γι’ αυτούς που έκαναν μια επιλογή ασύλληπτη για τα δεδομένα της κοινωνίας εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή.

Αυτοί οι άνθρωποι δεν οραματίστηκαν έναν καλύτερο κόσμο τον οποίο θα έφερναν ένα βήμα πιο κοντά με την πράξη τους.

Δεν σκέφτηκαν “εγώ τώρα θα δείξω στην κοινωνία πώς είναι να κάνεις άλματα”.

Η γυναίκα που γέννησε ανύπαντρη το παιδί ενός Αφρικανού δεν συλλογίστηκε ότι με την πράξη της, σε λίγα χρόνια θα κάνει την κοινωνία πιο ανεκτική σε τέτοιες περιπτώσεις.

Ήθελε το παιδί του άντρα που αγαπούσε και, αφού δε γινόταν να τον παντρευτεί, απλά αποφάσισε να το κρατήσει.

Κι έγραψε στ’ αρxίδια της την κοινωνία, και πώς θα το έβλεπε και τι θα έλεγε και δεν φοβήθηκε γι’ αυτά που θ’ ακολουθούσαν.

Κάπως έτσι και η κοπέλα που υπήρξε παρένθετη μητέρα στ’ ανίψια της, και για να το κάνει αυτό, γέννησε τα παιδιά εκτός γάμου φυσικά, τα αναγνώρισε ως δικά του ο άντρας της αδερφής της, και η αδερφή της τα υιοθέτησε· κι επειδή τη ρώτησα, υπήρξαν περιπτώσεις που πιο εύκολα ο περίγυρος πίστεψε ότι πηδιόταν με το γαμπρό της, παρά ότι έκανε εξωσωματική για να βοηθήσει την αδερφή της ν’ αποκτήσει παιδιά.

Η κοπέλα αυτή δεν είπε “ας βάλω ένα λιθαράκι στη δημιουργία νομοθεσίας που να καλύπτει τέτοιες περιπτώσεις”.

Απλά σκέφτηκε ότι η αδερφή της δεν θ’ αποκτούσε ποτέ παιδιά, αν δεν υπήρχε μια γυναίκα να τα κυοφορήσει, κι εκείνη μπορούσε να το κάνει.

Και το έκανε.

Κι έγραψε στα παλιά της τα παπούτσια την κοινωνία και πώς θα το σχολίαζε ο καθένας και δεν φοβήθηκε για το πώς θα το εξηγούσε στο περιβάλλον της.

Θέλω να πω αυτό: οι άνθρωποι που κάνουν τα άλματα, δεν είναι επειδή τους νοιάζει και τόσο να πάνε τις κοινωνίες τους μπροστά – το αντίθετο μάλλον: έχουν χεσμένες τις κοινωνίες και τις επιταγές τους.

Ζουν τις ζωές τους όπως αγαπούν και κάνουν αυτό που τους λέει η καρδιά τους.

Κάνουν αυτό που νιώθουν σωστό, για τον εαυτό τους ή για κάποιον άλλον άνθρωπο, και δεν φοβούνται.

Και οι κοινωνίες καμιά φορά ακολουθούν, καμιά φορά ταρακουνιούνται, καμιά φορά και όχι.

Κι αν οι άνθρωποι που το λέει η καρδούλα τους να κάνουν τα άλματα, έχουν την κοινωνία χεσμένη αρκετά ώστε να αδιαφορούν για τις επιταγές και τα πλαίσια και τα θέλω και τα μπορώ της, τότε ποιοι άνθρωποι θα αγωνιστούν για να κάνουν οι κοινωνίες τα άλματα;

Λέει ο γιος του ΝΙΖ να αντεπιτεθούμε και να πολεμήσουμε.

Τι πρέπει να κάνει ο ΝΙΖ; Να βγει στους δρόμους να διαδηλώσει; Να βάλει φωτιές; Να γράψει μανιφέστα;

Κατ’ εμέ, ο ΝΙΖ κάνει ήδη τον πόλεμό του, και νικάει, γιατί βρίσκεται εκτός έδρας και κάνει δε θυμάμαι τι, αλλά κάτι δύσκολο σίγουρα εκεί που είναι· και, κυρίως, γιατί έχει αυτό το γιο.

Η μεγαλύτερη μάχη του ΝΙΖ δόθηκε, και το αποτέλεσμα είναι ένα παιδί που του λέει “ευχαριστώ που δε με άφησες να γίνω καθίκι, δείχνοντάς μου και άλλους δρόμους”.

Ως μέλος της κοινωνίας που κάποτε ζούσε ο άνθρωπος αυτός, δε χρειάζομαι τίποτα περισσότερο.

Πολλά λέω, ως συνήθως…

Το (εσωτερικό) ερώτημά μου ήταν αυτό:

Αξίζει αυτή η κοινωνία για να παλέψει κανείς γι’ αυτήν; Κι αν αυτοί που δε φοβούνται να παλέψουν την έχουν χεσμένη, τότε ποιος θα παλέψει;

Έφη

(Αγαπητή Έφη, υπάρχουν άνθρωποι που ζουν με τις δικές τους αρχές και επιθυμίες, και όχι με τις αρχές της κοινωνίας. Και αδιαφορούν για την κοινωνία που δεν τους υπολογίζει. Όταν η κοινωνία σε βγάζει στο περιθώριο -ένα καλό παράδειγμα είναι οι ομοφυλόφιλοι-, αναγκάζεσαι να γίνεις πιο συνειδητός -και πολύ πιο γρήγορα- από τους άλλους ανθρώπους. Αυτό που κάποιοι λένε “ταλέντο” σε κάποιες ομάδες ανθρώπων δεν είναι τίποτε άλλο από την υψηλή συνειδητότητα που έχουν. Βέβαια, αν περιχαρακωθούν σε αυτό το χαρακτηριστικό που τους ώθησε να γίνουν πιο συνειδητοί, πέφτουν στην παγίδα από την οποία βγήκαν και γίνονται σαν αυτούς που τους περιθωριοποίησαν. Έφη, αν τρεις άνθρωποι θέλουν να ζήσουν μαζί -δυο άνδρες και μια γυναίκα, δυο γυναίκες και ένας άνδρας, τρεις γυναίκες, τρεις άνδρες κλπ- ποιος θα τους σταματήσει; Η κοινωνία; Πώς; Έφη, δεν αξίζει να παλέψεις για καμία κοινωνία. Οφείλουμε να είμαστε καλοί πολίτες. Και να αδιαφορούμε για το τι κάνουν οι άλλοι. Θα το κάνω προσωπικό. Μου γράφουν κάποιοι “πιτσιρίκο πράξεις, όχι λόγια”. Δεν ξέρω ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι και τι κάνουν στη ζωή τους, αλλά, αν δεν καταλαβαίνουν πως το ότι δεν πήγα να δουλέψω στα ΜΜΕ των ολιγαρχών -και έμεινα ένας ανεξάρτητος γραφιάς- είναι πράξη και όχι λόγια, μάλλον δεν καταλαβαίνουν τίποτα. Γενικά, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν. Και πού να τους εξηγείς τώρα; Κάνεις αυτό που σου λέει η ψυχή σου και άσε την κοινωνία να πορεύεται. Έφη, το θέμα είναι ποσοτικό. Αν πολλοί θελήσουν μια άλλη κοινωνία, θα την έχουμε. Γιατί η κοινωνία είμαστε εμείς. Να είσαι καλά, Έφη. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.