Απογειώνομαι

Περιμένω αραχτός στο αεροδρόμιο της Στοκχόλμης το επόμενο αεροπλάνο που θα με πάει βόρεια, μπας και βγάλω κανένα φράγκο για την αντιμετανάστευση, Πιτσιρίκο μου, και σκέφτομαι διάφορα.

Κατ’ αρχάς, γέλασα με το μέιλ του φίλου που μας φαντάζεται σαν νίντζα, γιατί σήμερα είμαι ντυμένος στα μαύρα από τα παπούτσια μέχρι τον λαιμό. Κάτι που στα χεβυμεταλάδικα νιάτα μου ήταν σύνηθες αλλά πλέον σπάνιο.

Άρα, νίντζα.

Μετά σκεφτόμουν πόσο λίγο input στην ιστορία που λες στα podcaat από το νησί έχεις πάρει από τις γυναίκες. Ανησυχητικά, λίγο.

Δεν έχουν συνδρομή οι περισσότερες και δεν ξέρουν τι μ@λακία μας έχει πιάσει, μεγάλους ανθρώπους, και λέμε για γκόμενες και γκομενάκια και έρωτες και ηλικίες, λες και είμαστε καμία πανελοεκπομπή που ασχολείται με τέτοια;

Ή έχουν πλέον περισσότερα προβλήματα από εμάς και αυτά τους περισσεύουν.

Σε πολλές συζητήσεις με τους κολλητούς μου, έναν παιδίατρο και έναν παιδοψυχίατρο, προσπαθούμε να βγάλουμε άκρη, συγκρίνοντας το παραδοσιακό μοντέλο οικογένειας και κοινωνικής δομής με το σύγχρονο.

Δεν καταλήγουμε πουθενά, φυσικά, αλλά συχνά μένει σαν ιδέα πως οι γυναίκες, αντί να λύσουν τα προβλήματά τους, επωμίστηκαν και των ανδρών.

Όσο και να βοηθήσει ο καψερός ο πατέρας, μάνα δεν γίνεται, όπως και να το δεις.

Η γυναίκα φυσικά και μπορεί να κάνει αυτό που κάνει ο άντρας, αλλά σε κοινωνίες στημένες για να ευνοούν εμάς θα κουραστεί τριπλά.

Δεν είναι πως δεν μπορεί, είναι πως βρίσκει τριπλάσια αντίσταση από το σύστημα.

Όση άδεια μητρότητας να πάρει, το πακέτο της κύησης, τοκετού και λοχείας αυτή θα το φάει. Μαζί με όλες τις εκρήξεις ορμονών και νευροδιαβιβαστών φυσικά.

Τώρα, στην Σουηδία, συζητούσαν να υποχρεούται ο άντρας να παίρνει την μισή γονική άδεια, ώστε να μην μένει η γυναίκα σπίτι και δεν ωριμάζει μισθολογικά.

Δεν ξέρω αν εφαρμόστηκε τελικά.

Θα ωριμάσει μισθολογικά η γυναίκα, αυτό είναι το πρόβλημα της σύγχρονης οικογένειας. Ούτε να χάσει τίποτα από την μητρότητα, αλλά το χρήμα εκεί!

Τρέχουνε μετά πολλές εργαζόμενες μαμάδες που έχουν τρία παιδιά και δεν την παλεύουν να τα κάνουν ζαφτι. Μαζί με μια δουλειά που τους πίνει το αίμα όχι διαφορετικά, ίσως χειρότερα, από εμάς.

Στο τέλος, την πληρώνει όλη η οικογένεια, τέκνων συμπεριλαμβανομένων, τα οποία αισθάνονται τσόvτα στη φάση, και πως η ύπαρξή τους οφείλεται στις επιταγές της κοινωνίας παρά στην επιθυμία των γονιών τους να έχουν παιδιά να αγαπήσουν και να μεγαλώσουν.

Έχουν παρκάρει από μικρά σε παιδικούς σταθμούς, «δραστηριότητες», φροντιστήρια κλπ· οι γονείς, στην καλύτερη, είναι οι ταξιτζήδες που τα πηγαινοφέρνουν.

Φυσικά, χωρίς να έχουν γνωρίσει ένα διαφορετικό μοντέλο, διαιωνίζουν το ίδιο με τα δικά τους παιδιά. Πολύ εμφανές στη Σουηδία, φαντάζομαι θα αρχίζει και στην Ελλάδα.

Δεν έχω παιδιά και δεν είμαι γυναίκα για να μπορώ να πω τι θα έπρεπε να γίνει, ξέρω όμως, και λόγω της δουλειάς αλλά και επειδή είναι δύσκολο να μην το δει κανείς, πως πρέπει να είναι πολύ ιδανικές οι συνθήκες για την επιτυχία του μοντέλου «εργαζόμενη μητέρα».

Έχει υπεραπλουστευθεί το νόημα και υποτιμηθεί η δυσκολία του, και βλέπω πολλές κοπέλες να πνίγονται γιατί μπήκαν απροετοιμαστες σε αυτόν τον ρόλο.

Ίσως για αυτό δεν αδειάζουν να μας πούνε δυο κουβέντες.

Την αγάπη μου από την Σκανδιναβία

Βασίλης

Υ.Γ. Απογειωνόμαστε και είδα πως με πρόλαβε μια φίλη. Πάλι καλά. Έβαλε μπροστά ο πιλότος, ούτε μια κωλόφατσα δεν είδα όμως και αγχώνομαι. Ξέρεις εσύ.

(Φίλε Βασίλη, κατ’ αρχάς, ελπίζω να ζεις γιατί έγραψες το κείμενο χτες και το ανεβάζω σήμερα. Βασίλη, μου έγραψαν πάρα πολλές γυναίκες για την ιστορία που λέω στα podcast αλλά δεν ανέβασα τα κείμενά τους γιατί δεν θέλω αυτή η ιστορία να γίνει ευρέως γνωστή. Πιο πολλές γυναίκες μου έγραψαν. Για την ακρίβεια, λυσσάξανε να γράφουν. Βασίλη, οι γυναίκες απέκτησαν «δικαιώματα» και παγιδεύτηκαν. Έγιναν κι αυτές δούλες, μέσω της δουλειάς. Ισότητα ήθελαν. Όσο ίσοι και να γίνουν άνδρες και γυναίκες, οι άνδρες δεν θα θηλάσουν ποτέ. Αν και βλέπω κάτι μπαμπάδες που είναι πολύ στενοχωρημένοι που δεν μπορούν να κατεβάσουν γάλα. Αισθάνονται …μειονεκτικά. Βασίλη, άλλο να συμμετέχει ο άνδρας στο μεγάλωμα των παιδιών, κι άλλο να μεγαλώνουν τα παιδιά με δυο μαμάδες. Είναι όλο λάθος το μοντέλο «οικογένεια» -γι’ αυτό και πάει κατά διαόλου- αλλά οι άνθρωποι επιμένουν …παραδοσιακά. Αν και οι μονογονεϊκές οικογένειες και τα παιδιά εκτός γάμου, σαρώνουν στην Ευρώπη. Βασίλη, να είσαι καλά γιατί με έκανες και γέλασα πολύ χτες με τα μέιλ που ανταλλάξαμε πριν ταξιδέψεις. Το διάβασα το μέιλ σου στο σημερινό podcast. Επίσης, σήμερα το πρωί που μίλησα τηλεφωνικά στο ραδιόφωνο του News 247, η Ζηνοβία Σαπουνά με ρώτησε για σένα και για την επιστροφή σου στην Ελλάδα. Βασίλη, είσαι μεγάλη φίρμα. Και αισθάνομαι προνομιούχος που είμαστε φίλοι. Τώρα μένει να γνωριστούμε. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.