Δεν υπήρξαν ποτέ παλιές καλές ημέρες (Διαβάστε και το υστερόγραφο)

«Δεν υπήρξαν ποτέ παλιές καλές ημέρες
Είναι σήμερα, θα έρθουν αύριο
Είναι ένα ηλίθιο ψέμα που λέμε
Ρίχνοντας στο αύριο την κατάρα της λύπης»
Έτσι λέει ο ποιητής, αγαπημένε μου Πιτσιρίκο. Δεν λέει, τραγουδάει με την αγριοφωνάρα του και εγώ χαζεύω πάνω από τα σύννεφα τον ήλιο να βυθίζεται στο βάθος.

Πάει φαίνεται να φωτίσει προς την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, να ξημερώσει και εκεί.

Μέχρι να αποφασίσει κανένας φοβερός ηγέτης πως είναι και αυτός ο ίδιος ο ήλιος ψεύτικα νέα» και «εχθρός του λαού», και να προσπαθήσει να τον σβήσει.

Αφού στη διάρκεια της έκλειψης τον κοίταξε κατάματα για να του δείξει ποιός κάνει κουμάντο σε αυτόν τον πλανήτη.

Θα μας σβήσουν τον ήλιο, Πιτσιρίκο μου, όπως έσβησαν γεγονότα, λέξεις και ιδέες. Κανείς δεν θα θυμάται τι γινόταν πριν.

Στην εποχή της πληροφορίας η γνώση θα έχει πεθάνει. Η λανθασμένη γνώση έχει τη βάση της στην λανθασμένη πληροφορία.

Η λανθασμένη γνώση είναι πιο επικίνδυνη και από την κυριολεκτική άγνοια. Για κάποιο λόγο την χαρακτηρίζουμε συχνά σαν άγνοια, ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι.

Είναι ιδέες βασισμένες σε λάθος ή εσκεμμένα ψευδείς πληροφορίες, οι οποίες με την σειρά τους αποκρυσταλλώνονται σε άκαμπτα συστήματα ιδεών και πεποιθήσεων.

Ο φασισμός και η θρησκεία πχ δεν έχουν να κάνουν με την άγνοια.

Δεν είναι πως δεν ξέρουμε πλέον ότι είναι εντελώς απίθανο η δημιουργία του κόσμου να συντελέσθηκε όπως την περιγράφουν οι διάφορες θρησκείες.

Απλά κάποιοι προπαγανδίζουν την λάθος πληροφορία σαν έγκυρη εδώ και αιώνες χωρίς να αφήνουν περιθώρια στην υγιή σκέψη.

Δεν αφήνουν περιθώριο καν στην άγνοια, γιατί κάποιος μπορεί να προσπαθήσει να γεμίσει το κενό αυτό. Όχι, φυτεύουν συστηματικά ψευδή πληροφορία και αποκρύπτουν την αλήθεια.

Διάβαζα τις επικεφαλίδες για τον ανασχηματισμό, τα πρόσωπα δεν τα ξέρω και δεν με ενδιαφέρει καν να τα μάθω.

Έβλεπα, όμως, την προσπάθεια των πρώην «αριστερών» να φιλήσουν όσο περισσότερες κατουρημενες ακροδεξιές ποδιές μπορούν, και αισθανόμουν μια σαδιστική ευχαρίστηση, δεν το κρύβω.

Είμαι αυτός που δεν του αρέσει να λέει «εγώ τα έλεγα» αλλά μου τα είχαν κάνει τούμπανο πως και καλά είμαι μηδενιστής.

Οπότε, μία ικανοποίηση τη νιώθω, δεν το κρύβω, όταν βλέπω κάποιους να κάνουν κωλοτουμπες για να εξηγήσουν τις κωλοτουμπες και κάποιους άλλους να ψάχνουν για τον επόμενο μεσσία.

Σου είχα γράψει πριν κάποια χρόνια μία ιστορία για μια κοπέλα που γνώριζα, που, αφού αποφάσισε πως στα 30 της ήταν καιρός να αφήσει τα στενά καθολικά τερτιπια και να δοκιμάσει την γλυκιά αμαρτία, έφτασε εκείνο το καλοκαίρι να κοιμάται με διαφορετικό άντρα κάθε βράδυ.

Έτσι μου φαίνεται και το παρεάκι, αφού τον έβαλε στο στόμα είπε να τον φτάσει στο πάγκρεας για να αισθανθεί το μπούκωμα μέχρι τέλους.

Συγγνώμη κιόλας για τις προστυχιές, ξέρω σε διαβάζουν και μικρά παιδιά και διαφθειρονται.

Μου άρεσε που προσπαθούν να εξαφανίσουν τα άρθρα που έγραφαν οι τσάτσοι τους κάποτε, λες και είναι οι σοβιετικοί του Στάλιν.

Αυτά τους έμειναν κατάλοιπα από την ΚΝΕ μάλλον…

Αλλά ως προς τι το άγχος; Στα παπάρια του κόσμου και τα άρθρα και τα πρόσωπα.

Όπως λες και εσύ συχνά πυκνά, οι συριζαίοι την πούλεψαν εδώ και καιρό από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Οι υπόλοιποι κοιτάνε όπως πάντα να την βγάλουν καθαρή, και ελάχιστα τους απασχολεί το κουκλοθέατρο που παίζουν οι δωσίλογοι.

Αλλά δεν ήταν ποτέ διαφορετικά για να είναι τώρα, Πιτσιρίκο μου.

«Δεν υπήρξαν ποτέ παλιές καλές ημέρες…»

Κάπου εδώ θα το είχα κλείσει το μέιλ, αλλά διάβασα πριν λίγο το κείμενο της Ελένης για την αποδοχή/παραίτηση και θα ήθελα να σχολιάσω, αν μου επιτρέπεις να καταχραστώ για πολλοστή φορά την καλοσύνη σου.

Αφορμή για το σχόλιο δεν είναι κάποιου είδους αμυντική στάση ή ανάγκη να υπερασπιστώ αυτά που έχω γράψει.

Έτσι κι αλλιώς, έχω αποδεχτεί (χεχεχε) το γεγονός πως κάποιος θα βλέπει τα πράγματα διαφορετικά από εμένα.

Δηλαδή λάθος (χεχεχε Νο2).

Σοβαρά τώρα, πέρα από το ότι θεωρώ πως το καλύτερο μέρος εκείνου του κειμένου είναι η ιστορία σου με το κοριτσάκι στην παραλία και όχι οι παπαριές που γράφω εγώ, παραθέτω μερικές σκέψεις σχετικά με την αποδοχή για να εξηγήσω λίγο καλύτερα τι ακριβώς εννοώ.

Περί διαφορών αποδοχής/παραίτησης:

Η αποδοχή

. Φέρνει την ηρεμία η οποία είναι απαραίτητη για να σκεφτεί κανείς ποιό θα είναι το επόμενο βήμα.

. Συνδέεται με μια αίσθηση ένταξης του εαυτού μας σε ένα μεγαλύτερο σύνολο του οποίου είμαστε απλά μέρος και όχι το επίκεντρο, ανεξάρτητα από τα επιμέρους χαρακτηριστικά μας ή την θέση μας σε σχέση με τους άλλους.

. Συμβάλλει στην δημιουργία ουδέτερης ή θετικής διάθεσης, περισσότερης ενέργειας και προσπάθειας ανεύρεσης εναλλακτικών επιλογών και λύσεων.

Η παραίτηση

. Οδηγεί σε στασιμότητα, παράλυση ιδεών/σκέψεων/πράξεων.

. Συνδέεται με μια αίσθηση οδυνηρής ήττας λόγω του αντιθετικού πρόσημου που προσδίδουμε στον εαυτό μας, π.χ. Ένας εναντίον όλων, διαφορετικός, παρεξηγημένος, σωστός και έξυπνος, ευαίσθητος, αδικημένος.

. Προκαλεί μια αρνητική διάθεση στην οποία τα προαναφερθέντα αρνητικά συναισθήματα και σκέψεις προκαταβάλλουν δυσοίωνα τα αποτελέσματα οποιασδήποτε ενέργειας και ανατροφοδοτούν την αίσθηση παραίτησης.

Τελείως πρακτικό παράδειγμα:

Θα μπορούσα να παραιτηθώ πιστεύοντας πως κανένας δεν είναι αρκετά έξυπνος για να κατανοήσει τι εννοώ σε ένα κείμενο.

Αποδέχομαι όμως την περίπτωση να μην έχω την ικανότητα να εκφραστώ άρτια στον γραπτό μου λόγο, έχοντας ζήσει μεγάλο μέρος της ζωής μου εκτός Ελλάδας, να έχω χρησιμοποιήσει λάθος όρους ή η περίσταση στην οποία έγραψα το κείμενο να μην έχει αντιστοιχία σε ένα γενικότερο πλαίσιο ή σε μια ειδική κατάσταση.

Στην περίπτωση της παραίτησης, ο αρνητισμός θα είχε σαν αποτέλεσμα σκέψεις όπως «τι να σου κάνω αν δεν καταλαβαίνεις» κλπ.

Στην περίπτωση της αποδοχής, το αποτέλεσμα είναι να γεμίζω το μπλογκ του Πιτσιρίκου με άλλο ένα μακροσκελές κείμενο.

Στο παράδειγμα της Ελένης ας πούμε, το να αποδεχτείς πως η κοινωνία είναι ρατσιστική είναι αυτό που σε κάνει να θες να κάνεις τα παιδιά σου διαφορετικά και όχι να παραιτηθείς και να τα αφήσεις να οδηγηθούν στο μίσος για το διαφορετικό.

Πέρα από την αποδοχή και την παραίτηση όμως υπάρχουν και άλλες αντιδράσεις. Αν εξαιρέσουμε αυτές που έχουν κίνητρο το κέρδος με κάποιον τρόπο, μου έρχεται στο μυαλό η εθελοτυφλία.

Τότε βλέπεις τα φαινόμενα που οδηγούν στο να παίζει ο κόσμος το παιχνίδι της εξουσίας.

Βία στη βία της εξουσίας για παράδειγμα.

Ποιός θα νικήσει; Ο καλύτερα εκπαιδευμένος και εξοπλισμένος.

Άντε να ακολουθήσουμε ακόμα ένα γκρουπούσκολο, κίνημα, κόμμα, θρησκεία και τα λοιπά.

Λες και ο επόμενος θα μου δώσει τις απαντήσεις που δεν μου έδωσε ο προηγούμενος.

Για αυτό λέω να το κλείσω εδώ, γιατί απαντήσεις δεν περιμένω από κανέναν και ούτε διαθέτω για να μπορώ απλόχερα να μοιραστώ.

Μάλλον το σώζω γιατί έχω ελαττώσει τις ερωτήσεις.

Την αγάπη μου από τον σκανδιναβικό ουρανό.

Βασίλης

Υ.Γ. Ισως συντομότερα από όσο πίστευα τα μέιλ θα έρχονται από τα Δωδεκάνησα, μάλλον ο επαναπατρισμός από μακρινή προοπτική θα γίνει πραγματικότητα. Περιμένω τσάρτερ αναγνωστών να έρχονται για τα μπάνια τους και την επίσκεψη στον ψυχίατρο της καρδιάς τους, Πιτσιρίκο μου. Βάλε μια καλή κουβέντα βρε!

(Βασίλη, ποτέ δεν υπήρξαν παλιές καλές μέρες. Το τραγούδι «Πού ‘ναι τα χρόνια, ωραία χρόνια» γράφτηκε πριν από πενήντα χρόνια. Πάντα οι άνθρωποι ωραιοποιούν το παρελθόν για έναν πολύ απλό λόγο: γιατί στο παρελθόν ήταν νέοι. Βασίλη, τα προσπερνάω όλα και έρχομαι στο ότι επιστρέφεις στην Ελλάδα. Άντε με το καλό! Είναι και τίγκα στους Σκανδιναβούς τα Δωδεκάνησα, οπότε δεν θα σου λείψει η Σουηδία. Βασίλη, θα κάνεις τα Δωδεκάνησα ψυχιατρείο. Όχι για τους ντόπιους -που μάλλον δεν έχουν και πολλά βαριά ψυχιατρικά θέματα- αλλά για όλους τους άλλους. Θα έχεις και πελάτες από τη Σκανδιναβία. Θα συνεργάζεσαι με τουριστικά πρακτορεία. «Δεκαπέντε μέρες διακοπές στη Ρόδο με ήλιο, θάλασσα και ψυχίατρο»! Βασίλη, νησί θα αγοράσεις από την επιτυχία. Άντε, να επιστρέψει και ο Ηλίας, να γιατρέψει όσους έχουν έναν σφάχτη. Βασίλη, πολύ χαίρομαι που επιστρέφεις. Ξαφνικά, με πλημμύρισε η αισιοδοξία. Ο Βασίλης από τη Σκανδιναβία θα γίνει Βασίλης από τα Δωδεκάνησα. Ζω για αυτή την ημέρα. Την αγάπη μου. Φιλιά!)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.