Νίντζα

Αγαπητέ Πιτσιρίκο, σήμερα ήρθα μια βόλτα στο χωρίο και με φύσηξε το αεράκι. Mάλλον μου ήρθε έμπνευση. Θα την γράψω έτσι όπως την έκανα εικόνα:
Εσύ, ο Βασίλης, ο Ηλίας, ο Γ.Κ., ο Κώστας, η Ελένη, η Πόπη, η Κατερίνα, η Αναστασία, ο Βαγγέλης, ο ΝΙΖ, όλοι, όλη η παρέα του μπλογκ είστε κάτι σαν Νίντζα!

Και εξηγώ γιατί:

Σαν Νίντζα, χτυπάτε από το πουθενά και κατ’ ευθείαν στο ψαχνό.

Σκέψη, συναισθήματα, αξίες, φιλοσοφία, όπου βρει γόνιμο έδαφος στον καθένα και στην καθεμιά τα νοήματα και οι ιδέες αυτών που ανεβάζετε στο μπλόγκ.

Τα κάνετε όλα άνω-κάτω.

Σας διαβάζουν, τα σκέφτονται, τα συζητάνε με άλλους, συμφωνούν, διαφωνούν, χαμός!

Δεν έχετε σπαθιά κατάνα όπως οι Νίντζα, αλλά έχετε μια πένα που είναι mightier than the sword που λένε, η οποία εισάγει «καινά δαιμόνια» σε όποιον βρεθεί στο διάβα της!

Δεν πετάτε αστεράκια σούρικεν για να βρείτε στόχο αλλά πατάτε το send/upload και η ανάρτηση βρίσκει στοχο στο Ίντερνετ και στα κοινωνικά δίκτυα!

Δεν μοιράζεστε μια κοινή πολεμική τέχνη, αλλά ένα πολυδιάστατο ανθρώπινο και αλληλέγγυο νου και ο καθένας είναι μια διαφορετική έκφρασή του.

Ενός νου πέρα από το χώρο και το χρόνο, κάτι σαν τον κόσμο των ιδεών που έλεγαν οι αρχαίοι Ελλήνες φιλόσοφοι πως ήταν η πηγή όλων των εμπνεύσεων.

Οι Νίντζα ήταν κατάσκοποι, δεν τους ήξερε κανείς και ήξεραν πολύ καλά τι κουμάσια ήταν όλα τα στρώματα της κοινωνίας και από πού κρατούσε του καθενός η σκούφια γιατί ήταν μελετηροί, μεθοδικοί και πίστευαν σε αυτό που έκαναν με όλο τους το είναι.

Οι ομοιότητες είναι πάλι εμφανείς!

Τέλος, τους κατέγραψε η ιστορία χωρίς καν να τους ξέρει, όλοι μιλούσαν γι’ αυτούς, και υπάρχει ακόμη ένα πέπλο μυστηρίου που τους κάνει γοητευτικούς για τον κόσμο, και φόβητρο για όσους είχαν τη φωλιά τους λερωμένη.

Δεν ξέρω γιατί αλλά μου αρέσει πολύ αυτή η εικόνα άλλοι να διαβάζουν το ιστολόγιο και να χαίρονται όπως εγώ, και άλλοι να ξινίζονται!

Παντελής

Υ.Γ.1 Ευτυχώς που υπάρχετε και να είστε πάντα καλά. Προσωπικά, με έχετε σώσει που σας διαβάζω κάθε μέρα και σπάει η μοναξιά όσων πιστεύω μέσα μου. Σας ευχαριστώ!
Υ.Γ.2 Δεν ξέρω αν όλο αυτό που έγραψα είναι για δημοσίευση. Στο έστειλα έτσι γιατί μου ήρθε μια εικόνα λίγο παιδική, λίγο κάτι σαν ήρωες και εκδικητές της χαμένης αλήθειας της μιας και μοναδικής ζωής -όπως λες πολύ σωστά- που αφήνουμε και φεύγει σε ανοησίες. Πραγματικά, σας ευχαριστώ πολύ που υπάρχετε.

(Αγαπητέ Παντελή, σε ευχαριστούμε για τα όμορφα λόγια σου, και σιγά μην δεν το ανέβαζα. Παντελή, ποτέ δεν κατάλαβα γιατί τόσοι ενδιαφέροντες μπλόγκερ εγκατέλειψαν τα μπλογκ τους και πήγαν να γίνουν μάζα στο Facebook. Κρίμα. Τα μπλογκ ήταν δύναμη. Χωρίς να έχω κανένα σχέδιο στο μυαλό μου, άφησα το μπλογκ να πάει εκεί που ήθελε. Και πήγε. Στους αναγνώστες που θέλουν να γράψουν τις απόψεις τους. Άρα, γίνεται. Κάποια από τα κείμενα των φίλων που γράφουν έχουν εκατοντάδες χιλιάδες αναγνώσεις. Κι αυτό δεν συμβαίνει επειδή δημοσιεύονται στο μπλογκ μου αλλά επειδή είναι υπέροχα. Παντελή, νομίζω πως κέρδισα την εκτίμηση κάποιων ανθρώπων επειδή -αν και κάποια στιγμή δεν είχα μία- δεν πήγα να δουλέψω στα ΜΜΕ των ολιγαρχών. Νομίζω πως ο Ηλίας, ο Βασίλης, ο Γ.Κ. η Ελένη, η Κατερίνα και οι άλλοι φίλοι δεν θα έγραφαν με τόση επιθυμία, αν το είχα κάνει. Τους έκανα καλό που δεν πήγα -αν και θα το καταλάβαιναν- και μου έκαναν καλό. Αν δούλευα σε κάποιο καθεστωτικό ΜΜΕ, το μπλογκ δεν θα ήταν το ίδιο. Θα ανήκε σε κάποιον που θα είχε αφεντικό. Ωραία είναι να υπάρχει και κάτι που να μην τους ανήκει. Παντελή, το πιο ωραίο είναι πως δεν γνωριζόμαστε μεταξύ μας. Νομίζω πως μόνο τον Μένιο έχω γνωρίσει από τους ανθρώπους που συμμετέχουν συχνά στο μπλογκ· έχω γνωρίσει και κάποιους που γράφουν πιο αραιά. Βέβαια, θέλω να τους γνωρίσω όλους, ενώ θα ήταν ωραία φάση να γινόταν να βρεθούμε τουλάχιστον μια φορά όλοι μαζί, για να φάμε και να πιούμε παρέα. Το ακόμα πιο ωραίο είναι πως υπάρχουν ανάμεσά μας άνθρωποι που νομίζουν πως εγώ είμαι όλοι αυτοί οι φίλοι που γράφουν. Αήττητοι. Τέλος πάντων, εγώ χαίρομαι γιατί έχω παρέα στο μπλογκ. Εντάξει, κάποιες φορές χρειάζομαι ώρες για να ανεβάσω όλα αυτά τα κείμενα, αλλά το γουστάρω. Δεν λέω ότι κάνουμε κάτι σημαντικό στο μπλογκ. Αλλά λέω πως είναι τίμιο. Σε ευχαριστώ και πάλι, εκ μέρους όλων. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.