Τα παιδιά της Υεμένης και ο Λουδοβίκος του μπάσκετ

Πιτσιρίκο, ένα εκατομμύριο επιπλέον παιδιά βρίσκονται στα πρόθυρα της πείνας στην Υεμένη, όπως μεταδίδει το BBC.

Οι υψηλές τιμές στα τρόφιμα και η πτώση της αξίας του νομίσματος της Υεμένης έχουν φέρει πολλές οικογένειες σε κίνδυνο επισιτιστικής επισφάλειας, αλλά πλέον υπάρχει και μία άλλη απειλή, η μάχη της Χοντεϊντά, του λιμανιού στην Ερυθρά.

Και σύμφωνα με την οργάνωση “Σώστε τα Παιδιά”, υπάρχουν πλέον 5,2 εκ. παιδιά στην Υεμένη που απειλούνται από την πείνα.

Η Υεμένη έχει καταστραφεί από μία πολεμική σύρραξη που κλιμακώθηκε το 2015, όταν οι αντάρτες Houthis κατέλαβαν το μεγαλύτερο μέρος στα δυτικά της χώρας και έγινε η παρέμβαση της Σαουδικής Αραβίας και άλλων εφτά χωρών του Κόλπου για να αποκαταστήσουν την κυβέρνηση του προέδρου Abd Rabbu Mansour Hadi.

Ο σαουδαραβικός συνασπισμός έχει και υποστήριξη σε επίπεδο πληροφοριών και υποδομών από τις ΗΠΑ, τη Βρετανία και τη Γαλλία.

O πόλεμος έχει στοιχίσει τη ζωή σε 6.600 πολίτες, ενώ 10.563 έχουν τραυματιστεί και χιλιάδες άλλοι έχουν πεθάνει από υποσιτισμό και αρρώστιες.

Επίσης, 22 εκατομμύρια χρειάζονται ανθρωπιστική βοήθεια και 1,1 εκ. άτομα νόσησαν από χολέρα.

Ο πόλεμος έχει οδηγήσει και σε μεγάλες καθυστερήσεις στη μισθοδοσία δασκάλων και δημόσιων υπαλλήλων, κάποιοι εκ των οποίων έχουν δύο χρόνια να πληρωθούν.

Την ίδια στιγμή, τα τρόφιμα είναι κατά 68% πιο ακριβά σε σχέση με πριν τον πόλεμο και το νόμισμα της Υεμένης έχει χάσει το 180% της αξίας του.

Υπάρχουν επίσης ανησυχίες ότι ένας αποκλεισμός, ή κάποια καταστροφή, στο λιμάνι της Χοντεϊντά, ως απόρροια των εχθροπραξιών, θα εμπόδιζε να περάσουν οι βασικές προμήθειες και ίσως οδηγούσε στον θάνατο 250 χιλιάδων ανθρώπων.

Επίσης, εκατομμύρια παιδιά δεν ξέρουν πότε θα φάνε το επόμενο γεύμα τους, ενώ, σε ένα νοσοκομείο της βόρειας Υεμένης, τα μωρά ήταν τόσο εξασθενημένα από την πείνα, που δεν είχαν ούτε τη δύναμη να κλάψουν.

Αυτός ο πόλεμος απειλεί να αφανίσει μία ολόκληρη γενιά παιδιών στην Υεμένη, που αντιμετωπίζουν ποικίλους κινδύνους από βόμβες και πείνα, μέχρι ασθένειες, όπως η χολέρα.

Η οργάνωση “Σώστε τα Παιδιά” έχει περιθάλψει 400 χιλιάδες παιδιά κάτω των 5 ετών για υποσιτισμό το 2018 και προειδοποιεί ότι 36 χιλιάδες μπορεί να πεθάνουν πριν το τέλος του 2018.

Τελικά, έγραψα για παιδιά που δεν έχουν τα βασικά (φαγητό, καθαρό νερό, φάρμακα), από εκεί που είχα ξεκινήσει να γράφω για τα παιδιά που δεν κατέχουν τα βασικά στο μπάσκετ (σουτ, πάσα, τρίπλα, ένας εναντίον ενός).

Με αφορμή τους λεονταρισμούς του Βασιλακόπουλου στην υπόθεση Αντεντοκούνμπο, ήθελα να γράψω ότι στο ελληνικό μπάσκετ ανακυκλώνονται οι 35-40ρηδες, γιατί οι ομάδες είναι διαλυμένες και δεν βγαίνουν πια νέοι παίκτες.

Και χωρίς νέους παίκτες, το μπάσκετ δεν έχει υγεία, δεν έχει φρεσκάδα, δεν έχει προοπτική και είναι μόνο για καμία αρπαχτή.

Πρόκειται για ένα απαξιωμένο, παρηκμασμένο μπάσκετ με πρωταθλήματα και κύπελλα που αφήνουν παγερά αδιάφορη τη συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου, καθώς ακόμα και οι ομάδες που μετέχουν μοιάζουν να κάνουν αγγαρεία, ουσιαστικά χωρίς στόχους, χωρίς κίνητρα, χωρίς όραμα, χωρίς όνειρα.

Το πιο εύστοχο σχόλιο έγινε, παρεμπιπτόντως, από δημοσιογράφο της ΕΡΑΣΠΟΡ, που είπε ότι ο Βασιλακόπουλος θεωρεί ότι είναι το μπάσκετ.

Γιατί σαν άλλος Λουδοβίκος, που είχε πει το περίφημο “L’ etat c’est moi – το κράτος είναι εγώ”, έτσι και ο Βασιλακόπουλος είναι σαν να μας λέει όλα αυτά τα χρόνια με περίσσεια αλαζονεία ότι “το μπάσκετ είμαι εγώ”.

Γι αυτό, άλλωστε, παραμένει και σχεδόν μισό αιώνα στην ηγεσία της ομοσπονδίας, κάτι που πρέπει να αποτελεί παγκόσμιο ρεκόρ σε όλα τα σπορ.

Παρεμπιπτόντως, μιας και ο Βασιλακόπουλος κατηγόρησε για άλλη μία φορά τους ατζέντηδες, τουλάχιστον αυτοί κάνουν και μία δουλειά.

Βαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, το θέμα της Υεμένης δεν απασχόλησε για καιρό τα μεγάλα ΜΜΕ. Το τελευταίο διάστημα, βλέπω πως και οι μεγάλες γερμανικές εφημερίδες έχουν πολλά άρθρα για την Υεμένη. Ίσως, θεωρούσαν πως η Υεμένη είναι μακριά, είναι κάπου αλλού. Και, με μια έννοια, είναι μακριά. Πάντως, συχνά σκέφτομαι πως εμείς παραπονιόμαστε για τα προβλήματά μας, ενώ το ίδιο διάστημα υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι που δεν έχουν να φάνε ή τρέχουν να σωθούν. Για το μπάσκετ τι να πω; Δεν μου φαίνεται ηρωικό πια. Ίσως άλλαξε, ίσως εγώ μεγάλωσα. Τους παράγοντες ποτέ δεν τους συμπάθησα. Ειδικά, αυτούς που δεν θέλουν να πάνε ποτέ στο σπίτι τους. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.