Το ενδεχόμενο να εκδηλώσω κτηνώδη συμπεριφορά, δεν σημαίνει ότι θα υπερασπίζομαι κτηνώδεις συμπεριφορές όταν εκδηλώνονται

Γεια σου πιτσιρίκο,
Διαπιστώνουμε συχνά την πνευματική εξαθλίωση της ελληνικής κοινωνίας.
Κρίνοντας από τον εαυτό μου, φοβάμαι ότι αυτό εμπεριέχει ένα υποσυνείδητο ελιτισμό και μια αυτοδικαίωση που δε με βοηθάει να εξελιχθώ.

Έχω περιορίσει την ουσιαστική επικοινωνία μόνο με ανθρώπους που έχουμε μια κάπως ίδια οπτική, χωρίς βέβαια να συμφωνούμε σε όλα.

Είναι σίγουρα ένας τρόπος αυτοπροστασίας αλλά φοβάμαι ότι οδηγεί σε κάποιας μορφής ιδρυματισμό.

Ξεχνάω λοιπόν συχνά ότι το λούμπεν που επελαύνει έχει συνέπειες στην καθημερινή μας ζωή. Η αισθητική είναι και ηθική.

Για αυτό, όπως πολύ σωστά παραφράζεις τον Ντοστογιέφσκι, η ομορφιά θα σώσει αυτούς που μπορούν να τη δουν· και όσο μπορούν να τη δουν θα πρόσθετα εγώ.

Για το θέμα της δολοφονίας του Ζακ Κωστόπουλου γράφτηκαν και θα γραφτούν πολλά για το πώς συνέβη, για το ρόλο των κοσμηματοπωλείων στις γειτονιές αυτές, για την αστυνομία κλπ.

Όμως, ό,τι πιο ουσιαστικό και χρήσιμο σχετικά με το θέμα γράφτηκε στο κείμενο της Ελένης “Πατώσαμε” και στο δικό σου σχόλιο σε αυτό.

Δηλαδή, ότι ακόμα και αν σε κάποια ακραία κατάσταση σκέφτομαι ότι υπάρχει το ενδεχόμενο να εκδηλώσω κτηνώδη συμπεριφορά, δεν σημαίνει ότι θα υπερασπίζομαι κτηνώδεις συμπεριφορές όταν εκδηλώνονται.

Επίσης, πόσο αγώνα θέλει να μην ταΐζω το κτήνος μέσα μου και να προσπαθώ κάθε μέρα να γίνομαι λίγο περισσότερο άνθρωπος.

Γιάννης

Υ.Γ.1 Το θέμα είναι πολύ θλιβερό και προκαλεί και τη συνήθη ελληνική υστερία. Αυτά που γράφω δεν προσθέτουν και κάτι καινούριο, ίσως λοιπόν δεν είναι και προς δημοσίευση.

Υ.Γ.2 Λίγο άσχετο αλλά θα ήθελα πολύ να διαβάσω κάποια στιγμή την εμπειρία του Βασίλη, πώς είναι να προσφέρεις ψυχιατρικές υπηρεσίες σε μια γλώσσα που δεν είναι η μητρική σου και σε μια κοινωνία που, ενδεχομένως, δεν γνωρίζεις καλά. Χωρίς να είμαι ειδικός, το θεωρώ ένα εξαιρετικά δύσκολο έργο και μια μεγάλη πρόκληση.

(Αγαπητέ Γιάννη, δεν είναι ούτε ελιτισμός ούτε ιδρυματισμός, να αποφεύγεις τους κάφρους. Το έγραψε ο ποιητής:
“Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.”

Επίσης, ελιτισμός ή όχι, εγώ χαίρομαι που δεν είμαι σαν αυτά τα κτήνη τη μια και μοναδική ζωή που έχω να ζήσω.
Ο Βασίλης διαβάζει και μπορεί να το γράψει κάποια στιγμή το κείμενο. Μπορεί και από τα Δωδεκάνησα.
Να είσαι καλά, Γιάννη. Την αγάπη μου. Σε όλη την οικογένεια.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.