Δεν βράζει το αυγό

Αγαπητέ φίλε Πιτσιρίκο, γεια σου,
Μόλις διάβασα το “Εξειδίκευση μόνο” και έχω να παραθέσω τα εξής:

Κάποτε είχα γνωρίσει μια κοπέλα φοιτήτρια της Ιατρικής στο ΑΠΘ, που διαμαρτυρόταν έντονα στο μίνι-μάρκετ από το οποίο είχε αγοράσει αυγά ότι είναι προβληματικά και δεν βράζουν.

Στην σύντομη συζήτηση που ακολούθησε με την κυρία του μάρκετ, αποκαλύφθηκε πως η κοπέλα δεν είχε βάλει νερό στο μπρίκι και, αφου πείσθηκε ότι το νερό είναι απαραίτητο για τον βρασμό του αυγού, παραδέχθηκε πως δεν το γνώριζε.

Εγώ πάλι απόρησα πώς κατάφερε να ανάψει το γκαζάκι χωρίς να έχουμε θύματα.

Στη συνέχεια, γνώρισα πολλούς σπουδαγμένους που παρόμοιες απλές γνώσεις, όχι μόνο τους ήταν άγνωστες, αλλά και θεωρούσαν ότι δεν χρειάζεται να τις γνωρίζουν, αφού θα μάθουν καλά μια επιστήμη, θα πληρώνονται πολύ καλά -εδώ γελάμε-, και, ό,τι δεν γνώριζαν, απλά θα το αγόραζαν.

Κατ’ επέκταση, διαπίστωσα ότι και για απλά καθημερινά δεν τους έκοβε το μυαλό να τα λύσουν και παιδευόταν για ώρες, αφού δεν υπήρχε και ο παντογνώστης Γκούγκλης την δεκαετία του ’90 να δώσει λύσεις σε τρισμέγιστα προβλήματα τύπου: πώς αλλάζω μια λάμπα, πώς πλένω ένα βρακί κλπ.

Δεν θα αναφερθώ δε στο ευτύχημα της εποχής εκείνης που, επειδή ήταν προ Google Maps, υπήρχε η ευκαιρία να ρωτήσεις κάνενα περαστικό -και να πεις και μια καλημέρα- από πού πάμε στο τάδε μέρος, κι έτσι να μειωθεί η πιθανότητα να τελειώσεις το πανεπιστήμιο μουγγός και ακοινώνητος.

Σε άλλη φάση, ένας φίλος γιατρός μεγάλης ηλικίας -και της παλιάς σχολής- μια μέρα, μου είπε το εξής σοφό:

“Παντελή, δεν πάμε καλά. Ξεκίνησε η Ιατρική μια μέρα από τον Ιπποκράτη με κάποια μεθοδολογία και σκοπό, και πλέον, στο βωμό του χρήματος και του εμπορίου, όλο και περισσότερα πράγματα που κάνω ως γιατρός, τα κάνει μια μηχανή βασισμένη σε δεδομένα που τα συγκέντρωσαν άνθρωποι αμφιβόλου προελεύσεως και κινήτρων, και υπάρχει πιθανότητα να την χειρίζεται ένας που είναι γιατρός στο πτυχίο (υποτίθεται σαν εμένα) με τόσο βαθιά γνώση στην ιατρική επιστήμη που, αν του πει η μηχανή ότι ο γάιδαρος πετάει, θα το γράψει στη γνωμάτευση.

Επίσης, γνώρισα ένα σωρό κόσμο που διαβάζει λογοτεχνία και ποίηση, ακούει ψαγμένη μουσική κλπ., και πέρασε και δεν ακούμπησε που λένε.

Δεν απαξιώνω τίποτε από τα υπέροχα και όμορφα δημιουργήματα του ανθρώπου όπως η επιστήμη, η ποίηση, η λογοτεχνία, η μουσική κλπ. αλλά πρέπει να σ’ αρέσει να μελετάς, και να το ‘χεις, και να προβληματιζεσαι, και να στύβεις το κεφαλι σου, για να σε μορφώσουν όλα τούτα τα αριστουργήματα.

Αλλιώς, απλά τα καταναλώνεις όπως το μπέργκερ, και έχεις να πεις πράγματα στα πάρτι και στις συναντήσεις, αλλά χωρίς να είναι κτήμα σου, χωρίς να σε έχουν αγγίξει μέσα στην ψυχή και στην καρδιά και να σε άλλαξαν προς το καλύτερο.

Άσε που οι περισσότεροι πραγματικά μορφωμένοι που έχω συναντήσει στη ζωή μου δεν λένε πολλά στις παρέες, ούτε είναι φιγουρατζήδες και έχουν μια σεμνότητα που τους καμουφλάρει.

Έπειτα, γνώρισα πάρα πολύ κόσμο που ταξίδεψε σε πολλά μέρη.

Σύμφωνα με το απόφθεγμα, ο φασισμός θεραπεύεται με το διάβασμα και ο ρατσισμός με τα ταξίδια.

Εδώ πάλι, το μόνο που άκουσα ήταν πόσες φωτογραφίες βγάλανε, σε πόσα μέρη ντερλίκωσαν στις μάσες και ήπιαν βαρέλια από ποτά.

Πάλι καταναλωτική νοοτροπία και όχι ουσία.

Δεν απαξιώνω την αξία του να ταξιδέψει κανείς και να ανοίξουν οι ορίζοντές του και να μπει μέσα στο μυαλό του φρέσκο πράγμα· άμα βρει χαραμάδα βέβαια. Είναι όμως κι εδώ, κατά τη γνώμη μου, θέμα ατόμου.

Επείδη πήρα φόρα και έγραψα πολλά, να καταλήξω σε τούτο:

Είναι τόσα πολλά τα πράγματα στη ζωή που μπορούν να μας κάνουν καλύτερους, και τόσο τεχνηέντως μπλεγμένα με την άπειρη σαβούρα, και σε συνδυασμό με την πολυπλοκότητα της καθημερινότητας και τον ανελέητο βομβαρδισμό από όλα τα μέσα, που θέλει συγκέντρωση βουδιστή μοναχού πρώτης κατηγορίας, για να ξεχωρίσεις πρώτον τα καλά από τη σαβούρα, και δεύτερον να μελετήσεις και όχι απλά να διαβάζεις -που έλεγε κι η Μαλβίνα- για να γίνεις μορφωμένος και καλύτερος.

Εδώ κάποιος μπορεί να προβάλλει ως ένσταση ότι, αν δεν είχαν κάνει και τα όσα έκαναν όσοι ανέφερα -έστω και ρηχά-, θα ήταν πολύ χειρότεροι και ίσως να έχει δίκαιο.

Απλά ήθελα να συμπληρώσω ότι ενώ συμφωνώ με την ανάρτηση του Γιάννη είναι και θέμα ανθρώπου η μόρφωση και η καλλιέργεια.

Σε απλά Ελληνικά, αυτός που το έχει, με τα ταξίδια, το διάβασμα και την μόρφωση θα εξελιχθεί πολύ σε πολύ ωραίο άνθρωπο, ενώ αυτός που δεν το έχει απλά θα γίνει
καλογυαλισμένος τενεκές.

Παντελής

Υ.Γ. Σόρι που τα έγραψα λίγο χοντρά -και σε καμιά περίπτωση δεν κάνω γενικεύσεις- αλλά βλέπω μια τάση σε αυτό το μοτίβο όλο και περισσότερο.

(Αγαπητέ Παντελή, για να μελετήσει κάποιος, πρέπει να μάθει πρώτα να διαβάζει. Για να διαβάσει κάποιος τα ποιήματα του Καβάφη, πρέπει πρώτα να μάθει πως υπήρξε ένας ποιητής που λεγόταν Κωνσταντίνος Καβάφης. Εδώ πια μιλάμε για άγνοια που αφορά την ύπαρξη κάποιων σημαντικών ανθρώπων, όχι άγνοια για το έργο τους. Υπάρχουν σημαντικοί συγγραφείς που δεν διαβάσαμε αλλά ξέρουμε πως υπήρξαν. Υπάρχουν τεράστιοι σκηνοθέτες που δεν έχουμε δει τις ταινίες τους αλλά ξέρουμε πως υπήρξαν. Παντελή, υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν διαβάσει ούτε τον Τομ Σόγιερ. Αλλά ξέρουν πολύ καλά ποιος είναι ο μακιγιέρ της κάθε βίζιτας τηλεπαρουσιάστριας. Ναι, υπάρχουν άνθρωποι που έχουν διαβάσει την παγκόσμια λογοτεχνία και έχουν δει το παγκόσμιο θέατρο, και έχουν παραμείνει μικροαστούληδες, αλλά αυτό αφενός δεν είναι ο κανόνας και αφετέρου, όπως γράφεις κι εσύ, θα ήταν όντως χειρότεροι αν δεν τα είχαν κάνει αυτά. Από την άλλη, ακόμα και με αυτούς τους ανθρώπους, μπορείς να κάνεις έναν διάλογο, μια συζήτηση. Ξέρουν ότι υπήρχε κάποιος που λεγόταν Ουίλιαμ Σέξπιρ. Με αυτούς που δεν ξέρουν ποιος είναι ο Ντοστογιέφσκι, ο Φελίνι ή ο Φιντέλ Κάστρο -αναφέρω τρία ονόματα που νομίζουμε πως όλοι ξέρουν ποιοι είναι-, τι διάλογο να κάνεις; Δηλαδή, μπορεί να λες εσύ “Πέθανε ο Στίβεν Χόκινγκ” και να σου λέει η άλλη -που είναι πάνω από σαράντα χρονών- “ποιος είναι αυτός;”. Πού ζουν αυτοί οι άνθρωποι; Στη γυάλα; Είμαι ο πρώτος που λέει πως δεν πρέπει να παγιδευτούμε στο παρελθόν και στα πρόσωπα του παρελθόντος -και πως δεν υπάρχουν ιερές αγελάδες- αλλά υπάρχουν άπειροι άνθρωποι που δεν γνωρίζουν ούτε τους σημαντικούς ανθρώπους που είναι σύγχρονοί τους. Δεν ξέρουν τι είναι δημοκρατία. Τους ρωτάς και σε κοιτάνε σαν χάνοι. Παντελή, τα ταξίδια τα κάνουν οι ταξιδιώτες, όχι οι τουρίστες. Οι τουρίστες κάνουν τουρισμό. Άλλο ταξιδιώτης, άλλο τουρίστας. Και το ταξίδι είναι μια πολύ μοναχική υπόθεση. Όπως και το διάβασμα. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.