Η απελευθέρωση κράτησε μια μέρα

Μιας και είναι χειμωνιάτικο το σκηνικό σήμερα, να σας συστήσω τον Ορφέα. Το μοναδικό θερινό σινεμά που λειτουργεί μέχρι τις αρχές του χειμώνα.

Ο θρύλος λέει ότι σε μία προβολή παραμονή Χριστουγέννων που έβρεχε, οι υπεύθυνοι του κινηματογράφου είχαν μοιράσει ομπρέλες στους θεατές, που έμειναν ως το τέλος για να δουν την ταινία.

Εκείνος ήταν ο παλιός Ορφέας, βέβαια. Αλλά και με τη μετεγκατάστασή του στη Σαρωνίδα κρατάει τις παραδόσεις.

Την Πέμπτη στις 8:15μ.μ. είχε την ταινία “Ο άνθρωπος και το όπλο”. Και την Παρασκευή και την Κυριακή την ίδια ώρα και το Σάββατο διπλή προβολή και στις 10:15μ.μ.

“The old man and the gun”, όπως είναι και ο αγγλικός τίτλος. Στην τελευταία (;) ταινία του Ρόμπερτ Ρέντφορντ, που παίζει ακόμα.

Σαν τον Ορφέα που τραγουδάει ακόμα. Το θερινό σινεμά που αντέχει και τον χειμώνα.

Αλλά και για όσους μείνουν σπίτι, κάθε βράδυ στις 8, η ΕΡΤ1 έχει ντοκιμαντέρ με τον βυθό.

Mε εικόνες από εξωτικούς λύχνους (ένα ψάρι, που βυθίζεται στην άμμο περιμένοντας τη λεία του σαν τη δράκαινα) και πλουμιστούς σκορπιούς (τα βατραχόψαρα και τα πετρόψαρα, που είναι πρωταθλητές στο καμουφλάζ), αλλά και από το χταπόδι – μίμο και το χέλι κορδέλα.

Εντάξει, δεν είναι τόσο ωραίες αυτές εικόνες σαν τις δικές μου υποβρύχιες λήψεις…

Σαν τη μεγάλη τσιπούρα που απαθανάτισα την Παρασκευή, μαζί με τους συνήθεις ύποπτους…

Είχε ψύχρα με τον βοριά και ελάχιστο κόσμο στη δαντελένια ακρογιαλιά, 5-6 λουόμενους και άλλους τόσους που έπιναν καφέ στην καντίνα, που, αν και δουλεύει πια μόνο ΣΚ, άνοιξε και την Παρασκευή, ούσα κι αυτή “χειμερινή”.

Παρασκευή έπεσε φέτος και η επέτειος της 12ης Οκτωβρίου 1944, της απελευθέρωσης της Αθήνας από τους Γερμανούς Nαζί, που, όμως, δεν τη γιορτάζουμε, επειδή ακολούθησε ο εμφύλιος.

Κατά μία έννοια, ήταν η απελευθέρωση που κράτησε μία μέρα, καθώς την επομένη έγινε η μάχη της Ηλεκτρικής, όταν, κατά την αποχώρησή της από την Αθήνα, μία ομάδα Γερμανών επιχείρησε να κάνει σαμποτάζ στις εγκαταστάσεις στο Κερατσίνι.

Αν τα κατάφερνε θα βυθιζόταν στο σκοτάδι η πρωτεύουσα ίσως και για μήνες. Έγινε σφοδρή μάχη με εκατέρωθεν απώλειες, με δέκα νεκρούς Έλληνες και άλλους τόσους Γερμανούς, οι οποίοι παραδόθηκαν, επειδή ξέμειναν από σφαίρες.

Δύο μέρες μετά ταμπουρωμένοι σε ψηλά κτίρια στο κέντρο της Αθήνας συνεργάτες των Nαζί αιματοκύλισαν μία μεγάλη πορεία, πυροβολώντας στο ψαχνό.

Ήταν τα προεόρτια για τα Δεκεμβριανά (3-4/12/1944), που ουσιαστικά οδήγησαν στον εμφύλιο (1946-1949) και την Ελλάδα σε μία διαρκή εμπόλεμη κατάσταση για μία δεκαετία 1940-1949.

Τυχερή η δική μας γενιά που δεν έζησε πόλεμο, κατοχή, εμφύλιο και δικτατορία. Μπροστά σε όλα αυτά, η σημερινή οικονομική κρίση είναι ένα ήσυχο απόγευμα.

Αρκεί να μην έχει την ίδια εξέλιξη, διότι και ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος, συνέπεια μίας οικονομικής κρίσης ήταν -του κραχ του 1929 και της ανόδου των ναζί με Χίτλερ και Μουσολίνι- και η ιστορία επαναλαμβάνεται.

Καμιά φορά σαν φάρσα, αλλά συνήθως ως τραγωδία.

Σαν κακόγουστο αστείο μοιάζει, εξάλλου, και η είδηση ότι σε πολλά μέρη της Βρετανίας αρκετός κόσμος δεν μπορεί να αγοράσει φθηνά και νωπά τρόφιμα, διότι μένει πολύ μακριά από κάποιο σουπερμάρκετ, όπως εξηγεί το Skynews.

Kαι ένα δείγμα της επισιτιστικής επισφάλειας είναι οι ουρές που σχηματίζονται έξω από το κέντρο της κοινότητας του Όλνταμ ακόμα και μία ώρα πριν γίνει η διανομή νωπών τροφίμων από σουπερμάρκετ έναντι 7 στερλινών.

Με αυτό το ποσό μπορεί κάποιος να πάρει τρεις σακούλες με λαχανικά, κρέας, ψάρια κ.λ.π.

Συνολικά τα έχουν ανάγκη 160 άτομα στη συγκεκριμένη περιοχή, ενώ υπάρχει λίστα αναμονής με 100 ανθρώπους.

Μία μητέρα λέει ότι αυτό τη βοηθάει πολύ με την κόρη της που έχει μαθησιακές δυσκολίες, διότι δεν μπορεί να πάει σε ένα φθηνό σουπερμάρκετ με τα πόδια και αν πάρει ταξί θα είναι μία επιπλέον οικονομική επιβάρυνση.

Το Όλνταμ δεν είναι από τις χειρότερες “food deserts”, όπως αποκαλούνται, καθώς στο Χαλ και το Μπρίστολ η κατάσταση είναι ακόμα πιο απελπιστική, όπως και σε τρεις περιοχές της Γλασκώβης και στο Κάρντιφ και το Νιούπορτ της Ουαλίας.

Από τα 1,2 εκ. ανθρώπων που ζουν σε αυτές τις περιοχές το 10% έχει μειώσει την κατανάλωση τροφίμων για να επαρκούν, έτσι ώστε να φάνε τα άλλα μέλη της οικογένειάς του.

Και το συγκεκριμένο ποσοστό ανεβαίνει στο 14% για νοικοκυριά με εισόδημα, κάτω από τις 10 χιλιάδες στερλίνες.

Η κατάσταση χαρακτηρίζεται “τρομακτική” με την ειδικό στην επισιτιστική ασφάλεια Megan Blake από το Πανεπιστήμιο του Σέφιλντ να ζητάει επανεξέταση των κοινωνικών μεταρρυθμίσεων και ενθάρρυνση των τοπικών κοινοτήτων σε ό,τι κάνουν για την επισιτιστική επισφάλεια.

Οι άνθρωποι που ζουν στις “food deserts” πληρώνουν περισσότερα για τη διατροφή τους και δεν έχουν και πληθώρα επιλογών.

Το 41% των συγκεκριμένων νοικοκυριών δεν διαθέτει αυτοκίνητο για να πάει σε κάποιο μεγάλο σουπερμάρκετ και το 1/3 εξ αυτών δεν κάνει αγορές διαδικτυακά.

Αν δεν υπήρχε η συγκεκριμένη πρωτοβουλία στο Όλνταμ κανείς δεν ξέρει τι θα απογίνονταν αυτοί οι άνθρωποι που αγοράζουν τρεις σακούλες νωπά τρόφιμα με 7 στερλίνες, καθώς το θέμα δεν είναι μόνο η σίτιση των ανθρώπων, αλλά και η υγεία τους.

Μία γυναίκα είπε ότι άλλαξε η ζωή της με αυτές τις τρεις σακούλες, αφού τώρα περπατάει για να τις μεταφέρει, ενώ αρχικά χρησιμοποιούσε ένα ειδικό μηχανάκι, καθώς οι αρθρώσεις της ήταν σε κακή κατάσταση. Τη βοήθησε, όμως, το υγιεινό φαγητό.

Το Ηνωμένο Βασίλειο είναι ακόμα μία εύπορη χώρα, αλλά αυτό δεν γίνεται αντιληπτό, όταν βλέπεις ανθρώπους να στηρίζονται ουσιαστικά σε δωρεές τροφίμων.

Από το 2010 ένα εκατομμύριο άνθρωποι ξέφυγαν από την ακραία φτώχεια, συμπεριλαμβανομένων και 300 χιλιάδων παιδιών.

Η κυβέρνηση στηρίζει 1,1 εκ. παιδιά με σχολικά γεύματα και 300 χιλιάδες έγκυες και παιδιά κάτω των 4 ετών με δωρεάν φρούτα, λαχανικά και γάλα.

Επενδύει επίσης 15 εκ. στερλίνες για να υπάρχει πλεόνασμα σε τρόφιμα, το οποίο διανέμεται σε οργανώσεις και κοινότητες κάθε χρόνο.

Βαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, δεν σας ξεφεύγει τίποτα. Από κινηματογράφο και ειδήσεις μέχρι τον βυθό της θάλασσας, είστε παντού μέσα. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.