Κι εγώ πέθανα (σχεδόν)

Φίλε πιτσιρίκο, μετά τον δικό σου θάνατο θέλω να σου διηγηθώ και την δική μου σημερινή ιστορία.

Είμαι στο υπόγειο του σπιτιού μου που βρίσκεται το γραφείο και ακούω πως προσπαθούσε να παρκάρει ένα αυτοκίνητο στο πεζοδρόμιο μπροστά από το παράθυρό μου.

Άνοιξα λίγο το τζάμι της πόρτας και είδα μία μαύρη μερσεντές. Δεν έδωσα, όμως, σημασία.

Αλλά, μετά από λίγα λεπτά, άκουσα ομιλίες της πεθεράς μου, που μένει ακριβώς απέναντι, με κάποιους άνδρες. Δεν κατάλαβα τι έλεγαν και βγήκα να δω.

Το αυτοκίνητο λοιπόν ήταν μία νεκροφόρα, με ανοικτή την πίσω πόρτα και με ένα φέρετρο ανοιχτό μέσα.

Ήθελαν λοιπόν να το βγάλουν έξω και να μπουν στην αυλή του σπιτιού μας να πάρουν τον πελάτη.

Η πεθερά μου, απέναντι, κόντεψε να πάθει εγκεφαλικό.

Εκείνη την στιγμή, ήμουν ο μόνος άνθρωπος μέσα στο οίκημα και, για να γράφω αυτές τις γραμμές, προφανώς δεν με πήραν.

Τι είχε γίνει;

Λάθος νούμερο.

Αντί να πάνε στην οδό, ας πούμε, Μήτσου 63, ήρθαν είκοσι νούμερα μετά, Μήτσου 83.

Οπότε πιτσιρίκο, μετά τον θάνατο του διάσημου πιτσιρίκου είχαμε τον (σχεδόν) θάνατο του άσημου Ανδρέα.

Να ζήσουμε να μας θυμόμαστε

Με εκτίμηση

Ανδρέας

(Αγαπητέ Ανδρέα, είδες που η ζωή μπορεί να είναι καλύτερη -και πιο αστεία- και από ταινία; Δεν είναι και λίγο να έρχονται να σε πάρουν για να σε πάνε τέσσερις κι εσύ να δουλεύεις. Εγώ θα έβγαινα έξω και θα έλεγα στους νεκροθάφτες «Εγώ είμαι που έχω πεθάνει αλλά περιμένετε πέντε λεπτά, να πληρώσω κάτι λογαριασμούς και τον ΕΝΦΙΑ». Υπερβάλλουμε κάπως με τον θάνατο, αν σκεφτείς πως είναι βέβαιος από τη στιγμή που γεννιόμαστε. Επίσης, ζούμε σαν νεκροί, οπότε ο θάνατος είναι η ιδανική μας κατάσταση. Θα είναι κάπως ανακουφιστικός ο θάνατος. Αρκεί να έχω προλάβει να κάνω τα μπάνια μου. Ανδρέα, δεν είμαι διάσημος. Διάσημος είναι κάποιος που περπατάει στον δρόμο και τον αναγνωρίζουν. Εμένα με αναγνωρίζουν μόνο οι φίλοι μου. Προσπάθησα πολύ -για 14 σχεδόν χρόνια- να μην γίνω διάσημος. Κι ας ήθελαν αρκετοί άνθρωποι να με κάνουν διάσημο με το ζόρι. Οπότε, είμαι όσο διάσημος είσαι κι εσύ. Και έχουμε πεθάνει ήδη μια φορά. Πάμε για την δεύτερη. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.