Κρύψτε τον ρε, τι σας ζητάνε;

Δεν τον ξέρετε, μου φαίνεται, καλά τον Πρόεδρο. Ρώτα και εμάς του γαύρους Τα αποδυτήρια είναι εκκλησία. Προπονητής ή παίκτης που πάει να χαλάσει την αρμονία της ομάδας παίρνει πόδι» είπα στην γυναίκα μου, όταν την είδα να δυσανασχετεί με αυτά που διάβαζε για τον Κυριάκο σε ένα άρθρο του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου.

Το κείμενο αναρτήθηκε πριν λίγες μέρες σε ένα από τα μέσα ενημέρωσης του Ομίλου Μαρινάκη, το in.gr, και το περιεχόμενο του την είχε αναστατώσει.

Ήταν ολοφάνερος ο εκνευρισμός της.

«Όχι, δεν σας ρωτάω» μου απάντησε στην προσπάθειά μου να την καλμάρω και να της εξηγήσω ότι τα ίδια ακριβώς γίνονται και στο ποδοσφαιρικό τμήμα του Ολυμπιακού.

Δεν μπορούσε να κατανοήσει ότι ο τρόπος εκτέλεσης μιας εντολής, που δίνεται από το boss προς ένα ενδιάμεσο εκτελεστή, δεν εξαρτάται από το υποκείμενο της εντολής.

Το υποκείμενο, είτε ποδοσφαιριστής είναι μιας ομάδας που διοικείται από τον εντολέα, είτε αρχηγός κόμματος που στηρίζεται από τον εντολέα, θα υποστεί τις συνέπειες.

Η εντολή, στην προκείμενη περίπτωση ήταν σαφής: «Κρύψτε τον Κυριάκο».

Επέμενε, όμως, στα δικά της η σύζυγός μου.

-Η δεξιά δεν έχει κομματικές εφημερίδες, όπως έχετε εσείς την ΑΥΓΗ και τον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ, για να της δίνουν γραμμή μέσα από το κόμμα. Ο ιδιοκτήτης του in.gr έβαλε έναν αριστερό, να γράψει ότι στη Νέα Δημοκρατία πρέπει να σταματήσουν να εκθέτουν τον Μητσοτάκη; Άκου εκεί, να λέει ότι μιλάει σαν να προσπαθεί να κερδίσει διαγωνισμό για την καλύτερη απομίμηση του Γκούφι.

-Μα, στον όμιλο του εργάζεται, ρε γυναίκα, ο Λευτέρης. Κάτι στραβό θα είδε ο Πρόεδρος στο Κόμμα, θα το συζήτησε με τους δημοσιογράφους του, και θα τους είπε «παιδιά βάλτε μια τάξη εκεί μέσα». Αυτό είναι όλο. Δεν χρειάζεται να το κάνουμε και θέμα.

-Ναι, ε; Και βρήκε αριστερό να βάλει να τα γράψει; Αν ήθελε να του πει κάτι, γιατί δεν έβαζε κανένα Παπαχρήστου η Πρετεντέρη, που είναι και δικά μας παιδιά;

Την πήρα με το μαλακό, μπας και καταλάβει πώς δουλεύουν οι άνθρωποι του τύπου.

– Βρε χαζό, εάν έβαζε δεξιό δημοσιογράφο να κάνει κριτική σε δεξιό αρχηγό, το μυαλό του κόσμου θα πήγαινε αμέσως σε συνωμοσία με σκοπό να ξηλώσουν τον Κυριάκο. Και ο πιο αφελής θα είχε προβληματιστεί.

«Έβαλε ο Μαρινάκης τους ρουφιάνους του να δώσουν τον Κυριάκο» θα σκεφτόταν.

– Με δημοσιογράφους που έχουν την βούλα αριστερού είναι διαφορετικά τα πράγματα, συνέχισα. Αυτοί, σου λέει ο κόσμος, είναι μαθημένοι να μουρμουράνε. Για να δούμε τι μ@λακίες γράφουν πάλι, θα πουν. Και θα καθίσουν να διαβάσουν, τι γράφουν για τον αρχηγό τους. Και είδαν, ότι ο Λευτέρης πρότεινε να κάνουν στον Τσίπρα αντιπολίτευση από τα αριστερά. Αυτό είπε μόνο. Δεν τον είπε, ούτε βλάκα ούτε καθυστερημένο. Έτσι τον ανεβοκατεβάζει, τελευταία, στην πρωινή εκπομπή του στα Παραπολιτικά ο Τράγκας. Αλλά αυτός, είναι και λίγο άξεστος. Μια ευγενική σύσταση έβαλε ο Πρόεδρος να κάνουν στον Κυριάκο. Τα ίδια κάνει και στον Ολυμπιακό. Μην ανησυχείς. Πριν τα χώσει απευθείας ο ίδιος στους παίκτες, βάζει τον Σάββα να τους προειδοποιήσει, ότι κάτι δεν πάει καλά. Να ξέρεις κάτι. Ο Πρόεδρος τρεις αγάπες έχει. Το κόμμα σας, τον Θρύλο και τον Πειραιά. Καταλαβαίνεις τώρα, γιατί έγραψε αυτό που έγραψε ο Λευτέρης.

-Ναι, καταλαβαίνω. Και καταλαβαίνω, γιατί το παιδί αυτό, ο Λευτέρης, δουλεύει τόσο πολύ για τον Πειραιά, μέσα από το Unfollow. Σκίζεται να το καθαρίσει από τους Κινέζους που λυμαίνονται το λιμάνι και τον Μελισσανίδη που έχει γεμίσει την Δραπετσώνα με δεξαμενές καυσίμων. Για την υγεία και την ασφάλεια των κατοίκων του, το κάνει. Αχ, τι ευαίσθητοι που είσαστε εσείς οι αριστεροί, μωρέ.

-Έτσι ακριβώς, όπως τα λες είναι. Δεν τα γράφει, ούτε γιατί το αφεντικό του δεν γουστάρει τον Μελισσανίδη, ούτε γιατί μέσα στο λιμάνι παίζονται μεγάλες δουλειές.

– Μπράβο του. Αλλά, πες μου. Με τον Κυριάκο, γιατί να τα βάλει o Πρόεδρος; Τους έκανε τίποτα, το παιδί; Ένα Δήμαρχο πήγε να βάλει από μόνος του, και σε δύο μέρες τον απέσυρε.

-Μπορεί να τον πήρε πίσω, ο ίδιος ο Κυριάκος, όταν κατάλαβε ότι και ο Μώραλης δουλεύει για το καλό του Πειραιά. Κι ας είναι Πασοκτζής.

-Καλά, αυτό δεν μας νοιάζει. Οι Πασοκτζήδες είναι μαθημένοι να δουλεύουν όπου υπάρχει δουλειά. Μας νοιάζει ότι τελευταία ο Όμιλος τα έχει βάλει με τον Κυριάκο. Και να σκεφτείς ότι, πριν από δύο μήνες, ο Πρόεδρος έλεγε στην παρέα του Ρέμου, ότι η χούντα του ΣΥΡΙΖΑ θα φύγει σύντομα. Χωρίς τον Κυριάκο πέφτει ο ΣΥΡΙΖΑ; Μόνος του θα τον ρίξει;

-Μπα, όχι. Απλά ο Πρόεδρος κατάλαβε, ότι πιο εύκολα θα πέσει από μόνος του ο Τσίπρας, παρά να περιμένει τον Κυριάκο να τον ρίξει.

– Όχι, όχι, δεν είναι αυτό. Για να πέσει μια κυβέρνηση, πρέπει κάποιος να την κουνήσει. Οι δικοί σας δεν κουνιούνται με τίποτα. Για άλλο λόγο θα γίνεται όλη αυτή η βαβούρα τελευταία. Ρε μπας και ο Πρόεδρος έχει βάλει τα τσιράκια του να εκτελέσουν κανένα συμβόλαιο της Ντόρας; Σαν πολύ δεν παρεμβαίνουν μέσα στη Νέα Δημοκρατία;

-Είσαι στα καλά σου, ρε γυναίκα. Τι τους πέρασες; Για αδίστακτους; Ξέρεις τι είπε ο Λευτέρης; Ότι τα μέσα του «ΔΟΜ» δεν δουλεύουν με παρεμβάσεις, είτε κυβερνητικές είτε άλλες, αλλά με βάση τη δημοσιογραφική τους αντίληψη.

Έγραψε μάλιστα, ο Λευτέρης: «Διευθυντής είμαι και εγώ σε όλες τις ιστοσελίδες και μπορώ να έχω μια εικόνα και να λέω καθαρά, εάν κανείς κοιτάξει τι γράφουμε θα δει ότι ούτε συμβόλαια εκτελούμε ούτε σέρβις προσφέρουμε. Γράφουμε αυτά που πιστεύουμε λογοδοτώντας κάθε στιγμή στους αναγνώστες».

Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω εάν ο Λευτέρης πιστεύει αυτά που γράφει, αλλά είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι η σύζυγος μου τον πίστεψε.

«Αν είναι έτσι, αλλάζει» μου είπε, «το μάτι ενός αριστερού δημοσιογράφου που δουλεύει για δεξιούς είναι πιο αντικειμενικό. Μήπως η Τρέμη και ο Τσίμας, δεν ήταν και αυτοί αριστεροί που δούλευαν στο MEGA; Τι σημαίνει; Ότι ήταν πουλημένοι; Κάτι θα βλέπει, ο Λευτέρης, που δεν μπορούμε εμείς οι δεξιοί να δούμε».

-Βλέπει αυτό που βλέπει όλος ο κόσμος. Ότι ο Κυριάκος δεν τραβάει. Πώς να στο πω με δικά μου λόγια; Παίζει απέναντι σε μια ομάδα που η άμυνα της είναι χωνί. Του δίνουν συνεχώς ευκαιρίες και τις χάνει. Κάνει τελικές, αλλά βάζει γκολ με το ζόρι. Είδες πως έπαιξε ο ΠΑΟΚ με τον Θρύλο στον Καραϊσκάκη; Κάθισε πίσω και περίμενε μια μ@λακία του αντιπάλου για να βάλει το γκολάκι και να πάρει την νίκη. Είναι η θεωρία του ώριμου φρούτου. Αυτό πρότεινε ο Λευτέρης στον Κυριάκο. Να κρυφτεί και να εκμεταλλευτεί τα λάθη του αντίπαλου του. Δεν είναι κακό αυτό.

-Ναι, ρε γαμώτο. Αυτή είναι η σωστή στρατηγική. Και αυτό το παιδί, ο Κυριάκος, δεν κάθεται στα αυγά του. Μιλάει εκεί που δεν χρειάζεται να μιλήσει και το βουλώνει όταν μιλάνε τα φασισταριά που έχει μαζέψει στο κόμμα μας. Χώρια που σουλατσάρει όλη μέρα και βγάζει φωτογραφίες με τον κάθε τυχόντα που βρίσκει μπροστά του.

Είχε πάρει φόρα η γυναίκα μου. Μου έλεγε αυτά που δεν έγραψε ο Λευτέρης, για να μην ξεφτιλίσει τελείως τον Κυριάκο.

-Τον βλέπεις, συνέχισε να μου λέει, πότε να μιλάει στους αγρότες, που τους έχει βάλει ο σκηνοθέτης να κάθονται πάνω σε τακτοποιημένα δεμάτια από σανό, πότε να παίζει ποδοσφαιράκι με τον κουρέα του Μοσχάτου και πότε να ρωτάει την νοικοκυρά της Μάνδρας, αν βγαίνουν εύκολα από τα ασπρόρουχά της οι λάσπες από νερά πλημμύρας. Καλύτερα, ρε γαμώτο, να μένει στο σπίτι του και να ποστάρει στο Instagram selfies με τα παιδιά η την γυναίκα του. Όχι, τίποτα άλλο. Αλλά τον βλέπει ο κόσμος και γελάει.

-Ρε γυναίκα, δεν φταίει ο Κυριάκος για τις φωτογραφίες. Οι σύμβουλοι του φταίνε, που ανάθεμα αν έχουν δει ποτέ αγρότες με ατσαλάκωτα πουκάμισα και παπούτσια Under Armour, ή έχουν περάσει έξω από την Μάντρα Αττικής και έχουν βρει πρωινιάτικα νοικοκυρά να βάζει μπουγάδα στην βεράντα της με καλοσιδερωμένη ποδιά και γάντια. Ε, τα είδε φαίνεται αυτά ο Λευτέρης και πρότεινε για το καλό του τόπου να μην κάψουν το πολιτικό κεφάλαιο Μητσοτάκης.

Η συζήτηση με την σύζυγό μου μπορεί να μην ξέφυγε από τα πλαίσια του χαλαρού σχολιασμού ενός ζεύγους μικροαστών με διαφορετικές πολιτικές προτιμήσεις, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μου γέννησε απορίες.

Γιατί, πέρα από την οποιαδήποτε πλάκα που μπορεί να έχει η εικόνα ενός φαιδρού πολιτικού-η συμπεριφορά του οποίου θα μπορούσε να εμπνεύσει τον μακαρίτη Σπαθάρη να γράφει καθημερινά επεισόδια του Καραγκιόζη-, κρύβεται μια θλιβερή πραγματικότητα.

Η πραγματικότητα της υποταγής ενός πολιτικού προσώπου, ενός Κόμματος και μιας ακολουθίας δημοσιογράφων υπαλλήλων, σέ ένα αμφιλεγόμενο ποδοσφαιρικό παράγοντα, οι νόμιμες επιχειρηματικές δραστηριότητες του οποίου δεν έχουν σχέση με την Ελλάδα.

Με την διεθνή ναυτιλία ασχολείται ο άνθρωπος, μέσω του χρηματιστηρίου χρηματοδοτούνται οι όποιες επενδύσεις του, νταραβέρια με το Δημόσιο λόγω φόρων δεν έχει, αφού οι ναυτιλιακές δεν πληρώνουν τίποτα, η εύλογη, λοιπόν, απορία του κάθε ανθρώπου είναι, γιατί κάθεται ο Μαρινάκης και ασχολείται με τα πίτουρα της εγχώριας πολιτικής.

Δεν γνωρίζω, τι είδους εξάρτηση μπορεί να έχει ένα κοινοβουλευτικό κόμμα, που εκφράζει μια σημαντική, έστω και συντηρητική, μερίδα της κοινωνίας με έναν επιχειρηματία που ανακατεύεται στα πόδια της, και δεν βγαίνει κάποιος μέσα από το κόμμα να του πει: «Για στάσου, ρε Μαρινάκη, κουμάντο εδώ μέσα κάνουμε εμείς. Δεν κάνει ούτε ο Χαραλαμπόπουλος, ούτε ο Κουρτάκης. Θα κάνει ό,τι νομίζει ο Κυριάκος για να βγει Πρωθυπουργός. Και μπάλα με άστεγους θα παίξει, και την Μαρέβα θα δείξει να συγυρίζει το σπίτι και άμα γουστάρει θα κατεβάσει για υποψήφιο και τον Καραμπελιά από τους αναρχικούς. Λογαριασμό θα σου δώσουμε;».

Η κομματική αφωνία, αλλά και η αποσιώπηση της προτροπής να εξαφανίσουν τον Κυριάκο, από όλα τα υπόλοιπα ακροδεξιά sites που τον στηρίζουν, ένα πράγμα δείχνει.

Τον Μαρινάκη και τα έντυπα του Ομίλου του, τον λογαριάζουν όλοι τους.

Καμιά δεκαπενταριά χρόνια πριν, το ΒΗΜΑ, που στήριζε τρελά τον Σημίτη και όλους τους απατεώνες που είχε μαζέψει γύρω του, με το πού πήρε την αρχηγία του κόμματος ο Καραμανλής, είχε πρωτοσέλιδο τον κλωνισμό της πολιτικής.

Και ενώ τότε το Κόμμα αντέδρασε, μιλήσανε για επεμβάσεις στα εσωτερικά του – στο κάτω κάτω κλώνο του θείου του τον είπανε, δεν τον είπανε Γκούφι- σήμερα κανείς δεν βγαίνει να πει μια κουβέντα.

Τι έγινε, ρε πoύστη μου; Στοματική αγκύλωση έπαθαν όλα τα κομματικά κουτσαβάκια του Facebook και του Twitter, που πλακώνονται καθημερινά με τον Πολάκη ;

Και ξέρετε, η μεγάλη ξεφτίλα για το Κόμμα, δεν είναι τόσο ότι οι δημοσιογράφοι του Ομίλου Μαρινάκη σχεδιάζουν την πολιτική του κόμματος, όσο το ότι δεν αφήνουν τους δεξιούς να πάρουν μια απόφααση από μόνοι τους.

Ούτε υποψήφιο βουλευτή της αρεσκείας τους δεν μπορούν να κατεβάσουν, χωρίς να τους ρωτήσουν. Δεν μιλάμε, φυσικά, για δήμαρχο μεγάλης πόλης, γιατί εκεί δεν χωράνε αστεία.
Σε δύο μέρες τον κατεβάζουν χωρίς πολλά-πολλά.

Και ενώ μέχρι σήμερα, ένας ολόκληρος στρατός οπαδών μιας ομάδας -με υπαρχηγό τον Τσουκαλά που βρίζουν τον Τσίπρα σε κάθε παιγνίδι του Ολυμπιακού- και ένα σύνταγμα δημοσιογράφων, που προέρχεται από πτωχευμένες εφημερίδες και media, είχαν βαλθεί αμέτι μουχαμέτι να βγάλουν Πρωθυπουργό έναν πολιτικό, που και οι ίδιοι δεν πίστευαν ότι κάνει για αυτή τη δουλειά, τώρα που το κατάλαβαν στη πράξη, προσπαθούν να τον κρύψουν.

«Να βγουν τα θετικά του: ηπιότητα, σύγχρονο προφίλ, «κεντρώες» ευαισθησίες» γράφει ο Χαραλαμπόπουλος.

Για την ηπιότητα ενός ανθρώπου, που εκνευρίζεται με το παραμικρό στην Βουλή και σαν Καθηγητής επαρχιακού γυμνασίου ζητάει να βγουν από την αίθουσα της Βουλής οι βουλευτές που γελούσαν, όταν τον άκουγαν να μιλάει για μελιτζάνες και ντομάτες, καλύτερα να μην έγραφε τίποτα.

Για το σύγχρονο προφίλ, ενός ανθρώπου που θέλει να συντηρήσει την θεοκρατία, και νταραβαρίζεται με όλο το εγχώριο και ευρωπαϊκό εθνικιστικό φασισταριό, o Λευτέρης το πιστεύει αυτό που γράφει ή το γράφει μπας και το πιστέψουμε εμείς;

Και όσο για τις κεντρώες ευαισθησίες, θα εννοεί μάλλον, τους ιδιωτικούς κουμπαράδες του Πινοσέτ, τα κουπόνια της ιδιωτικής εκπαίδευσης και την πρόνοια που θα ασκείται μέσα από φιλανθρωπικές οργανώσεις και τηλεοπτικούς μαραθώνιους.

Όχι, παιδιά. Δεν θέλουν να κρύψουν τον Κυριάκο.

Θέλουν να κρύψουν την πολιτική που οι ίδιοι θέλουν να επιβάλουν, αλλά ο Κυριάκος, με την φάτσα που έχει και τις κουταμάρες που ξεφουρνίζει, τους κάνει χαλάστρα.

Τίποτα διαφορετικό από αυτά που λέει ο Κυριάκος, δεν έλεγε ο Σημίτης και η συμμορία των εκσυγχρονιστών, που είναι μπλεγμένη μέσα σε κάθε σκάνδαλο. Και μάλιστα ο Κυριάκος τα λέει χωρίς να κάνει και σαρδάμ.

Τότε, αν επιτρέπεται να ρωτήσω, γιατί ξαφνικά τα έβαλαν με τον Κυριάκο;

Θα μου απαντήσετε πως ένας εργαζόμενος είναι και ο δημοσιογράφος που τα γράφει. Οικογένεια μπορεί να έχει και οι καιροί είναι δύσκολοι.

Δεν είναι, λοιπόν, περίεργο-και καθόλου ασυνήθιστο- η πολιτική άποψη που πλασάρει ο αρθρογράφος να είναι η γνώμη του μεγάλου αφεντικού.

Όταν γνωρίζεις πως να επιβάλλεις την τάξη σε ποδοσφαιρικές βεντέτες και προπονητές μιας ομάδας που παίρνουν δεκαπλάσια χρήματα από ένα απλό βουλευτή, δεν είναι δα και ακατόρθωτο, να την επιβάλλεις σε ανεπάγγελτους πολιτευτές ενός κόμματος.

Δεν χρειάζεται καν, εσύ να εμπλακείς στις κομματικές διαδικασίες επιλογής των υποψηφίων.

Βάζεις τον Διευθυντή μιας εφημερίδας σου να τους τραβήξει αυτός το αυτί, εάν δεις ότι κατεβάζουν πρόσωπα που δεν σου κάνουν.

Το ίδιο ακριβώς γίνεται και σε μια ποδοσφαιρική ομάδα με τους συντάκτες των αθλητικών εφημερίδων που ρουφιανεύουν τα αποδυτήρια.

Κανονίζουν την σύνθεση της ομάδας που θα κατέβει στο γήπεδο, τα χώνουν στον προπονητή, και επιλέγουν το σύστημα που θα αντιμετωπίσει η ομάδα τον αντίπαλο.

Εδώ στον Ολυμπιακό έδιωχναν σε μια νύχτα τον Ντα Σίλβα η τον Ζαρντίμ και έφερναν στην θέση τους κανένα Αλέφαντο η Λεμονή, αν τολμούσαν να αμφισβητήσουν επιλογή του Προέδρου, και θα άφηναν τον Κυριάκο να διαλέξει δήμαρχο η υποψήφιους βουλευτές; Αυτό έλειπε.

Οι ποδοσφαιρικοί και οι πολιτικοί βίοι είναι παράλληλοι. Εκείνο που αλλάζει είναι η γλώσσα επικοινωνίας.

«Δεν κάνετε ούτε για χαρτιά υγείας» είχε πει πέρυσι ο Πρόεδρος στους παίκτες τους Θρύλου, έπειτα από μια σφαλιάρα στα Γιάννινα.

Κωλόχαρτο δεν είναι σωστό να αποκαλέσεις ένα πρώην βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ -ακόμη και εάν το συγγραφικό του έργο, τυπωμένο σε χαρτί, έχει την ίδια χρηστική αξία- που πήδηξε μέσα στο ΠΟΤΑΜΙ και από το ΠΟΤΑΜΙ, που δεν βγήκε βουλευτής, βγήκε για να στεγνώσει και να πάει στην Νέα Δημοκρατία.

Θα μου πείτε, ότι το ΠΟΤΑΜΙ είναι η κολυμπήθρα που ξεπλένει πρώην αριστερούς.

Ναι, συμφωνώ. Από εκεί πέρασε ο Λυκούδης, ο Ψαριανός, η Μάρκου και άλλοι πολλοί εκλεκτοί αριστεροί που θα καταλήξουν αργά ή γρήγορα στην Νέα Δημοκρατία.

Είναι δηλαδή, το ΠΟΤΑΜΙ, κάτι σαν την Κ-19 -παλιά την λέγανε εφηβική ομάδα- της δεξιάς.

Όλοι αυτοί οι περιπλανώμενοι πολιτικοί δοκιμάζονται στα τσικό του φιλελευθερισμού- και εάν δείξουν ότι έχουν τσαγανό, περνάνε στην επαγγελματική δεξιά. Σε αυτή του Σαμαρά, του Άδωνη και του Βορίδη.

Σε μια ποδοσφαιρική ομάδα μπορεί τον πρώτο λόγο να τον έχει ο προπονητής, αλλά δεν είναι πρωτόγνωρό έναν παίκτη που δεν τον γουστάρει ο επιχειρηματίας της ομάδας να τον φάει το μαύρο σκοτάδι. Κι ας είναι ο παίκτης φιλότιμος η τα δίνει όλα για την ομάδα. Αν ο προπονητής έχει αντιρρήσεις ή δεν ικανοποιήσει την επιθυμία του Προέδρου, το σκοτάδι τρώει και αυτόν μαζί με τον παίκτη.

Κάπως έτσι έγινε και με τον Τατσόπουλο.

Και με τα Εξάρχεια τα έβαλε ο Πέτρος, και το παλτό της Μακρή μαζί με τον Λυκούδη και τον Ψαριανό μυρίσανε μέσα στη Βουλή, και κάρτα κάθε βδομάδα, εναλλάξ με τον Πάγκαλο, χτύπαγε στο Vima fm στην εκπομπή του Χιώτη και του Παπαχρήστου, ακόμη και με τον Μπογδάνο, παρέα στα ίδια panel κάθονταν και μιλούσαν στις βιβλιοπαρουσιάσεις εκδοτικών οίκων.

Όλα τα έκανε ο Πέτρος, για να πάρει την πολυπόθητη μεταγραφή. Μέχρι και σε πρωινή εκπομπή της Μενεγάκη είχε βγει.

Τι άλλο καραγκιοζιλίκι να έκανε, για να αποδείξει ότι δεν διαφέρει σε τίποτα από τους άλλους που παίρνουν το χρίσμα του υποψήφιου;

Για να επανέλθουμε, όμως, στον συσχετισμό πολιτικής-ποδοσφαίρου ο αρθρογράφος μιας πολιτικής εφημερίδας δεν μπορεί να αποκαλέσει οποιοδήποτε άχρηστο η γυρολόγο πολιτικό, κωλόχαρτο, παλτό η σαπάκι.

Το λέει «λάθος επιλογή».

«Δεν έχει να προσθέσει τίποτα» γράφει στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ, ο Κουρτάκης, για τον Τατσόπουλο.

Θα έχει σίγουρα να προσθέσει ο Πανούτσος. Γιατί, για αυτόν δεν έβαλε βέτο.

Σε αντίθεση με τον Τατσόπουλο, που έχει πει ή γράψει για τα πάντα -ο Κουρτάκης τα λέει αυτά, δεν τα λέει κανένα φαιδρό πρόσωπο- τον Πανούτσο θα πρέπει να τον θεωρεί σοβαρό.

Είναι μάλιστα τόσο σοβαρός ο Πανούτσος, που ο Αλέφαντος, εξίσου σοβαρό άτομο, σημερινός Συριζαίος για το αληθές του λόγου, τον είχε πει ξεφτίλα σε εκπομπή του Χίου.

Εξηγούσε, βράδυ μέσα σε ταβέρνα, ο Αλέφαντος, στον υποψήφιο βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, ένα ποδοσφαιρικό σύστημα και για να γίνει πιο παραστατικός είχε βγάλει τα σουτζουκάκια, από τις μερίδες που παρήγγειλαν, έξω από τα πιάτα.

Τα είχε παρατάξει στη λαδόκολλα με το 4-4-2 και τα κινούσε πάνω -κάτω για να δείξει στον Πανούτσο -ήταν μαζί τους και ένας Καρπετόπουλος- πώς πρέπει να ανοίγεται η ομάδα όταν επιτίθεται από τα πλάγια.

«Την ώρα που προσπαθούσα να τους ανοίξω τα μάτια, ο Πανούτσης» είπε ο Αλέφαντος, και εννοούσε τον Πανούτσο, «έπαιρνε, ο μπατίρης, από το τραπέζι τα σουτζουκάκια και τα έτρωγε».

Διαβάζοντας όλα αυτά, για τον Κυριάκο και το αστείο δίδυμο Τατσόπουλου-Πανούτσου, ή περιμένοντας να μπουν στην πολιτική επιθεώρηση και το δίδυμο Ψαριανού-Μπογδάνου, η διαδικασία επιλογής υποψηφίων πιθανόν να θυμίζει στους σημερινούς σαραντάρηδες το «Χρυσό Κουφέτο η τις «Αϋπνίες» της Αννίτας Πάνια.

Ο Κάτμαν, ο Ταμπάκης και η Λίλη, ξεχασμένα σήμερα αλλά κακομεταχειρισμένα πρόσωπα μιας cult τηλεοπτικής εποχής του παρελθόντος, σε τίποτα δεν υστερούσαν απέναντι στον Ψαριανό, την Παπαγγελή ή τον Πανούτσο, όταν πήραν στα σοβαρά τον τηλεοπτικό τους ρόλο.

Αν νομίζετε ότι υπερβάλλω, αναρωτηθείτε γιατί γελάτε εξίσου, σήμερα, με όλο αυτόν τον σοβαροφανή θίασο της φιλελεύθερης δεξιάς και αυτών που την στηρίζουν ή θα την στηρίξουν.

Όταν μια Καϊλή, με επαγγελματική προϋπηρεσία δημοτικού συμβούλου, προεδρεύει ευρωπαϊκής επιτροπής για το Bitcoin, γιατί να μην παίξει ο Κάτμαν Άμλετ στη θεατρική σκηνή-παρωδία που έστηνε η Πάνια;

Έτσι, ξαφνικά, νομίζετε ότι σταμάτησε η παραγωγή θεατρικών επιθεωρήσεων;

Τι παραπάνω μπορεί να πει ή να κάνει ο Σεφερλής, για να γελάσει ο κόσμος πιο πολύ από αυτά που βλέπει σήμερα στην πολιτική καθημερινότητα και γελάει;

Με αυτούς, που είτε κυβερνούν είτε αντιπολιτεύονται.

«Καλά, μόνο εμείς οι δεξιοί έχουμε φαιδρούς, που κάθεσαι πάλι και γράφεις;» με ρώτησε η γυναίκα μου, όταν μπήκε στο γραφείο μου και με είδε σκυμμένο πάνω στον υπολογιστή. «Εσείς οι αριστεροί, δεν έχετε;»

«Φυσικά και έχουμε» της απάντησα, «ποιους νομίζεις ότι στέλνουμε στα talk show του ΣΚΑΙ να σαχλαμαρίζουν; Τους δικούς μας σαχλαμάρες. Αλλά, τελευταία, τους κρύβουμε. Δεν θέλουμε να μπερδέψει ο κόσμος, τους καραγκιόζηδες μικροαπατεώνες της αριστεράς με τους γελοίους της διεφθαρμένης δεξιάς.

«Μπα, και σε τι διαφέρουνε;» με ρώτησε.

«Ε, όπως και να το κάνουμε» της απάντησα, «ο καραγκιόζης, λόγω της συσσωρευμένης καταπίεσης που κουβαλάει από το παρελθόν του, έχει ακόμη το άλλοθι του ηθικού πλεονεκτήματος».

Γ.Κ.

Υ.Γ.1 Στην κεντρική photo μαζί με το παπαδαριό, και πίσω από ένα κατηγορούμενο για υπόθεση ναρκωτικών, εμφανίζεται η κόρη εφοπλιστή και θρησκευτικού ευεργέτη της Αρχιεπισκοπής, να περιμένει να αγκαλιάσει τον Κυριάκο. Είναι η Αγγελική Φράγκου, κόρη του φιλάνθρωπου Νίκου Φράγκου. Ο πατέρας Φράγκος για να καλύψει ένα ταμειακό έλλειμμα της εκκλησιαστικής ΜΚΟ «Αλληλεγγύη» -έχει αλλάξει σήμερα όνομα και ΑΦΜ, και λέγεται «Αποστολή»- δάνεισε στην ΜΚΟ δέκα εκατομμύρια που της λείπανε από το Ταμείο, αφού κάτι κοτόπουλα που θα πήγαιναν στο ΙΡΑΝ από συνεργάτη Προμηθευτή δεν πήγαν ποτέ, και του τα επέστρεψε, η ΜΚΟ, μόλις πήρε επιχορήγηση από το Υπουργείο για άλλη δράση της. Στην κόρη Φράγκου έχουν δεσμευτεί, σήμερα, οι τραπεζικοί Λογαριασμοί της για μια υπόθεση δανειοδότησης της με ποσό 180 εκατομμυρίων Ευρώ από τράπεζα του Βγενόπουλου, που στη συνέχεια πτώχευσε όχι μόνο ή ίδια αλλά έριξε για τρία χρόνια στα μνημόνια μια ολόκληρη χώρα, την Κύπρο. Είναι όμορφος και αγγελικός αυτός ο κόσμος του φιλελευθερισμού.

(Αγαπητέ φίλε, δεν κρύβεται ο Μητσοτάκης. Κυκλοφορεί στην αγορά της Κυψέλης, αυτό παρουσιάζεται από τη Νέα Δημοκρατία λες και έχει πάει σε εμπόλεμη ζώνη και περνάει μέσα από ναρκοπέδια, ενώ μια κυρία -που μάλλον τον δουλεύει- του λέει τι γκόμενος που είναι. Ο Μαρινάκης -όπως και πολλοί άλλοι- ξέρει πολύ καλά ότι ο Μητσοτάκης είναι ηλίθιος και είναι ικανός να κάνει ξανά τον Τσίπρα πρωθυπουργό. Το πρόβλημα του Μαρινάκη είναι πως έχει περάσει ανεπιστρεπτί η εποχή που αγοράζαμε το Βήμα, για να μάθουμε τι θα συμβεί στη χώρα τους επόμενους μήνες. Τα ΜΜΕ του Μαρινάκη -όπως και των υπόλοιπων ολιγαρχών- είναι για τα μπάζα και όλες οι έρευνες δείχνουν πως οι Έλληνες δεν έχουν καμία εμπιστοσύνη στα ΜΜΕ. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.