Πάμπλο

Πιτσιρίκο,
Έχω έναν καλό φίλο, τον Πάμπλο, που ζει στην Αργεντινή. Έπαθε καρδιακό επεισόδιο πριν λίγες μέρες, ενώ έπαιζε μπριτζ με φίλους, μεταξύ των οποίων ήταν και ένα πολύ σημαντικό πολιτικό πρόσωπο της Αργεντινής.

Έξω απο την πόρτα του μεγάρου ήταν παρκαρισμένο το προσωπικό ασθενοφόρο που συνοδεύει πάντα το σημαντικό αυτό πρόσωπο στις εξόδους του.

Οι αρτηρίες του φίλου μου, είπαν οι γιατροί, ήταν τέρμα βουλωμένες, και η αρτηρία που προκάλεσε το επεισόδιο ήταν εκείνη που είναι η πιό πιθανή να προκαλέσει αιφνίδιο θάνατο.

Ο Πάμπλο, από τον θάλαμο όπου αναρρώνει, μας διηγήθηκε αυτή την ιστορία, που λέγεται ότι είναι αληθινή:

Ένας δάσκαλος που είχε έλθει από δυτική χώρα και δίδασκε σε ένα δημοτικό σχολείο της Ουγκάντας, εδωσε μια καλά δομημένη επιστημονική εξήγηση των αιτιών της ελονοσίας στους μαθητές του.

Τα παιδιά, αγόρια όλα, φαίνονταν να μην έχουν καταλάβει τίποτα.

«Γιατί ένας άνθρωπος κολλάει ελονοσία;» ρώτησε ένα τους ντροπαλά.

«Επειδή ένα κουνούπι, ο φορέας της ασθένειας, τον τσιμπάει.» απάντησε ο δάσκαλος, και μετά εξήγησε το πώς και το γιατί από την αρχή.

Όταν τελείωσε, όλη η τάξη πίσω από τον τολμηρό μαθητή, και με ένα στόμα, φώναξε:

«Αλλά ποιός έστειλε το κουνούπι να τσιμπήσει αυτόν τον άνθρωπο;»

Γι’ αυτά τα αγόρια απ την Ουγκάντα, ο δάσκαλος ούτε είχε καταλάβει, ούτε τους είχε εξηγήσει τίποτα.

Κάπως έτσι νιώθει και ο φίλος Πάμπλο, έχοντας χαιρετηθεί με το θάνατο από μακριά τόσο πρόσφατα.

Γιατί τώρα κι όχι πέρυσι, όταν το βάρος του, το ζάχαρο και η πίεσή του ήταν σε πολύ πιο επικίνδυνα επίπεδα;

Γιατί συνέβη τη στιγμή που το ασθενοφόρο ήταν ακριβώς έξω απ την πόρτα;

Γιατί η συγκεκριμένη αρτηρία άντεξε κόντρα στις στατιστικές;

Διάβασα ένα σχόλιό σου πριν λίγες μέρες, απάντηση στο γράμμα μιας φίλης του blog σου.

Για τον έρωτα, που πολλές φορές τον νιώθουμε για άνθρωπο που έχει έρωτα για άλλον άνθρωπο, που κι εκείνος με τη σειρά του ίσως έχει έρωτα για άλλον.

Για την αγάπη που κάποιες φορές δεν τελειώνει, απλά σωπαίνει. Και είναι καλύτερα έτσι. Και είναι δύσκολο.

Τι σχέση έχει αυτό με τον Πάμπλο;

Ίσως το ότι οι καταστάσεις που κάτι μέσα μας γκρεμίζουν και μας αλλάζουν στην ουσία δεν κοινωνούνται, και δεν εξηγούνται.

Ίσως πάλι το ότι η καρδιά του άντεξε. Και χτυπά.

Ίσως το ότι η αγάπη είναι από τη φύση της ένα αηδονάκι.

Όπου θέλει εκείνη τραγουδά, και συχνά στο σκοτάδι με λαβωμένη καρδιά.

Είχες γράψει κάποτε, αρκεί να έχουμε καρδιά. Έτσι είναι…

Σου στέλνω την αγάπη μου

Λ.

(Αγαπητή φίλη, έχω την εντύπωση πως προσπαθώντας να εξηγήσουμε τα πάντα, τελικά δεν καταλαβαίνουμε τίποτα. Κάποιες φορές, αρκεί να νιώθουμε και να αποδεχόμαστε τη φύση των πραγμάτων. Δεν λέω τυχαία πως η ομορφιά θα σώσει αυτούς που μπορούν να τη δουν. Το έχω νιώσει. Και δεν το αναλύω. Ποτέ. Περαστικά στον Πάμπλο. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.