Η νύχτα που είχε σοροκάδα

Πιτσιρίκο, ο νιγηριανός στρατός προχώρησε σε άρση της απαγόρευσης των δραστηριοτήτων της UNICEF, την οποία κατηγορεί ότι εκπαιδεύει κατασκόπους στα βορειανατολικά της χώρας, μέσα σε λίγες ώρες, όπως μεταδίδει το Reuters.

To βορειανατολικό τμήμα της χώρας συνταράσσεται εδώ και μία δεκαετία από την Μπόκο Χαράμ και το Ισλαμικό Κράτος Δυτικής Αφρικής, κάτι που έχει προκαλέσει 30 χιλιάδες θανάτους, ενώ εκατομμύρια έχουν εκτοπιστεί και εξαρτώνται από τη διεθνή ανθρωπιστική βοήθεια.

Ο νιγηριανός στρατός υποστήριξε ότι η UNICEF εκπαιδεύει και αναπτύσσει κατασκόπους, οι οποίοι υποστηρίζουν τους εξεγερμένους και τους υποστηρικτές αυτών, υπονομεύοντας έτσι τις αντιτρομοκρατικές προσπάθειες.

Ανέφερε, δε, ότι αυτές οι πρακτικές θα βάλουν σε κίνδυνο τις προσπάθειες καταπολέμησης της τρομοκρατίας και για αυτό αναστέλλει τις δραστηριότητες της Unicef μέχρι νεωτέρας.

Με νέα ανακοίνωση λίγες ώρες αργότερα, όμως, έκανε γνωστό ότι προγραμματίστηκε έκτακτη συνάντηση με εκπροσώπους της παγκόσμιας οργάνωσης για τα παιδιά.

Το αποτέλεσμα αυτής ήταν να γίνει άρση της τρίμηνης αναστολής. Επίσης, η Unicef δεσμεύτηκε να μοιράζεται πληροφορίες με τις αρμόδιες αρχές κάθε φορά που εκπαιδεύεται νεοφερμένο προσωπικό της στην περιοχή.

Τον Απρίλιο του 2018 ο στρατός της Νιγηρίας είχε χαρακτηρίσει «ανεπιθύμητους» τρεις υπαλλήλους της UNICEF, σχετικά με τη διαρροή πληροφοριών για σεξoυαλική κακοποίηση παιδιών από στρατιώτες στα βορειοανατολικά της χώρας.

Και τότε, όμως, ανακάλεσε υπό την πίεση ξένων διπλωματών. Ο στρατός της Νιγηρίας είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος σε κατηγορίες για παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Αλλά μιας και ο λόγος για στρατό, να αναφέρω μία ιστορία που μου είχε διηγηθεί πριν μερικά χρόνια στο ΚΤΕΛ ένας σεβάσμιος γέροντας.

«Σοροκάδα, όπως τότε…» είπε αρχικά κοιτάζοντας τη φουσκοθαλασσιά του νοτιοανατολικού ανέμου (σιρόκος), πριν μου εξιστορήσει ένα σχετικά άγνωστο στο ευρύ κοινό ναυάγιο στον Σαρωνικό. Τουλάχιστον εγώ το αγνοούσα μέχρι τότε.

Ήταν αρχές του 1944, όταν οι Γερμανοί στοίβαξαν περίπου 4.000 Ιταλούς αιχμαλώτους -η Ιταλία είχε αλλάξει στο μεταξύ στρατόπεδο στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο- σε ένα καράβι, το οποίο βυθίστηκε ανοιχτά από το Θυμάρι.

Οι επιζώντες ήταν μόλις μερικές δεκάδες Γερμανοί, Έλληνες και ελάχιστοι Ιταλοί, αφού τους είχαν δεμένους στο αμπάρι, ουσιαστικά καταδικάζοντάς τους σε ένα μαρτυρικό τέλος.

Η θάλασσα ξέβραζε για μέρες μετά τις σορούς τους από τα Λεγραινά μέχρι τη Σαρωνίδα και το Λαγονήσι.

Αρκετοί άνθρωποι, εξαθλιωμένοι από τις κακουχίες του πολέμου και της κατοχής, έσπευσαν να πάρουν ό,τι πολύτιμα αντικείμενα είχαν οι νεκροί.

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι οι Γερμανοί εσκεμμένα έστειλαν το πλοίο να βυθιστεί, ποντάροντας στις δυσμενείς καιρικές συνθήκες.

Σε εκείνη τη νύχτα που είχε σοροκάδα.

Και σήμερα είχε νοτιοανατολικό άνεμο 5 beaufort με swell κύμα, το λεγόμενο και βουβό κύμα που δεν αφρίζει, αλλά και πάλι δίνει μία αγριάδα στη θάλασσα, κάνοντας ακόμα πιο τρομακτικά τα αμέτρητα μυστικά που κρύβει στα βάθη της.

Βαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, αυτές οι παγκόσμιες φιλανθρωπικές οργανώσεις, σαν την Unicef, μπορεί να φτιάχτηκαν κάποτε για καλό σκοπό αλλά καταλήγουν να είναι επικίνδυνες. Επίσης, υπάρχει πολύ χρήμα για φάγωμα από την δυστυχία των άλλων. Το διαπιστώσαμε και με το σκάνδαλο της Unicef  στην Ελλάδα. Φτάνει πια με την φιλανθρωπία· η φιλανθρωπία υπάρχει εδώ και αιώνες και δεν έλυσε κανένα πρόβλημα. Αν σκεφτόμασταν πόσοι άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους στο Αιγαίο, δεν θα μπαίναμε ποτέ στην θάλασσα. Αλλά θυμάμαι πάντα τη φράση που μου είπε μια Γερμανίδα φίλη, πριν από δυο χρόνια, όταν της είπα πως δεν θέλω να κολυμπήσω στην θάλασσα που είχαν πνιγεί εκατοντάδες άνθρωποι τους προηγούμενους μήνες. Μου είχε πει «να σκέφτεσαι τους ανθρώπους που έσωσε αυτή η θάλασσα». Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.