Μια συνάντηση που δεν έγινε ποτέ.

Ήταν 6 Δεκεμβρίου του 2018. Μεσημεράκι. Βρισκόταν στο δικηγορικό γραφείο που έκανε την πρακτική του, όταν χτύπησε το τηλέφωνό του. Ήταν από το γραφείο του πρωθυπουργού.

Μια ευγενική κυρία τον ενημέρωσε πως ο πρωθυπουργός θα ήθελε να τον συναντήσει.

Δέχτηκε και το ραντεβού κλείστηκε για τρεις ώρες αργότερα

Ο πρωθυπουργός τον υποδέχτηκε χαμογελαστός.

Έκανε μερικά αστεία με τον Παναθηναϊκό -που ήταν και η δική του αγαπημένη ομάδα-, και μετά πέρασε στο ψητό.

Του είπε πως θα επιθυμούσε να είναι υποψήφιος του κόμματός του στην Α’ Αθήνας στις εκλογές που θα γίνονταν σε μερικούς μήνες.

Ήταν πια 25 ετών και είχε το δικαίωμα να είναι υποψήφιος.

«Ακόμα κι αν δεν ταυτίζεσαι με το κόμμα μου, θεωρώ πως είσαι μια εμβληματική προσωπικότητα που εκφράζει και εμπνέει τους σημερινούς νέους. Η περιπετειά σου και η μάχη που έδωσες για να μείνεις στη ζωή τον Δεκέμβριο του 2008 είναι σημείο αναφοράς για εκατοντάδες χιλιάδες νέους ανθρώπους. Δεν σου ζητάω να μου απαντήσεις αμέσως, σου ζητάω να το σκεφτείς».

«…»

(Αυτό το κείμενο δεν έχει σκοπό να προσβάλει κάποιον, ούτε υπονοεί κάτι. Απλά, σκέφτηκα σήμερα το πρωί τι θα μπορούσε να είχε συμβεί αν… Και στο μπλογκ μου γράφω αυτά που σκέφτομαι.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.