Στίχοι και καψουροτράγουδα

Καλημέρα Πιτσιρίκο
Από το 2012, που τυχαία σε ανακάλυψα, σε διαβάζω ανελλιπώς εσένα και τους καλούς σου φίλους.

Τον τελευταίο χρόνο, μάλιστα, άρθρα δικά σου αλλά και των αναγνωστών έχουν συμβάλει στο να γίνει η οικογένειά μου καλύτερη.

Και εξηγούμαι πώς:

Διαβάζοντας τα κείμενα σας καθημερινά, επιλέγω κάποια και 2 με 3 φορές τη βδομάδα μαζεύω την οικογένεια -σύζυγο και 2 κόρες 15 και 17 χρονών- και, αφού διαβάζω το κείμενο, ακολουθεί κουβέντα.

Το πόσο καλό μας κάνει, νομίζω πως δεν χρειάζεται να το αναλύσω.

Όταν και μόνο ακούω τα παιδιά μου να σχολιάζουν με φρέσκο τρόπο αυτά που άκουσαν μου είναι αρκετό.

Σου είμαι ευγνώμων.

Όμως, να περάσω στο διά ταύτα.

Αποφάσισα να σου γράψω διαβάζοντας τους στίχους από το Μετανοείτε!

Όχι ότι δεν ήξερα, αλλά πραγματικά εντυπωσιάστηκα, αρνητικά βεβαίως, με αυτά τα σκουπίδια που γράφονται σήμερα.

Οι δε στίχοι του Παντελίδη μου έδωσαν αφορμή να γράψω αυτό το mail και να δηλώσω ευθαρσώς ότι εγώ μπορώ καλύτερα.

Και σου παρουσιάζω την δική μου τριλογία.

Που βλέπει τον έρωτα να πιάνει πάτο αγγίζοντας τα όρια της καψούρας. ( χαχαχαχαχα )

Ιδού…

Η περιπτερού

Καθόταν και με κοίταζε.
Θλιμμένα της τα μάτια
Που γίνονταν για πάρτη μου.
Σαράντα δυό κομμάτια

Και έκλαιγε στη σκέψη πως
Μια μέρα θα με χάσει
Και τις βραδιές της μοναχή
Πως θα με ξεπεράσει

Καθώς την πόρτα άνοιγα
Στάθηκα για λίγο
Γύρισα και την κοίταξα
Μισό λεπτό πριν φύγω

Μωρή της λέω σύνελθε
Τσιγάρα πάω να πάρω
Πιο κάτω στο περίπτερο
Γουστάρω να φουμάρω

Μα αν αργήσω ξάπλωσε
Κι εσύ καλού κακού
Την ξέρεις τώρα δα κι εσύ
Την περιπτερού

Η τρόμπα

Το είχε ρίξει στο ποτό
Στα άφιλτρα τσιγάρα
Όσο κι αν τον εγούσταρε
Τα έκανε μαντάρα

Στα ζάρια την αγάπη της
Ποντάρισε με πάθος
Και φέρνοντας ασσόδυο
Κατάλαβε το λάθος

Μια μέρα θα τον έχανε
Πρέφα το είχε πάρει
Κι αυτή του την απόφαση
Ήθελε να φρενάρει

Κλείνοντας την εξώπορτα
Δεν είχε άλλη λύση
Τα λάστιχα ξεφούσκωσε
Από το mitsubishi

Όμως δεν υπολόγισε
Βγαίνοντας με τη ρόμπα
Πως κάτω στο υπόγειο
Ο πρώην αγαπητικός
Έκρυβε μία τρόμπα…

Η εκκλησιά

Καπάρωσε την εκκλησιά
Μοίρασε τις προσκλήσεις
Αγόρασε το νυφικό
Με γρήγορες κινήσεις

Μια μέρα πριν το γάμο τους
Στο bachelor το πάρτυ
Που έκανε παλιόκαιρο
Στα μέσα πια του Μάρτη

Πήγε σε club επώνυμο
Μαζί με κάτι φίλες
Να δούνε άντρες τσίτσιδους
Να ‘χουν ανατριχίλες

Στην πίστα βγαίνει όμορφος
Με μάσκα εις την μούρη
Και το t-shirt του έγραφε
Πως τον ελέγαν Γιούρι

Βγάζοντας τα εσώρουχα
Δεν πήρε καν χαμπάρι
Μα σαν τη μάσκα έδιωξε
Τον γνώρισε τον Άρη

Τον Άρη, το αγόρι της
Τον άντρα που θα πάρει
Σαν θα διαβούν την εκκλησιά
Με δόξα και καμάρι…

Πιτσιρίκο, η οικογένειά μου σου εύχεται χρόνια καλά γεμάτα υγεία και χαμόγελα

Με εκτίμηση
senterfor

(Αγαπητέ φίλε, χαίρομαι που το μπλογκ μου συμβάλλει στην διάπλαση των παίδων και της κοινωνίας. Οι στίχοι σας είναι πολύ ποιοτικοί, οπότε δεν κάνουν για τους σύγχρονους Έλληνες. Θα τους βρίσκουν κουλτουριάρικούς. Να είστε καλά. Καλή χρονιά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.