Αιώνια και εκ πεποιθήσεως ηττημένοι

Γεια σου, φίλε μου Πιτσιρίκο. Τελικά, ο περιούσιος λαός που δεν αντέδρασε στο ξεπούλημα της χώρας στους δανειστές και στα μνημόνια διαρκείας που του επιφυλάσσει το μέλλον, βρήκε το σθένος να αντιδράσει υπερασπιζόμενος την «Μακεδονία μας».

Μια Μακεδονία, βέβαια, που δεν θα ήταν σήμερα δική μας, αν ο προνοητικός Ελευθέριος Βενιζέλος δεν είχε επιτύχει τη συνεννόηση με τον Κεμάλ, αμέσως μετά την Μικρασιατική καταστροφή που μεταφράστηκε στην μεγαλύτερη ανταλλαγή πληθυσμών εν καιρό ειρήνης μεταξύ κρατών στην σύγχρονη ιστορία.

Αν δεν είχε συμβεί αυτό, μάλλον η Μακεδονία θα ήταν σήμερα τουρκική.

Εμείς, βέβαια, θα είχαμε την ιστορία μας, τον Φίλιππο και τον Αλέξανδρο. Εκείνοι την γη και τον πλούτο της.

Βέβαια, ο Ελευθέριος Βενιζέλος δεν ήταν τόσο πατριώτης όσο ο τότε βασιλιάς Κωνσταντίνος της δανέζικης οικογένειας των Γλυξμπουργκ. Αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες χωρίς αξία.

Η «Μακεδονία μας» είχε ξεχαστεί για καμιά πενηνταριά χρόνια, κατά την διάρκεια των οποίων οι φίλοι μας οι Αμερικάνοι μας …υποχρέωσαν να αναγνωρίζουμε την Ομόσπονδη Δημοκρατία της Μακεδονίας ως τμήμα της τότε Γιουγκοσλαβίας του στρατάρχη Τίτο.

Με το πού διαλύθηκε η Γιουγκοσλαβία, η ομόσπονδη δημοκρατία θέλησε να γίνει κράτος, διατηρώντας το όνομα που προηγούμενως είχε.

Μαζί με αυτό παρουσίασε την υποτιθέμενη ιστορία ως δομικό λίθο του νέου κρατικού μορφώματος, επιχειρώντας να παρουσιαστεί ως η συνέχεια του αρχαίου βασιλείου της Μακεδονίας και του Μεγάλου Αλέξανδρου.

Οι ανόητες και προδήλως ανιστόρητες αιτιάσεις των Σκόπιανών έφεραν, όμως, αποτέλεσμα, αφού …οδήγησαν σε μια ακόμη μαζική υστερική αντίδραση των περιούσιο λαό των Ελλήνων.

Παρά το γεγονός ότι το κρατίδιο αναγνωρίστηκε από 160 χώρες -συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, της Ρωσίας, της Κίνας και της Γερμανίας- με το συνταγματικό του όνομα, η ελληνική κοινωνία δεν βρήκε κανένα λανθασμένο χειρισμό του ζητήματος που έμεινε γνωστό ως «Μακεδονικό».

Η αυτοκριτική και η λογική παραγωγική σκέψη δεν περιλαμβάνονται στα δυνατά μας σημεία.

Τα χαστούκια που ακολούθησαν την κρίση εθνικής υστερίας στα τέλη της δεκαετίας του ’90 μαζί με τις συμβουλές των παραδοσιακών «συμμάχων» της Ελλάδας, οδήγησαν τους πολιτικούς στην Αθήνα να υιοθετήσουν μια πιο διαλλακτική και ρεαλιστική στάση.

Η Ελλάδα θα δεχόταν μια σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό ή άλλο προσδιορισμό για κάθε χρήση, την παραδοχή από την πλευρά των Σκοπίων ότι δεν έχουν καμία σχέση με την αρχαία Μακεδονία του Φιλίππου και του Αλέξανδρου, την αλλαγή της συνταγματικής ονομασίας της χώρας αυτής και την απαλοιφή εκείνων των άρθρων του συντάγματος που υπέκρυπταν ή εξέφραζαν ανοιχτά επεκτατικά σχέδια εις βάρος της Ελλάδας και άλλων γειτονικών κρατών.

Κάποια από αυτά τα ζητήματα, όπως πχ οι αλυτρωτικές αναφορές στο σύνταγμα της ΠΓΔΜ, επιλύθηκαν σε μεγάλο βαθμό με την συμφωνία της Οχρίδας που απέτρεψε έναν εμφύλιο πόλεμο μεταξύ Σλαβομακεδόνων και Αλβανών και μετέτρεψε το γειτονικό κράτος σε ομοσπονδία.

Τριάντα χρόνια μετά, οι ΗΠΑ αποφάσισαν για τους δικούς τους λόγους ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να επιλυθεί πια το «Μακεδονικό».

Και έδωσαν τις αναγκαίες οδηγίες στις ενδιαφερόμενες κυβερνήσεις.

Τα σχετικά μεγέθη -που πάντοτε παίζουν ρόλο, σε αντίθεση με τον γνωστό σε όλους μύθο- και τα ζητήματα που ανέκυψαν στις σχέσεις της Ουάσινγκτον με την Άγκυρα, αναβάθμισαν την θέση και το ρόλο της Ελλάδας στους Αμερικανο-ΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς στην λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου και στα Βαλκάνια.

Ο κύβος ερρίφθη από τον αμερικανικό παράγοντα και η συμφωνία των Πρεσπών που υπογράφηκε γέρνει φανερά υπέρ των πάγιων ελληνικών απαιτήσεων όπως αυτές διαμορφώθηκαν στα μέσα της τελευταίας δεκαετίας του εικοστού αιώνα.

Η Ελλάς νίκησε, επιτέλους!

Όμως όχι! Το 70-80% των Ελλήνων αισθάνεται ταπεινωμένο και προδομένο!

Ο όρος «Μακεδονία» υπάρχει μέσα στην νεα σύνθετη ονομασία της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας (Former Yugoslavian Republic Of Macedonia).

Οι άτιμοι οι ξένοι και η 5η φάλαγγα χτύπησαν ξανά πισώπλατα την πατρίδα μας.

Μέχρι και μεταμφιεσμένους σε ακροδεξιούς πατριώτες Αφρικανούς επιστράτευσαν, προκειμένου να κηλιδώσουν τον τίμιο αγώνα των αγνών Ελλήνων.

Βέβαια ο «Αφρικανός» αποδείχτηκε ούγκανος ακροδεξιός από την Νάουσα, χριστιανός ορθόδοξος και απευθείας απόγονος του Μεγαλέξανδρου όπως ο ίδιος μας πληροφόρησε.

Τι να γίνει όμως; Αυτή είναι η Ελλάδα, που έλεγε κι μεταρρυθμιστής Κινέζος με το μπλοκάκι που περιτριγυριζόταν -χωρίς να το αντιλαμβάνεται- από κλέφτες και απατεώνες συντρόφους.

Αυτή είναι η Ελλάδα και από ακροδεξιός γίνεσαι εύκολα αφροδεξιός!

Στα υπόλοιπα νέα, συνεχίζονται οι επιτυχίες των Ελλήνων που την κοπάνησαν εγκαίρως από την χώρα.

Μετά τον Τσιτσιπά στο τένις, ο καθόλου δημοφιλής στους Έλληνες σκηνοθέτης Γιώργος Λάνθιμος κατάφερε μια ιστορική υποψηφιότητα στην κατηγορία της σκηνοθεσίας στα φετινά Όσκαρ με την ταινία του «Η ευνοούμενη».

Στην Βρετανία τις τελευταίες εβδομάδες, όποιο ραδιοφωνικό σταθμό κι αν ακούσεις, θα υπάρχει κάτι για αυτή την ταινία και τον Γιώργο Λάνθιμο.

Ευτυχώς, πάντως, που οι Έλληνες απεχθάνονται τους δικούς τους «κουλτουριάρηδες» σκηνοθέτες σαν τον Αγγελόπουλο ή τον Λάνθιμο, κι έτσι δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να δούμε τον Έλληνα σκηνοθέτη να βραβεύεται με το γνωστό αγαλματίδιο κι από κάτω τους ούγκανους να φωνάζουν χειρονομώντας «πoύτσα, πoύτσα, πoύτσα…». Κάτι είναι κι αυτό.

Φιλιά από την Εσπερία

Ηλίας

Υ.Γ. Βασίλη, πού είσαι; Είτε περνάς υπέροχα και δεν βρίσκεις -με το δίκιο σου- καθόλου χρόνο για να γράψεις ή να στείλεις κάποιο podcast, είτε έχεις πέσει στα δόντια του ελληνικού γραφειοκρατικού τέρατος που συνηθίζει να τρέφεται με ελεύθερους επαγγελματίες. Δώσε σημεία ζωής. Το έθνος χρειάζεται την επιστήμη σου απεγνωσμένα.

(Φίλε Ηλία, το Μακεδονικό ήταν μπίζνα για πολλούς που έβγαλαν πολλά χρήματα από αυτή την ιστορία, ενώ πολλοί πολιτικοί έκαναν καριέρα με το Μακεδονικό. Ας μην ξεχνάμε πως ο Αντώνης Σαμαράς έκανε καριέρα με το Μακεδονικό, αν και ήταν ο πρώτος Έλληνας πολιτικός που υπέγραψε έγγραφο όπου αναφερόταν το γειτονικό κράτος ως Μακεδονία. Πόσο γρήγορα και εύκολα ξέχασαν όλοι πως ο Κωνσταντίνος Καραμανλής -τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας- πέταξε έξω από το συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών τον Σαμαρά και είπε πως δεν θέλει να τον ξαναδεί μπροστά του. Η χώρα των γελοίων. Ηλία, στη σκέψη των Ελλήνων δεν υπάρχει και το αποτέλεσμα. Δηλαδή, το τι θα γίνει μετά. Λένε πολλοί πως δεν θέλουν τη Συμφωνία των Πρεσπών που αναγνωρίζει τη γειτονική χώρα ως Βόρεια Μακεδονία. Ωραία, ας την απορρίψει η Ελλάδα. Αλλά τι θα γίνει μετά; Μετά, η γειτονική χώρα θα ονομάζεται Μακεδονία και όχι Βόρεια Μακεδονία. Πάντα είναι δύσκολο στους Έλληνες να αντιληφθούν πως δεν ζουν μόνο αυτοί πάνω στον πλανήτη. Ηλία, έξω πάμε καλά. Όχι όλοι μαζί, κάποιοι Έλληνες πάνε καλά. Κι εσύ να είσαι καλά εκεί έξω. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.