Ρόδος, επιτέλους!

Αγαπημένε μου Πιτσιρίκο, γειά σου και πάλι!
Όπως καταλαβαίνεις, είμαι ακόμα ζωντανός. Δεν αισθάνομαι και τόσο καλά βέβαια, μάλλον θα έπρεπε να με δει κανένας γιατρός.

Υπάρχει κάτι σάπιο στο βασίλειο της Γκρεκιλάνδιας, και, όσο καιρό και να λείψει κανείς, φαίνεται πως η σαπίλα τον περιμένει πίσω από τη γωνία για να τον τυλίξει με το που θα σκάσει μύτη.

Δεν θα συζητήσω καν για τον καιρό που βρήκαμε. Θυελλώδεις ανέμους και καταρρακτώδεις βροχές φέραμε μαζί μας από την Σκανδιναβία, για να μην μας φανεί δύσκολη η προσαρμογή. Βάλε και τους σεισμούς που έχουμε εδώ και κάτι ημέρες, μάλλον έρχεται το τέλος.

Πάμε, όμως, στα γεγονότα.

Αφού λοιπόν είμαστε των φρονίμων τα παιδιά κλπ κλπ, είχαμε φροντίσει να κάνουμε την αίτηση για σύνδεση ίντερνετ πριν αρκετές εβδομάδες.

Μας σκάει κάποια στιγμή, όμως, ένα μήνυμα από τον υπέροχο ΟΤΕ, πως στο σπίτι μας, λέει, δεν υπάρχει δυνατότητα για ίντερνετ!

Μ@λάκα μου λέω, κάποιος γνωστός κάθεται και μας κάνει πλάκα. Έχω να ακούσω την φράση «δεν έχει ίντερνετ» εδώ και δεκαπέντε χρόνια.

Έλα, όμως, που το πράγμα ήταν σοβαρό!

Πάμε στην Cosmote, μας στέλνουν στην τεχνική υπηρεσία, όπου ένα εξυπηρετικό παλικάρι μας υπόσχεται πως θα το κοιτάξει, ανάμεσα σε σταθερά και κινητά που του χτυπάνε όλη την ώρα. Οι κεραυνοί έχουν σκίσει το δίκτυο, λέει, και τα συνεργεία είναι ακόμα στα ραντεβού του Δεκέμβρη.

Την κάτσαμε, σκέφτομαι.

Οι ημέρες περνάνε και απάντηση δεν έρχεται.

Πατέρας κουνιάδου φίλου παίρνει τηλέφωνο τον δεύτερό του ξάδερφο -δεν κάνω πλάκα, σου το ορκίζομαι- και υπόσχεται πως θα το κοιτάξει.

Περνάνε δύο ημέρες και εμείς είμαστε σε αναμένα κάρβουνα, οπότε πάμε ξανά στην τεχνική υπηρεσία.

Πετυχαίνουμε μια ευγενική κοπέλα στο γραφείο έξω από εκείνο της προηγούμενης φοράς, στο οποίο βρίσκεται ένας άλλος κύριος αυτή τη φορά και του οποίου τα τηλέφωνα χτυπάνε ακόμα χειρότερα και αυτός χειρονομεί και φωνάζει σαν παλαβός.

Της λέμε το θέμα μας, και ακολουθεί η εξής στιχομυθία:

– Ξέρετε τον αριθμό σταθερού κανενός γείτονα;

– Εεεε, όχι. Δεν ξέρουμε κανέναν γείτονα, τώρα ήρθαμε.

– Γιατί, αν έχω έναν αριθμό, μπορώ να δω ποια γραμμή πάει στο σπίτι σας.

– Συγγνώμη, δεν ξέρει ο ΟΤΕ σε ποια διεύθυνση πάνε οι γραμμές του;

– Όχι, γιατί το σύστημα βγάζει λάθος τις διευθύνσεις στον χάρτη.

– Χρησιμοποιείτε το Google maps; Γιατί έχουμε πρόβλημα με τους ντελιβεράδες -ναι, το τιμούμε μέχρι αηδίας αυτές τις ημέρες-και η διεύθυνσή μας βγαίνει όντως 35 νούμερα πιο κάτω στον χάρτη.

– Ναι…

– ….

– Πάρτε το τηλέφωνό μου για να μην ξαναερχόσαστε πάνω κάτω, και πάρτε με όταν βρείτε έναν γείτονα.

– Να σας εξηγήσω την κατάσταση: Είμαστε γιατροί και έχουμε έρθει από Σουηδία. Χρειαζόμαστε το δίκτυο για δουλ…

Φωνάρα 120 ντεσιμπέλ από μέσα, ο κύριος που μιλάει σε τρία τηλέφωνα ταυτόχρονα:

-Ο ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ ΕΙΝΑΙ; ΠΕΣ ΤΟΥ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΜΕΣΑ!!!

Είναι ο δευτεροξάδελφος του πατέρα του κουνιάδου του φίλου…

Μπαίνουμε μέσα, και ο άνθρωπος να ΄ναι καλά, μπαίνει στο σύστημα και το ψάχνει γραμμή – γραμμή. Βρίσκει μια πιθανότητα εφεδρικής γραμμής και -να μην τα πολυλογώ- μετά από 10 μέρες έχουμε δίκτυο.

Στο μεταξύ, έχουμε πάει στο τελωνείο γιατί θέλω να ξαναπάρω ελληνικές πινακίδες για το σαράβαλό μου. Δεν θα μπω σε πολλές λεπτομέρειες, σύντομη περιγραφή:

-Φέρτε ό,τι έχετε για να αποδείξετε πως ζούσατε στη Σουηδία.

-Μπορώ να φέρω βεβαίωση από την οικονομική/φορολογική-ληξιαρχική-απογραφική υπηρεσία (είναι μία, και την βεβαίωση την τυπώνεις από το σύστημα με εφαρμογή ταυτοποίησης από το κινητό, όχι ΚΕΠ και αιτήσεις).

-Φέρε συμβόλαιο εργασίας, λογαριασμό νερού, ηλεκτρικού, σπιτιού….

Ήθελα να ρωτήσω πραγματικά αν πιστεύουν πως πηγαινοερχόμουν Ελλάδα–Γκέτεμποργκ κάθε πρωί για τη δουλειά, ή, αν έμενα εκεί, πως δεν έκανα ντουζ και άναβα σκουπίδια για να ζεσταθώ στους -15…

Ατελείωτο ελληνικό δημόσιο, που, όπως είπε και ο λογιστής μου, «αν τα έκαναν όπως στη Σουηδία, θα είχαμε 500.000 άτομα στην ανεργία την επόμενη ημέρα, και τι θα έκαναν;».

Μετάφραση του πιστοποιητικού ισοτιμίας της ειδικότητας από τα αγγλικά στα ελληνικά, ευτυχώς το είδε η γυναίκα μου πριν απομακρυνθούμε από το γραφείο της μεταφράστριας: Επάγγελμα Διδάκτωρ ιατρικής (doctor of medicine).

Το διορθώσαμε, θα μας κυνηγούσαν για πλαστογραφία…

Αφού τα καταθέτουμε για αναγνώριση του τίτλου, τηλέφωνο την επόμενη ημέρα από την διεύθυνση υγείας.

-Γιατρέ μου, δεν μπορώ να τα δεχτώ τα χαρτιά σας

-Γιατί;

-Το πιστοποιητικό που μου φέρατε δεν λέει πως είστε ψυχίατρος.

– …

Καλά, διδάκτωρ ιατρικής δεν είμαι, αλλά σίγουρα δεν είμαι και τσομπάνης, θα το θυμόμουν. Με όλον τον σεβασμό στους τσομπάνηδες· συναναστρέφονται στο επάγγελμά τους με όντα σαφώς πιο έξυπνα και συμμπαθητικά από τους περισσότερους ανθρώπους.

-Τι λέει δηλαδή;

-Μόνο πως είστε γιατρός.

-Αφήστε, θα έρθω από εκεί να το δούμε μαζί.

Κλείνω. Η γυναίκα μου έχει γουρλώσει τα μάτια και ετοιμάζεται για ανθρωποκτονία από πρόθεση, και τι πρόθεση!

-Καλά, δεν ξέρουν να διαβάζουν; Πάρ ΄την και πες της να το ξαναδιαβάσει.

Παίρνω…

-Ο γιατρός είμαι που μιλήσαμε πριν, η γυναίκα μου λέει πως είναι σίγουρη πως το γράφει από κάτω.

-Μα όχι, γράφει μόνο «γιατρός»… ααααα, ναι! Από κάτω γράφει «ψυχίατρος». Συγγνώμη, γιατρέ μου.

-Δεν πειράζει, μην ανησυχείτε.

Η γυναίκα μου ξαναρχίζει και παίρνει ανθρώπινη όψη. Εγώ είμαι ο ζεν του ζευγαριού, την δικιά μου την βλέπω να σκάει με το καλάσνικοφ σε καμιά δημόσια υπηρεσία και να γίνεται μακελειό.

Γενικά, το πόσο πάνω-κάτω έχουμε φάει και πόσο εκνευρισμό έχουμε βιώσει, δεν λέγεται.

Η χαμηλή παραγωγικότητα αυτής της χώρας οφείλεται στα χιλιάδες μεροκάματα που χάνονται κάθε χρόνο για να πας να στηθείς σε ουρές, να πλακωθείς, να στεναχωρηθείς και άκρη να μην βγάλεις. Είναι ένα σύστημα αναποτελεσματικό και παράλογο που, όσο και να το φας στην μάπα, δεν μπορείς πραγματικά να το καταλάβεις αν δεν το δεις ερχόμενος από το εξωτερικό.

Αστειευόμουν με το ευγενέστατο παιδί που μου συνέδεσε το ίντερνετ –να αγιάσουν τα χεράκια του- λέγοντας πως κάποτε γύρναγα τα μάτια προς τα πάνω όταν άκουγα ατάκες από Έλληνες του εξωτερικού «εμείς στο Αμέρικα» κλπ, αλλά κοντεύω να γίνω σαν και αυτούς.

Εξίμισι χρόνια στη Σουηδία, πήγα σε υπηρεσία μόνο για να με φωτογραφήσουν. Όλα τα άλλα με μέιλ και εφαρμογές στο κινητό, δεν έχασα ποτέ ένα μεροκάματο για νταραβέρι με το δημόσιο, ακόμα και όταν δούλευα σαν ιδιώτης πάροχος υπηρεσιών.

Ο παραλογισμός είναι μέρος της ελληνικής καθημερινότητας, και το αποτέλεσμα είναι η επιδείνωση της έμφυτης επιθετικότητας και της βαρβαρότητας στον γενικό πληθυσμό, αφού, όποιος φέρεται ευγενικά και δεν τσακώνεται, εκλαμβάνεται σαν αδύναμος και καταλήγει στο περιθώριο.

Στην Ελλάδα η μοναδική εφαρμογή είναι ο κόσμος. Όσο προβληματικοί είναι κάποιοι, άλλο τόσο τεράστιες καρδιές είναι κάποιοι άλλοι. Χωρίς να σε έχουν δει μια φορά στη ζωή τους, μόνο και μόνο επειδή κάποιος κοινός γνωστός μεσολαβεί, πέφτουν να βοηθήσουν λες και είσαι παιδί τους.

Είμαστε μια χώρα των άκρων, και αλί σε αυτούς που βρίσκονται στο κακό άκρο, τρέχοντας για ένα αμφίβολο μεροκάματο και μπλεγμένοι στα γρανάζια της γραφειοκρατίας. Οι υπόλοιποι είμαστε απλά προνομιούχοι αλλά δεν το εκτιμάμε.

Συνέβησαν και άλλα πολλά αλλά τα αποκρύπτω γιατί ποτέ δεν ξέρεις ποιός διαβάζει το μπλογκ, και -μέχρι να ξεμπλέξουμε- ας κρατήσουμε χαμηλό προφίλ.

Η αλήθεια, όμως, είναι πως δεν μπορώ να κατηγορήσω πλέον πρόσωπα, κατανοώ πως το σύστημα έχει γίνει απλά ένα τέρας που δεν πολεμιέται με τίποτα.

Τρέχουμε λοιπόν κάθε μέρα, γι αυτό και η αραιή επαφή με το μπλογκ.

Θα κάνω ένα τρελό binge άκουσμα των podcasts μόλις αδειάσω, γιατί διαβάζω μόνο τα κείμενα και έχω δει πως έχει ανέβει η συμμετοχή των αναγνωστών και στο ηχητικό κομμάτι.

Την αγάπη μου από την δαρμένη από τα στοιχεία της φύσεως Ρόδο!

Βασίλης

(Φίλε Βασίλη, μας έλειψες πολύ. Βασίλη, δεν είναι υπέροχο να ζεις στην Ελλάδα; Ειδικά μετά από μια Σουηδία είναι τέλειο. Βασίλη, οι άνθρωποι στην Ελλάδα δεν προλαβαίνουν να ασχοληθούν με τα ψυχολογικά τους, γιατί όλο και σε κάποια δημόσια υπηρεσία θα πρέπει να πάνε. Καλά, ήδη γελάω με αυτά που θα γράψεις τους επόμενους μήνες. Και μην γκρινιάζεις. Μπορεί τώρα να έχει βροχή και αέρα στη Ρόδο αλλά έχει και 15 βαθμούς, ενώ, σε μερικές εβδομάδες, θα φορέσεις το κοντομάνικο και θα το βγάλεις τον επόμενο Δεκέμβριο. Βασίλη, να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.