Τι φταίει;

Θέλει η πουτάvα να αγιάσει μα ο διάολος δεν την αφήνει, λέει μια παροιμία, φίλε μου Πιτσιρίκο. Έτσι και ο …αριστερός Κόρμπιν, χθες το βράδυ, θυμήθηκε πόσο δημοκράτης είναι και ζήτησε νέο δημοψήφισμα για το Brexit.

Έκανε μάλιστα σαφές ότι θα αγωνιστεί με όλες του τις δυνάμεις, προκειμένου να παραμείνει το Ηνωμένο Βασίλειο στην ενιαία αγορά της ΕΕ ως πλήρες μέλος.

Αυτό ήταν το πρόσταγμα της μαρξιστικής του συνείδησης.

Γιατί, για όποιον δεν το γνωρίζει, ο Κόρμπιν είναι … μαρξιστής. Όπως κι ο Τσακαλώτος!

Μετά την υποταγή στο στέμμα, την αποδοχή των πυρηνικών της Βρετανίας στο όνομα της ενότητας των Εργατικών, έρχεται τώρα και η σειρά της ΕΕ. Για το καλό του τόπου φυσικά! Και των πάσης φύσεως Ντάνιελ Μπλέικ του κόσμου αυτού!

Οχι, ο Κόρμπιν δεν είναι νεοφιλέλευθερος. Απλά, είναι ο υπερασπιστής της ενιαίας αγοράς της ΕΕ. Σκύλιασε από το κακό του ο Τόνι Μπλερ!

Τους επόμενους μήνες, βέβαια, πολλοί στην Ευρώπη θα πέσουν ξανά από τα σύννεφα με την εκλογική αποτυχία των Εργατικών στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Κι ακόμα περισσότεροι θα αναρωτιούνται μετα από την αναπόφευκτη άνοδο των ακροδεξιών και κρυφο-φασιστών στην Ευρώπη.

Μα τι φταίει βρε παιδί μου, θα ρωτάνε και θα ξανά ρωτάνε. Έλα μου ντε, τι φταίει;

Φαίνεται πως ο «καταστροφικός» καπιταλισμός συνοδεύεται νομοτελειακά -που λέγαμε και ξαναλέγαμε χρόνια πριν- από τον «πρόστυχο» προοδευτισμό και την σχεδόν αναπόφευκτη αναβίωση του ωμού (πέρα του συγκεκαλυμμένου που πάντοτε υπήρχε) φασισμού.

Έρχονται άγριες εποχές, αδέρφια, οπου εκτός από τον πόνο θα πρέπει να συνηθίσουμε και τις απορίες των αριστερών λαμόγιων του Νεοφιλελευθερισμού. Τι φταίει;

Βέβαια, το Brexit ήταν από την αρχή μια υπόθεση της αγγλικής άρχουσας τάξης, μια εσωτερική τους αντιδικία.

Σε αυτήν την αντιδικία -όπως συνήθως συμβαίνει στις «δημοκρατίες»- ενεπλάκησαν και οι πολίτες-οπαδοί.

Το αποτέλεσμα, όμως, δεν είχε οριστικοποιηθεί.

Τώρα φαίνεται πως οι ισορροπίες μεταβάλλονται μέσα στο αγγλικό σύστημα εξουσίας και οι μαριονέτες τύπου Κόρμπιν βγαίνουν από την ναφθαλίνη της υποτιθέμενης αριστεροσύνης που κινητοποιούσε πολίτες-οπαδούς πριν από λίγα χρόνια, προκειμένου να επικοινωνήσουν την αναγκαιότητα της παραμονής στην ΕΕ. Για το καλό του τόπου και των πάσης φύσεως Ντάνιελ Μπλέικ που τον κατοικούν.

Στο μεταξύ, στο προτεκτοράτο του Airbnb χτίζονται πολυκατοικίες με θέα την Ακρόπολη πέρα από κάθε νόμο και λογική.

Κάποιοι άνθρωποι -λίγοι φυσικά όπως παντοτε- αντιδρούν και διαμαρτύρονται. Όμως ποιος τους γ@μεί αυτούς τους εχθρούς της ανάπτυξης;

Στο κατσαπλιάτο του Ελλαδιστάν, το περίεργο είναι που δεν έχει φτιαχτεί ακόμα ξενοδοχείο πάνω στην Ακρόπολη. Το Acropolis Palace με θέα το ομώνυμο μουσείο και τον Σαρωνικό.

Χρόνια μετά, τα πράγματα είναι ακριβώς έτσι όπως τα τραγούδαγε χρόνια πριν ο μακαρίτης πια Τζίμης Πανούσης. Χώρες των μουγγών, των σιωπηλών μειοψηφούντων, δουλειές με φούντες, μπαίνω με τα τσαρούχια. Και εμείς όλες είμαστε ακόμα ένα μάτσο βιόλες, καρκινάκια του πλανήτη, σκατoκαριόλες!

Φίλια πολλά από την Εσπερία

Ηλίας

(Αγαπητέ Ηλία, η μια παροιμία είναι «θέλει η πουτάvα να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει» ενώ η άλλη παροιμία είναι «θέλω να αγιάσω και ο διάολος δεν με αφήνει» αλλά εσύ τις έκανες μια και είναι πιο ωραία έτσι. Ηλία, το πρόβλημα της Βρετανίας δεν είναι το Brexit. Για να υπάρξει οποιαδήποτε αλλαγή στην Βρετανία, θα πρέπει πρώτα οι Βρετανοί να αποφασίσουν πως δεν θέλουν βασιλιάδες. Δηλαδή, πώς θα γίνουν κοινωνικές αλλαγές στην Βρετανία με τη βασιλική οικογένεια στην θέση της; Μήπως μπορεί να υπάρξει σοσιαλισμός με βασιλική οικογένεια; Δεν φταίει ο Κόρμπιν για την μοναρχία. Δεν μου είναι καθόλου συμπαθής ο Κόρμπιν αλλά θα πρέπει πρώτα οι Ντάνιελ Μπλέικ της Βρετανίας να αποφασίσουν πως η δική τους ζωή δεν έχει μικρότερη αξία από τη ζωή των μελών της βασιλικής οικογένειας. Αν ο άλλος γουστάρει να είναι υποτελής, δεν μπορείς να του αλλάξεις γνώμη. Τα καλοκαίρια συναντάω πολλούς Βρετανούς και είναι να τραβάς τα μαλλιά σου με τις «πολιτικές» απόψεις τους. Ζουν στην καρακοσμάρα τους και στα μεγαλεία της Αυτοκρατορίας. Πολύ κακό πράγμα τα έθιμα και οι παραδόσεις. Να είσαι καλά, Ηλία. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.