Ναι, αλλά για τον Νίκο Γεωργιάδη δεν λέτε τίποτα

Αν κάποιος παρακολουθεί τα όσα ακολούθησαν την καταδίκη του Νίκου Γεωργιάδη για ασέλγεια κατά ανηλίκου άνω των 15 ετών έναντι αμοιβής κατ΄ εξακολούθηση και κατά συρροή, μάλλον θα έχει πάρα πολλές απορίες.

Αρχικά, η Νέα Δημοκρατία κάνει πως δεν τρέχει τίποτα -αν και οι πάντες γνωρίζουν τη στενή σχέση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Νίκο Γεωργιάδη, όπως και τη στήριξη βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας στον Νίκο Γεωργιάδη στην διάρκεια της δίκης- αλλά μετά ανακαλύπτει πως ο Νίκος Γεωργιάδης δεν έχει καμία σχέση με την Νέα Δημοκρατία.

Τα ΜΜΕ που στηρίζουν την Νέα Δημοκρατία υποβαθμίζουν ή προσπαθούν να εξαφανίσουν εντελώς το θέμα αλλά, όταν αντιλαμβάνονται τη ζημιά που έχει προκαλέσει το θέμα στη Νέα Δημοκρατία, την οργή που έχει προκαλέσει σε πιθανούς ψηφοφόρους του κόμματος και το ενδεχόμενο να προκαλέσει μεγάλη απώλεια ψήφων, περνούν στην αντεπίθεση και σχεδόν λένε πως είναι λογικό, ηθικό και νόμιμο ένας άνθρωπος να παραγγέλνει για το κρεβάτι του έναν άλλον άνθρωπο που είναι ανήλικος και θύμα trafficking αλλά να την γλιτώνει επειδή έχει …διπλωματική ασυλία.

Βέβαια, δεν είναι πολύ συντονισμένοι μεταξύ τους, με αποτέλεσμα να αρχίσουν να κατηγορούν ο ένας τον άλλον και να κάνουν ακόμα μεγαλύτερη ζημιά στη Νέα Δημοκρατία, αν και αυτό δεν είναι καθόλου περίεργο, αφού αυτοί οι συγκεκριμένοι φιλελέδες είναι όλοι σεσημασμένοι και αποτυχημένοι.

Πάντως, είναι απολαυστικό να βλέπεις ανθρώπους που επί χρόνια έχουν ξεσκιστεί να καταδικάζουν τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται -και να πασχίζουν να σε πείσουν πως το γιαούρτωμα και η δολοφονία είναι το ίδιο πράγμα-, να προσπαθούν να δικαιολογήσουν, ή ακόμα και να επιβραβεύσουν, τη σεξoυαλική βία που άσκησε ο κολλητός του Κυριάκου Μητσοτάκη σε ανήλικα θύματα trafficking.

Υποθέτω πως είναι θέμα ωρών να σκάσει στην Καθημερινή κάνα άρθρο, όπου ο αρθρογράφος θα γράφει πως ο Νίκος Γεωργιάδης πηδούσε ανήλικους σε μια προσπάθεια να τους δώσει μερικά χρήματα για να αγοράσουν φαγητό αλλά επειδή δεν ήθελε να το κάνει να φαίνεται σαν φιλανθρωπία και να κάνει τα παιδιά να αισθάνονται άσχημα σαν ζητιανάκια, τους έριχνε κι έναν πoύτσο, για να τα κάνει να αισθάνονται πως προσφέρουν κι αυτά κάτι στην κοινωνία.

Εν τω μεταξύ, είναι τόσο ηλίθιοι που επιτίθενται σε όποιον γράφει το προφανές, ότι δεν είναι δυνατόν να γίνεται προσπάθεια από τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας να ξεπλυθεί ένας άνθρωπος που καταδικάστηκε για ασέλγεια σε ανήλικα θύματα τράφικινγκ.

Και είναι ακόμα πιο ηλίθιοι γιατί επιτίθενται στην Έλενα Ακρίτα που, αν μη τι άλλο, είναι συνεπέστατη επί χρόνια στο να καταδικάζει απερίφραστα όλους εκείνους που έχουν ασκήσει βία σε ενήλικους και ανήλικους, Έλληνες και αλλοδαπούς.

Προφανώς, η άποψη της Ακρίτα τους ενοχλεί αφενός γιατί δεν είναι αποτυχημένη όπως αυτοί, και αφετέρου επειδή ξέρουν πως η άποψή της επηρεάζει τους αστούς, οπότε την θεωρούν κίνδυνο για την εξουσία που τόσο πολύ θέλουν να πάρουν (σ.σ. Αν ρίξετε μια ματιά σε όλους αυτούς που επιβραβεύουν με like τους υβριστές της Έλενας Ακρίτα για το συγκεκριμένο θέμα, θα βρείτε στον «αφρό» μια συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων, που είναι πολύ κοντά στον Κυριάκο Μητσοτάκη, ενώ έχουν και ένα άλλο κοινό χαρακτηριστικό που δεν μπορώ να το γράψω γιατί δεν ξεχνώ πως ζούμε στην χώρα της Μαφίας.)

Για τον Κώστα Βαξεβάνη, δεν το συζητάμε.

Αν και δεν τους ενοχλούν οι εγκληματικές ενέργειες του Νίκου Γεωργιάδη, έχουν λυσσάξει με τον Βαξεβάνη, ο οποίος ήταν το μόνο εμπόδιο στην προσπάθεια της Νέας Δημοκρατίας να κουκουλώσει την υπόθεση.

Πραγματικά, είτε συμφωνείς είτε διαφωνείς με την δημοσιογραφία του Βαξεβάνη, η μαύρη αλήθεια είναι πως, αν δεν ήταν ο Βαξεβάνης, ο Νίκος Γεωργιάδης θα συνέχιζε το …διπλωματικό έργο του ανενόχλητος.

Αλλά το ερώτημα που υπάρχει είναι το εξής:

Γιατί έχει λυσσάξει η Νέα Δημοκρατία να κουκουλώσει την υπόθεση του Νίκου Γεωργιάδη;

Μα γιατί βλέπει πως αυτή η υπόθεση μπορεί να της στοιχίσει την κυβέρνηση.

Αλλά και πάλι, γιατί τέτοια λύσσα;

Γιατί δεν αφήνουν τον Νίκο Γεωργιάδη να καεί; Ο Γεωργιάδης είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του. Όποιος άνθρωπος και να έκανε αυτό που έκανε ο Γεωργιάδης, σε όποιο κόμμα και αν ανήκει -ή είναι ένας απλός πολίτης-, οφείλει να υποστεί τις συνέπειες των πράξεών του.

Υπάρχει κάποιος που πιστεύει ότι μπορεί να υπάρξει κάποια ευρωπαϊκή χώρα που το δεξί χέρι του αρχηγού πολιτικού κόμματος που θέλει να γίνει κυβέρνηση θα την γλίτωνε μετά από καταδίκη για ασέλγεια σε ανήλικο θύμα τράφικινγκ ή ότι όλα σχεδόν τα ΜΜΕ θα προσπαθούσαν να αποκρύψουν ή να δικαιολογήσουν την πράξη του;

Όποιος το πιστεύει αυτό, είναι ηλίθιος.

Το θέμα είναι πως η Νέα Δημοκρατία κατάφερε να μετατρέψει το προσωπικό θέμα ενός στελέχους της σε πρόβλημα όλου του κόμματος.

Και η φράση που θα ακούσουν πολλές φορές τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας ενόψει των εκλογών είναι η εξής:

«Ναι, αλλά για τον Νίκο Γεωργιάδη δεν λέτε τίποτα».

(Προσωπικά, δεν πιστεύω πως η υπόθεση του Νίκου Γεωργιάδη θα στοιχίσει στην Νέα Δημοκρατία. Οι περισσότεροι Έλληνες δεν δίνουν δεκάρα όχι μόνο για τα παιδιά από την Μολδαβία αλλά για όλα τα άλλα παιδιά εκτός από τα δικά τους. Ο Γιάννης Μπεχράκης -που πέθανε χτες αρκετά νέος- όταν είχε πάρει το βραβείο Πούλιτζερ είχε πει «Η αποστολή μου είναι να εξασφαλίσω ότι κανείς δεν θα μπορεί να πει ‘δεν γνώριζα'». Γνωρίζουν οι άνθρωποι. Αλλά δεν τους νοιάζει για τα παιδιά των άλλων. Δεν τους νοιάζει για τους άλλους.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.