Το Αραβικό Νομισματικό Ταμείο

Πιτσιρίκο, το Σουδάν υπέγραψε συμφωνία για να πάρει δάνεια 300 εκατομμύρια δολάρια από δύο funds των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, καθώς προσπαθεί να διαχειριστεί μία οικονομική κρίση και διαδηλώσεις που συνεχίζονται εδώ και τρεις μήνες, όπως μεταδίδει το Reuters.

Tα 230 εκ. δολάρια θα τα δανειστεί από το Αραβικό Νομισματικό Ταμείο, που έχει έδρα το Άμπου Ντάμπι και τα υπόλοιπα 70 εκ. δολ. από το Αραβικό Χρηματοδοτικό Πρόγραμμα Συναλλαγών, που βρίσκεται επίσης στην πρωτεύουσα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.

Ανάμεσα στους μετόχους του είναι, μάλιστα, και το Αραβικό Νομισματικό Ταμείο.

Οι συμφωνίες υπογράφηκαν στην πρωτεύουσα του Σουδάν, το Χαρτούμ, όπου μετέβησαν τα υψηλόβαθμα στελέχη του Αραβικού Νομισματικού Ταμείο και του Αραβικού Χρηματοδοτικού Προγράμματος Συναλλαγών.

Η επιδεινούμενη οικονομική κρίση στο Σουδάν προκαλεί συχνά διαδηλώσεις από τις 19 Δεκεμβρίου 2018, με αίτημα να αποχωρήσει μετά από 30 χρόνια από την προεδρία ο Omar al- Bashir.

H κυβέρνηση εκτυπώνει συνεχώς χρήμα, ωθώντας τον πληθωρισμό πάνω από το 70%, αν και τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 2019 υποχώρησε στο 50%.

Διπλωμάτες υποστηρίζουν ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να αντλήσει κεφάλαια από το εξωτερικό, για να μην βουλιάξει η οικονομία της αφρικανικής χώρας.

Η πραγματική είδηση στο κομμάτι του Reuters είναι, βέβαια, ότι υπάρχει και Αραβικό Νομισματικό Ταμείο. Και όχι μόνο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Ένα ΔΝΤ υπάρχει τελικά παντού.

Είναι σαν τα σκουπίδια, αφρολέξ και πλαστικά, που βρίσκω διάσπαρτα στη δαντελένια ακρογιαλιά.

Την Κυριακή μάζεψα μερικά από αυτά.

Αλλά, δυστυχώς, βρήκα κι ένα ψόφιο λαβράκι στα κρυστάλλινα νερά.

Το καημένο είχε καταπιεί δύο αγκίστρια, αλλά η πετονιά έσπασε, κι έτσι ούτε ο ψαράς το πήρε, ούτε εκείνο έζησε.

Με κόπο αφαίρεσα το ένα αγκίστρι, ενώ για το δεύτερο ζήτησα ένα μαχαίρι από έναν κύριο και μία κυρία που καθάριζαν ψάρια.

Μελανούρια και σαργουδάκια μικρά και κάτι κακαρέλους, που φωτογραφίζω κι εγώ συχνά, πυκνά.

Αυτά είχαν πιαστεί, όμως, στα δίχτυα και πάλι καλά που τα αγόρασαν και κάποιοι και δεν τα πέταξαν οι ψαράδες στο λιμάνι.

Και το λαβράκι δεν πήγε χαμένο τελικά.

Το έδωσα στον κύριο και την κυρία, συνιστώντας τους, πάντως, να μην το φάνε, αν και τα βράγχιά του ήταν κόκκινα, άρα ήταν φρέσκο.

Μου είπαν ότι θα το δώσουν στις γατούλες τους.

Στις δικές μας τη Ζουζού και το Μαμούνι δίνουμε, πάντως, μόνο κροκέτες και καμιά λιχουδιά, όπως και στη Λίζα και την Κανέλα τα αξιολάτρευτα σκυλιά.

Βαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, όλοι λεφτά θέλουν. Οπότε, γιατί δεν παραδέχονται τουλάχιστον ότι η μόνη θρησκεία είναι το χρήμα, για να τελειώνουμε με τις “θρησκείες”; Βλέπω τα ψάρια στις φωτογραφίες σας και σκέφτομαι το καλοκαίρι που κολυμπάω τα ξημερώματα και είναι όλα τα ψαράκια γύρω μου. Επικοινωνούν μαζί μου. Μάλλον ξέρουν πως εγώ δεν τρώω ποτέ ψάρια γιατί τα αγαπάω. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.