Το πρόβλημα είναι το ίδιο το σύστημα

Πιτσιρίκο καλημέρα,
Κρατάω στα χέρια μου την εγγονή μου. Μου χαμογελάει, μου μιλά τη δική της γλώσσα, μου τραβάει τα μαλλιά και τα γένια, σκαρφαλώνει πάνω μου, βλέπω τα ματάκια της που αποτυπώνουν τη χαρά της ζωής.

Με ξεκουράζει, όμως, κάποιες στιγμές το μυαλό φεύγει και βλέπω τα μάτια κάποιων άλλων παιδιών γεμάτα θλίψη.

Τότε, πιάνω τον εαυτό μου να της μιλάω για την αδικία που υπάρχει σε αυτό το κόσμο.

Μάλλον στάθηκε τυχερή να γεννηθεί σε κάποιο μέρος που ακόμα ή ανθρώπινη ζωή έχει αξία.

Προχθές γύρισα από την Μομπασα. Το πιο μεγάλο χρονικά ταξίδι που έχω κάνει.

Η ζωή συνεχίζεται και η αδικία επικρατεί.

Όλο αυτό το διάστημα κύλησε όμορφα για μένα, κατάλαβα ότι η καθημερινή τριβή με ανθρώπους αγνούς έξω από συμβατότητες, φτωχούς, που με αξιοπρέπεια παλεύουν να επιζήσουν μέσα από τις συμπληγάδες της νεοαποικιοκρατιας των πολυεθνικών, με γαληνεύει.

Από την άλλη, δεν μπορώ να μην θυμώσω με όλους αυτούς που καθήμενοι στο σαλόνι του σπιτιού τους παλεύουν μέσω πληκτρολογίου για την κατάργηση των πλαστικών μιας χρήσης, όπως τα καλαμάκια και τα πλαστικά ποτήρια.

Θεωρώντας το επαναστατική πράξη που θα σώσει τον πλανήτη.

Η ατμοσφαιρική ρύπανση και γενικά η κλιματική αλλαγή δεν είναι κάτι που αλλάζει με ασπιρίνες.

Το πρόβλημα είναι το ίδιο το σύστημα. Το σύστημα που απομυζά τους πόρους της γης για ίδιον κέρδος.

Αυτό το σύστημα που βασίζεται στην υπερκατανάλωση.

Αυτό το σύστημα που βασίζεται στην εκμετάλλευση στην αδικία και την υπερσυσσώρευση πλούτου σε χέρια λίγων.

Απλό παράδειγμα η αντικατάσταση των βενζινοκίνητων οχημάτων με ηλεκτρικά.

Έχει αναλογιστεί κανείς πού θα βρεθούν τα ορυκτά για την κατασκευή των μέσων αποθήκευσης της ενέργειας-μπαταρίας;

Έχω βρεθεί σε τέτοιο χώρο εξόρυξης· παιδική εργασία, μόλυνση περιβάλλοντος, καταστροφή όμορων περιοχών, υπερκατανάλωση υδάτινων πόρων, μετακίνηση πληθυσμών.

Ο δυτικός κόσμος, ακόμα και σήμερα, νομίζει ότι θα κυριαρχεί για πάντα.

Ναι, θα κυριαρχεί. Γιατί κατέχει τον πλούτο και, γενικά, τον έλεγχο της κατανάλωσης.

Οι αστικές δημοκρατίες έχουν τον τρόπο να κυριαρχούν επάνω στους πολίτες τους, χρησιμοποιώντας διάφορες παραλλαγές.

Εγώ, προσωπικά, δεν μπορώ να διακρίνω καμία διαφορά μεταξύ του φασίστα Μπολσονάρου και του νεοφιλελεύθερου Μακρόν.

Και οι δύο υπηρετούν το ιδιο σύστημα, εφαρμόζοντας την αρχή της καταστολής. Η καταστολή έχει διάφορες μορφές ψυχαναγκασμού.

Δεν μπορώ να μην θυμωσω με την υποκρισία που διακατέχει τις δυτικές κοινωνίες, το δάκρυ που χύνουν για τα απανταχού παιδιά, θύματα πολέμων και ακραίας φτώχειας που οι ίδιοι δημιουργούν και συντηρούν με τον τρόπο ζωής τους.

Δεν μπορώ να μην θυμωσω με όλους αυτούς που καταδικάζουν τους πολέμους στην Υεμένη, στην Συρία, στο Ιράκ, στο Σουδάν -και όπου αλλού- μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα.

Οι πατεράδες όλων αυτών των όπλων που χρησιμοποιούνται στις γενοκτονίες λαών έχουν όνομα και επώνυμο.

Οι έρευνες έγιναν από έγκριτα πανεπιστήμια από ανθρώπους παρα-μορφωμένους, έγκριτους επιστήμονες· δεν είδα καμμιά ανακοίνωση καταδίκης, και, βέβαια, αν ρωτηθούν ευθέως, η απάντηση θα είναι «δεν το ήξερα».

Τα εργοστάσια παραγωγής είναι γνωστά· οι εργαζόμενοι σε αυτά, επιστημονικό προσωπικό και εργάτες, δεν ξέρουν, δεν γνωρίζουν τίποτα.

Δεν είδα μία απεργία ή έστω μία ανακοίνωση καταδίκης· οι περιοχές και οι κάτοικοι που φιλοξενούν αυτά τα εργοστάσια τα υπερασπίζονται γιατί εξασφαλίζουν το ψωμί των παιδιών τους. Τουλάχιστον έτσι νομίζουν.

Φίλε μου Πιτσιρίκο, σε αφήνω τώρα, μία κυρία με φωνάζει να την πάω βόλτα στο πάρκο.

Ή εγγονή μου και εγώ σου ευχόμαστε τα καλυτερα.

Να είσαι καλά
και σε ευχαριστώ

NIZ
Dalat
Σήμερα κάπου στον κόσμο.

(Αγαπητέ φίλε, σας ευχαριστώ που γράφετε τα αυτονόητα και τα ανθρώπινα, που, για πολλούς ανθρώπους έχουν φτάσει να ακούγονται σαν παρανοϊκά. Δεν είναι παρανοϊκά, οι άνθρωποι έχουν παρανοήσει. Ένα φιλί στην εγγονή σας από εμένα. Και δυο και τρία. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.