Τραγωδία αλά Νέα Ζηλανδία (Ένας Έλληνας που ζει στη Νέα Ζηλανδία)

Τραγωδία. Και ναι, τι; Δεν το περιμένατε; Δεν ξέρατε ότι:

– Το νότιο νησί είναι ρατσιστικό και ξενοφοβικό; (εγώ το Κράιστ-τσερτς το λέω Αλαμπάμα)

– Η χώρα όλη, αλλά ιδιαίτερα το νότιο νησί είναι γεμάτο προτεσταντικές αιρέσεις υπερσυντηρικών πεποιθήσεων και πρακτικών που στη βιτρίνα μιλάνε για τον Ιησού και από πίσω μαζώνουν το χρήμα και ενθαρρύνουν την παρθεvία και αποθαρρύνουν τις εκτρώσεις και πολλά άλλα απίστευτα;

– Ιδιαίτερα το νότιο νησί -και λόγω αγροτιάς και αραιοκατοίκησης- έχει μικρές κοινότητες όπου τα δόγματα τύπου ΚΚΚ βρίσκουν πρόσφορο έδαφος;

– Η ΝΖ έχει 25% κάτω από το όριο της φτώχειας -τώρα που πλούτισε- και πριν 10 χρόνια που είχε 30% λιγότερο ΑΕΠ η φτώχεια ήταν 10% και επηρέαζε κυρίως τους Μάορι, αλλά τώρα πιάνει πλέον μεγάλες μάζες λευκών πληθυσμών και η δυσαρέσκεια έφερε στην κυβέρνηση το ξενοφοβικό κόμμα (NZ first);

Δεν τα ξέρατε αυτά; Τι σημασία έχει που ήταν Αυστραλός αυτός; Ποιοι τον βοήθησαν; Πού βρήκε τα όπλα;

Κι αν δεν ζείτε στη Νέα Ζηλανδία και δεν τα ξέρατε αυτά, αλλάξτε τις τοποθεσίες και τα ονόματα και πείτε μου κάτι:

– Δεν συμβαίνουν παρομοίως τα ίδια και στη χώρα σας;

– Για τη χώρα σας τα ξέρετε;

– Για την Ελλάδα τα ξέρετε; Μήπως κατά βάθος τα επικροτείτε λίγο κάποιοι από σας ή κάποιοι που ξέρετε;

– Πόσοι Ελληνάρες θα πούνε σήμερα στα καφενεία εν Ελλάδι “καλά τους κάνανε”;

Τόσοι άνθρωποι σκοτώθηκαν και το μόνο που θα γίνει είναι να αυξηθεί το ταξικό μίσος και να εξοπλιστούν οι μπάτσοι, να ενισχυθούν οι υποψίες για σκουρόχρωμους, διαφορετικούς, αλλά, κατά τ’ άλλα, τίποτα δε θα αλλάξει, γιατί αυτοί που καλούνται να ερευνήσουν και να εφαρμόσουν λύσεις, είναι οι ίδιοι που σφυρίζανε αδιάφορα πριν, κι αυτό θα κάνουνε και τώρα.

Είναι αφελές εκ μέρους μας να περιμένουμε να “προδώσουν” την τάξη τους.

A.

Υ.Γ. Είπα να το γράψω με χιούμορ, αλλά μου βγήκε θυμός, πιτσιρίκο. Και μου βγήκε θυμός, γιατί, όταν το βλέπεις να ‘ρχεται και σ’ έχουν γραμμένο, και μετά συμβαίνει, τότε είναι που τρελαίνεσαι.
Γιατί υπάρχουν ρίσκα που γνωρίζουμε, ρίσκα που δεν γνωρίζουμε και ρίσκα που δεν γνωρίζουμε ότι δεν γνωρίζουμε. Και αυτό ήταν απ’ την πρώτη κατηγορία, όχι απ’ την τελευταία.
Κουράγιο στις οικογένειες και υπομονή σε όλους μας εδώ στη Νέα Ζηλανδία.

(Αγαπητέ φίλε, σήμερα σκεφτόμουν όλους αυτούς τους πολύ καλούς Νεοζηλανδούς που έχω γνωρίσει στα νησιά. Επειδή έχω συζητήσει με πολλούς, κανείς δεν έμοιαζε ακροδεξιός ή γεμάτος μίσος. Εντάξει, δεν κρίνεις τους ανθρώπους από το πώς φέρονται στις διακοπές τους -ειδικά σε μια χώρα σαν την Ελλάδα που είναι γεμάτη ελληνολάτρες τουρίστες- αλλά δεν μπορεί να κάνω τόσο λάθος. Δεν μπορεί -και δεν πρέπει- αυτή η μαζική δολοφονία να χαρακτηρίσει μια ολόκληρη χώρα και έναν ολόκληρο λαό. Αν το πούμε αυτό, τους κάνουμε το χατίρι. Και κάνουμε το ίδιο που κάνουν οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ που χαρακτηρίζουν ολόκληρους λαούς από τις ενέργειες κάποιων ατόμων. Πάντως, για το μίσος έχετε δίκιο. Διάβασα σχόλια κάτω από άρθρα για το μακελειό στη Νέα Ζηλανδία και σκέφτηκα πως δεν υπάρχει ελπίδα. Υπάρχει, όμως. Τι να πω; Δεν ξέρω τι να πω. Να είστε καλά. Την αγάπη μου. Και δύναμη.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.