Γαλήνη, ζωντάνια και αρμονία, σαν μία υποβρύχια φωτογραφία

Πιτσιρίκο, συνταρακτική είναι η έρευνα που έφερε στο φως της δημοσιότητας η Le Monde, σύμφωνα με την οποία κάθε πέντε μέρες ένα παιδί σκοτώνεται στη Γαλλία από τους γονείς ή συγγενείς του.

Η μελέτη κάνει και συστάσεις στη γαλλική κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει το θλιβερό αυτό φαινόμενο, αξιοποιώντας καλύτερα τις προειδοποιήσεις που λαμβάνει, ενισχύοντας την κατάρτιση των επαγγελματιών και αποφεύγοντας την απώλεια πληροφοριών.

Μεταξύ 2012 και 2016, είχαν σκοτωθεί 363 παιδιά μέσα στο ευρύτερο οικογενειακό τους περιβάλλον και οι θάνατοι δεν μειώθηκαν ούτε τα τελευταία χρόνια.

Συγκεκριμένα, 72 παιδιά σκοτώνονται ετησίως έκτοτε, και αντιστοιχούν σε κάτι λιγότερο από το 10% των συνολικών ανθρωποκτονιών στη Γαλλία.

Η μελέτη προτείνει να συσταθεί μία επιτροπή ειδικών σε κάθε διαμέρισμα της χώρας, για να αναλύει αυτές τις ανθρωποκτονίες -κάθε μία ξεχωριστά- έτσι ώστε να διαπιστωθεί τι συνέβη, τι πήγε στραβά και να αποφευχθεί την επόμενη φορά.

Προτείνει, επίσης, να καταγράφεται σε ειδικό πρωτόκολλο στα νοσοκομεία η παραμικρή υπόνοια κακομεταχείρισης ενός παιδιού και να υπάρχει και ένα είδος αρχειοθέτησης στα σχολεία, για να είναι γνωστό το οικογενειακό υπόβαθρο κάθε παιδιού, αν αλλάξει σχολικό περιβάλλον ή πάει στο κολέγιο.

Αν κάποιοι δάσκαλοι αρνηθούν να το κάνουν για να μην εκθέσουν τους γονείς, θα μπορούσαν να αναλάβουν την ευθύνη ειδικοί επιθεωρητές της εκπαίδευσης.

Πρόοδος μπορεί να επιτευχθεί και σε δικαστικό επίπεδο, καθώς διαπιστώθηκε ότι δικαστές, που εξέταζαν υποθέσεις διαζυγίων και επιμέλειας ανηλίκων, δεν είχαν σχεδόν καμία πληροφορία για την κατάσταση της εκάστοτε οικογένειας.

Όλα αυτά δείχνουν πόσο σημαντικό είναι αυτό που λανθασμένα θεωρείται αυτονόητο, να μεγαλώνουν, δηλαδή, τα παιδιά σε ένα ήρεμο και γαλήνιο οικογενειακό περιβάλλον.

Και πόσο τυχεροί είμαστε στην πραγματικότητα όσοι ζήσαμε την παιδική ηλικία, ενώ τόσοι ουσιαστικά τη στερούνται.

Προσωπικά, είμαι ευγνώμων που οι δικοί μου με μύησαν και στα μυστικά της θάλασσας.

Βέβαια, ψάρευαν αλλά, αφού πίσω από την πλάτη τους άφηνα τα ψάρια ελεύθερα, κρατούσαμε τις ισορροπίες.

Τα άφηνα γιατί η ζωή είναι ωραία.

Και κανονικά θα πρέπει να έχει γαλήνη, ζωντάνια και αρμονία, σαν μία υποβρύχια φωτογραφία.

Όπως αυτές με τη γλώσσα, για την ακρίβεια χωματίδα, αλλά και τις μουρμούρες, τις χειλούδες, τους κακαρέλους, τους σαργούς, τους κέφαλους, τα γαϊτανούρια και τα μελανούρια.

Βαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, όλο και πιο συχνά βλέπουμε πως κάνουν παιδιά κάποιοι άνθρωποι που έχουν πολύ σοβαρά θέματα να λύσουν και μάλλον δεν θα έπρεπε να γίνονται γονείς πριν αντιμετωπίσουν τα θέματά τους. Τα παραδείγματα είναι πάρα πολλά και κάποια από αυτά τα βλέπουμε στις ειδήσεις, με πολύ άσχημα αποτελέσματα για τα παιδιά. Η ζωή είναι πολύ όμορφη και πολύ απλή, όπως διαπίστωσα και σήμερα στην Βαρκελώνη που είναι μια ανθρώπινη πόλη. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.