Μικρά φρούτα

Γειά σου αγαπητέ Πιτσιρίκο
Με αφορμή το γράμμα του χειμερινού κολυμβητή Βαγγέλη, για την κακοποίηση παιδιών στη Γαλλία, σου στέλνω την παρακάτω πρόσφατη εμπειρία μου.

Την προηγούμενη Κυριακή μεσημέρι σε παιδική χαρά, ελάχιστος κόσμος.

Ένας κύριος με το γιο του παίζουν. Ξαφνικά λέει κάτι στο παιδί και αποχωρεί χωρίς να προσέξω πού πάει.

Περνάνε 10 λεπτά, περνάνε 20 κι αρχίζω να νιώθω περίεργα με το σκηνικό.

Το παιδί μόνο του, άλλοτε να παίζει κι άλλοτε όχι.

Ρωτάω τους δύο γονείς που είχαν μείνει στο χώρο αν γνωρίζουν το παιδί, και μου απαντούν αρνητικά.

Τελικά, πάω στο αγοράκι και το ρωτάω ευθέως αν γνωρίζει πού βρίσκεται ο πατέρας του.

Μετά από λίγο μου απαντά ότι είναι στου Τάδε.

Κοιτάω γύρω-γύρω και βλέπω ένα Προποτζίδικο στα 50 μ. με το όνομα αυτό.

Πάω ως εκεί και ψάχνω να τον βρω, ο τύπος είναι πάνω από μια μηχανή με φρουτάκια και παίζει αμέριμνα.

Τον κοιτάω, με κοιτάει και αποχωρώ. Πλέον έχει περάσει μισή ώρα και δεν έχει ρίξει ματιά στο παιδί του.

Μέσα σε λίγα λεπτά μπορεί να συμβεί το οτιδήποτε σε όλους μας, πόσο μάλλον σε ένα παιδί, από το πιο μικρό (να χτυπήσει παίζοντας ή να μαλώσει με άλλα παιδιά) μέχρι το πιο μεγάλο (δεν γράφω καν).

Αναρωτιέμαι, τόσα πράγματα έχει επιβάλει η ΕΕ, μια Υποχρεωτική Σχολή Γονέων ή ένα Πιστοποιητικό Καταλληλότητας Γονέα για όσους θέλουν να ικανοποιήσουν την επιθυμία τους να γίνουν μητέρες ή πατέρες, δεν σκέφτηκε κανένας ειδήμονας να θεσπίσει εκεί πέρα ;

Σα να σε ακούω όμως να απαντάς: αγαπητέ φίλε ακόμα και να είχε θεσπιστεί κάτι τέτοιο, ο μ@λάκας ο Έλληνας θα λάδωνε και γι’ αυτό για να το πάρει.

Σε χαιρετώ, καλό Πάσχα σε όλους.

Adriano

Υ.Γ. Τέλεια τα γράφεις στο “Ζητιανεύω την ψήφο σας”, δεν έχει καμία απολύτως σημασία ποιος υποψήφιος κατεβαίνει και με ποιο κόμμα κατεβαίνει. Όλοι τους, από τον πιο πιθανό μέχρι τον πιο απίθανο, μπορούν να κατέβουν υποψήφιοι βουλευτές, ευρωβουλευτές, περιφερειάρχες, δήμαρχοι με όλα τα κόμματα. Οι αλλαξοκωλιές σε δανεισμούς και μεταγραφές βουλευτών δεν έχει προηγούμενο τον τελευταίο καιρό. Καμία ιδεολογία, καμία αξιοπρέπεια, καμία ντροπή, όλα για την καρέκλα.

(Αγαπητέ φίλε, όταν ένας άνθρωπος κάνει παιδιά, μάλλον θα πρέπει να έχει σκεφτεί πρώτα πως αυτό σημαίνει πως πια είναι το παιδί που έχει προτεραιότητα στο παιχνίδι και όχι ο ίδιος. Μάλλον ο ατομικισμός, η εγωπάθεια και ο ναρκισσισμός δεν είναι και πολύ καλά εφόδια για ένα γονιό. Και μπορεί οι άνθρωποι να ξεκινούν να κάνουν παιδιά για προσωπικούς λόγους, κυρίως, αλλά αυτή η σχέση με το παιδί σε καλεί να το αλλάξεις αυτό και να χαίρεσαι με τη δική του χαρά, με την δική του πρόοδο. Και να χαίρεσαι και να νοιάζεσαι και για τα άλλα παιδιά. Αυτά που θα ζήσουν μαζί με το δικό σου παιδί. Να είστε καλά. Χρόνια πολλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.