Παναγιά η Παριζιάνα

Νομίζω ότι ήταν το μακρινό 2006, που τώρα πια μου φαίνεται σχεδόν ένας αιώνας πίσω, που βρέθηκα για πρώτη φορά στο Παρίσι. Ήταν για ένα διήμερο εντατικό συνέδριο πάνω στην πνευμονική υπέρταση, πρόβλημα που συνδέεται επίσης με συγκεκριμένες αυτοάνοσες παθήσεις.

Είχα ταξιδέψει μαζί με την τωρινή μου σύζυγο, πρώτη φορά και οι δύο σε μια πόλη που πάντοτε με μάγευε και με τρόμαζε μαζί.

Μόνο ένα βράδυ, για να πάρουμε μια μυρωδιά από την πόλη του Φωτός.

Μόνο μια γειτονιά μας έπαιρνε να δούμε και η επιλογή λιγότερο δύσκολη από όσο φανταζόμαστε τότε.

Η Αψίδα του Θριάμβου και η Champs-Élysées, ο πύργος του Άιφελ, το μουσείο του Λούβρου, το Πομπιντού, η Μονμάρτη, η Βαστίλη, οι Βερσαλλίες, όλα έπρεπε να περιμένουν κάποια άλλη φορά για να μας γνωρίσουν από κοντά.

Είχαμε μία μονάχα επιλογή κι αυτή ήταν προφανής από την ιστορία, την γοητεία που ασκούσαν πάνω μας τα βιβλία των παιδικών μας χρόνων και οι καμπάνες που υποτίθεται πως χτυπούν με ένα μοναδικά θλιβερό τρόπο τα τελευταία 900 χρόνια στο κέντρο του Παρισιού.

Η Notre Dame!

Ήταν απλά ένα βράδυ, το πρώτο μας βράδυ στο Παρίσι. Ο καιρός, αν και αρχές του Ιούνη, σχετικά κρύος και βροχερός. Επίσκεψη στον ναό και θαυμασμός για τα υπέροχα βιτρό.

Φυσικά, δεν είχαμε δεί κάτι ανάλογο στην Ελλαδα. Τα φοβερά αγάλματα και η μυρωδιά του παραμορφωμένου Κουασιμόδου, που σίγουρα παραμόνευε μέσα στο σκοτάδι την Εσμεράλντα.

Βόλτες στα στενά τριγύρω από την Παναγιά την Παριζιάνα, κατά μήκος του Σηκουάνα, και τελικά δείπνο σε ένα υπέροχο εστιατόριο από τα παράθυρα του οποίου θαυμάζαμε φωτισμένο τον υπέροχο αυτό καθεδρικό ναό.

Τα επόμενα χρόνια, επισκεφτήκαμε ξανά και ξανά το Παρίσι, με αφορμή διάφορα επιστημονικά συνέδρια.

Επισκεφτήκαμε όλα τα αξιοθέατα, μα πάντοτε η βόλτα στην Notre Dame λειτουργούσε χαλαρωτικά και ήταν κάθε φορά μια μαγική εμπειρία.

Δυο βδομάδες πιο πριν, ένας φίλος πέταξε την ιδέα να ταξιδέψουμε στο Παρίσι στις αρχές του επόμενου χρόνου για να παρακολουθήσουμε τον αγώνα του ΝΒΑ με τον Αντετοκούνμπο, που θα λάβει χώρα στο Παρίσι στις 24 του Γενάρη.

Βασικά, θα πρέπει να κάνουμε από τώρα εγγραφή σε ένα site σχετικό με το event και κάποια στιγμή θα μας ειδοποιήσουν, αν θα υπάρξουν εισιτήρια για μας, και σε ποια τιμή.

Πολύ προγραμματισμός για κάποιους σαν εμάς, λέγαμε με την γυναίκα μου.

Σκέψου να κλείσουμε ξενοδοχεία, να πάρουμε άδειες και να μας πουν είτε πως δεν υπάρχουν διαθέσιμα εισιτήρια ή πως κοστίζουν από 300 ευρώ το ένα. Τι κάνουμε τότε μου λες;

Βλεπουμε το χειμωνιάτικό Παρίσι κι απολαμβάνουμε τα μύδια ή τα σαλιγκάρια και το υπέροχο κρασί μας, με θέα την εκκλησιά της Παναγιάς της Παριζιάνας όπως κάνουμε πάντοτε.

Μα χθες το βράδυ, τα Breaking News στην αγγλική τηλεόραση με πληροφορούσαν για την τρομερή φωτιά που έκαιγε τα σπλάχνα της Notre Dame.

Καμιά φορά, το αδιανόητο και το απίθανο συμβαίνει και είναι ένα κοινό απόγευμα χωρίς τίποτα το ιδιαίτερο, καθόλου διαφορετικό από όλα τα άλλα.

Στην χθεσινή πυρκαγιά δεν πέθαναν βέβαια άνθρωποι και όπως κι εσύ με την Μπέμπα, είμαι κι εγώ σίγουρος πως το μνημείο θα ξαναφτιαχτεί, ενσωματώνοντας στο μελλοντικό τουριστικό πακέτο το χθεσινό δραματικό γεγονός.

Όμως, εμένα οι καταστροφές μνημείων της ανθρωπότητας -με ή χωρίς νεκρούς- με θλίβουν βαθιά.

Μοιάζει με απώλεια ενός δημιουργήματος που κουβαλάει μνήμη αιώνων πάνω στις πέτρες του, μνήμη που καμιά φορά –πολύ σπάνια είναι η αλήθεια– μοιάζει να σου γαργαλά τα αυτιά.

Μα εδώ ακολουθούν κάποιες άλλες σκέψεις. Όχι γραπτός αλλά προφορικός λόγος. Στο podcast που συμπληρώνει αυτό το κείμενο. Θα σε παρακαλούσα -αν γίνεται- να τα βάλεις μαζί.

Φιλιά πολλά από την Εσπερία. Την αγάπη μου

Ηλίας

(Φίλε Ηλία, το βράδυ που έγιναν οι τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι -με θύματα δεκάδες ανθρώπους-, δεν μπόρεσα να κοιμηθώ και έκανα εμετό· ήταν τότε που ρώτησα τον Βασίλη τι κάνουμε όταν αισθανόμαστε ανήμποροι και ο Βασίλης έγραψε την «Αποδοχή». Χτες το βράδυ κοιμήθηκα κανονικά. Η Παναγία των Παρισίων θα φτιαχτεί ξανά. Η μπέμπα και εγώ σε ευχαριστούμε για τα καλά σου λόγια στο podcast. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.