Τα ευρωπαϊκά e-απόβλητα και οι αφρικανικές χωματερές

Πιτσιρίκο, μερικά από τα πιο επικίνδυνα χημικά μπαίνουν στη διατροφική αλυσίδα στην Γκάνα από παράνομα εκτεθειμένα ηλεκτρονικά απόβλητα, που προέρχονται από την Ευρώπη, όπως αποκαλύπτει ο Guardian.

Σύμφωνα με μία έρευνα δύο περιβαλλοντικών οργανώσεων, σε μία περιοχή 80 χιλιάδων κατοίκων κοντά στην πρωτεύουσα Άκρα, οι ντόπιοι διαλύουν αυτά τα ηλεκτρονικά απόβλητα για να πάρουν τα μέταλλα που περιέχουν, όπως διοξίνες και άλλες επικίνδυνες ουσίες.

Στην περιοχή, όπου οι κάτοικοι προσπαθούν να απομονώσουν από τα e-απόβλητα καλώδια χαλκού και άλλα μέταλλα για να τα πουλήσουν, βόσκουν, όμως, και κότες και η ανάλυση που έγινε στα αυγά τους ήταν αποκαρδιωτική.

Η κατανάλωση έστω και ενός αυγού, ημερησίως, εκθέτει όποιον το φάει σε διοξίνες 220 φορές πάνω από τα όρια που θέτει η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια στα Τρόφιμα.

Υπάρχουν κι άλλα τοξικά χημικά σε ανησυχητικές συγκεντρώσεις, αλλά οι διοξίνες είναι επικίνδυνες και σε χαμηλές συγκεντρώσεις.

Η έρευνα αναδεικνύει ξανά το πρόβλημα της ασφαλούς μεταφοράς υλικών τοξικών αποβλήτων από την Ευρώπη σε αφρικανικές χώρες και κυρίως την Γκάνα, τη Νιγηρία και την Τανζανία.

Πληθαίνουν έτσι οι φωνές που ζητούν να μπει ένα πιο αυστηρό ρυθμιστικό πλαίσιο με βάση την τρέχουσα συνθήκη της Στοκχόλμης.

Αλλά και να μην καταλήγουν αυτά τα τοξικά χημικά απόβλητα σε χώρες που δεν έχουν την υποδομή να τα διαχειριστούν με ασφάλεια.

Όπως για παράδειγμα στην Γκάνα, όπου τα επικίνδυνα αυτά χημικά μολύνουν πληθυσμούς, ειδικά τους πιο ευάλωτους, αλλά και το περιβάλλον.

Οι αφρικανικές χώρες δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται ως χωματερές για τα e-απόβλητα.

Τοξική είναι, όμως, η ατμόσφαιρα και στην Ευρώπη, εξαιτίας των πολλών πυρκαγιών στα βόρεια κυρίως της ηπείρου μας.

Στη Νορβηγία εκκενώθηκαν 148 σπίτια, τα οποία αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν εκατοντάδες άνθρωποι, εξαιτίας δασικών πυρκαγιών στα νότια της χώρας, κι ενώ τον Απρίλιο είναι πολύ πρώιμο να συμβαίνει κάτι τέτοιο, όπως μεταδίδει το BBC.

Υπάρχει, όμως, ραγδαία αύξηση των πυρκαγιών σε όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο, καθώς μόνο τον Απρίλιο ξέσπασαν φωτιές στη Σουηδία, τη Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Οι πυρκαγιές στην Ευρώπη είναι πολύ πάνω από τον μέσο όρο της εποχής και η κατάσταση πολύ χειρότερη από την περασμένη δεκαετία.

Στη Νορβηγία η φωτιά έκαψε 2,9 τετραγωνικά μίλια, ενώ είναι άγνωστη η αιτία της.

Πέρα από τις εκκενώσεις, η πυροσβεστική πέρασε μία ολόκληρη νύχτα, καταβρέχοντας το έδαφος για να μην επεκταθεί η πυρκαγιά, ωστόσο, υπάρχει ανησυχία εξαιτίας των ισχυρών ανέμων, που πνέουν με ταχύτητες 9-11 μέτρα το δευτερόλεπτο (περίπου 36 χιλιόμετρα την ώρα).

Πυρκαγιές ξέσπασαν, επίσης, και σε άλλα μέρη της Νορβηγίας, της Σουηδίας, αν κι εκεί τέθηκαν γρήγορα υπό έλεγχο, και της Γερμανίας, όπου υπάρχει προειδοποίηση για μία χρονιά με ξηρασία ανάλογη του 2018, αν συνεχιστεί αυτός ο ξηρός καιρός και οι συνθήκες είναι χειρότερες από πέρσι για τις καλλιέργειες.

Στη Σκωτία θα χρειαστεί να περάσουν μέρες για να σβήσει μία μεγάλη φωτιά, σύμφωνα με τους αρμόδιους.

Την ίδια στιγμή, καταρρακτώδεις βροχές και πλημμύρες σημειώνονται στη νότια Ευρώπη, όπου μία γυναίκα έχασε τη ζωή της στην Τοσκάνη της Ιταλίας, όταν το αυτοκίνητό της παρασύρθηκε από χείμαρρο.

Νεκρός από τις καταιγίδες που έπληξαν το ιταλικό νησί της Σαρδηνίας είναι κι ένας Γάλλος τουρίστας.

Και στην Ελλάδα μπορεί οι βροχές να σταμάτησαν, αλλά και πάλι ο ήλιος δεν βγήκε λόγω της αφρικανικής σκόνης, που έφτασε ως τη Βρετανία, μάλιστα.

Μετά από τρεις μέρες, την Πέμπτη η σκόνη είχε κατακαθίσει και στην επιφάνεια της θάλασσας, ο βυθός φαινόταν μεν καθαρά, αλλά πίσω έχει η αχλάδα την ουρά.

Μεγάλες συγκεντρώσεις από κτενοφόρα με έκαναν κυριολεκτικά κόσκινο στην κλασική διαδρομή από την αγαπημένη μου ακτή ως τη μεγάλη αμμουδιά.

Ναι, τα κτενοφόρα δεν τσιμπάνε, όπως οι ξαδερφούλες τους οι μέδουσες, αλλά μερικές φορές είναι τόσα πολλά που αναπόφευκτα πέφτεις πάνω τους, διότι είναι αδύνατον να τα αποφύγεις.

Η επαφή με τόσα πολλά κτενοφόρα -αρκετά είναι διαλυμένα από τα ψάρια και δεν τα βλέπεις καν-, σου προκαλεί, λοιπόν, έναν αρκετά έντονο ερεθισμό, αλλά έσφιξα τα δόντια παρ’ όλα αυτά, βγάζοντας σώες και τρεις μέλισσες και μία σφήκα στη δαντελένια ακρογιαλιά.

Ισοφάρισα και το ρεκόρ από τον Γενάρη του 2013, όταν είχα σώσει και τότε στο Αιάντειο της Σαλαμίνας τέσσερις μέλισσες σε μία βουτιά.

Το θυμήθηκα, φωτογραφίζοντας τον μεγάλο σκύλο τον Πέτρο, να έχει αράξει δίπλα στη θάλασσα μαζί με μερικά από τα αγαπημένα του παιδιά.

Βαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, έρχεται το τέλος του κόσμου. Οπότε, να προλάβουμε να κάνουμε κάνα μπάνιο, γιατί μπορεί εμείς να τελειώσουμε πριν από τον κόσμο. Ο Πέτρος είναι φίλος μου. Θα πάω μια μέρα να τον βρω. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.