Βρετανικές αποικίες, αμερικάνικες βάσεις και ο διακοσμητικός ΟΗΕ

Πιτσιρίκο, με ψήφισμά του ο ΟΗΕ ζήτησε από τη Βρετανία να επιστρέψει τον έλεγχο των νησιών Chagos στον Μαυρίκιο, όπως μεταδίδει το BBC.

Συνολικά 116 κράτη ψήφισαν υπέρ και μόλις έξι κατά (ΗΠΑ, Ουγγαρία, Ισραήλ, Αυστραλία, Μαλδίβες και Ηνωμένο Βασίλειο) σε ένα διπλωματικό πλήγμα για το Ηνωμένο Βασίλειο, έστω κι αν η ψηφοφορία δεν ήταν δεσμευτική.

Άλλα 56 κράτη απείχαν από αυτή, συμπεριλαμβανομένων της Γερμανίας και της Γαλλίας.

Ο Μαυρίκιος ισχυρίζεται ότι αναγκάστηκε να παραδώσει το νησιωτικό σύμπλεγμα του Ινδικού Ωκεανού το 1965 με αντάλλαγμα την ανεξαρτησία του.

Το Ηνωμένο Βασίλειο υποστηρίζει από την πλευρά του ότι θα επιστρέψει τα νησιά στον Μαυρίκιο, όταν δεν θα χρησιμοποιούνται πια για στρατιωτικούς σκοπούς.

Η συγκεκριμένη ψηφοφορία πραγματοποιήθηκε λίγους μήνες αφότου το Ανώτατο Δικαστήριο του ΟΗΕ αποφάνθηκε ότι οι Βρετανοί θα πρέπει να εγκαταλείψουν τα νησιά το συντομότερο δυνατό.

Το Ηνωμένο Βασίλειο αγόρασε το αρχιπέλαγος Ghagos από τον Μαυρίκιο το 1965, έναντι 3 εκ. στερλινών και μεταξύ 1967 – 1973 έδιωξε όλο τον πληθυσμό από τα νησιά για να κατασκευάσει στη μεγαλύτερη ατόλη, Diego Garcia, κοινή στρατιωτική βάση με τις ΗΠΑ, η οποία υπάρχει μέχρι σήμερα.

Αμερικάνικα αεροπλάνα απογειώνονταν για να βομβαρδίσουν το Ιράκ και το Αφγανιστάν από τη συγκεκριμένη βάση, η οποία χρησιμοποιείται και από τη CIA για την ανάκριση υπόπτων για τρομοκρατία.

Το 2016 ανανεώθηκε το λήζινγκ για τη συγκεκριμένη βάση μέχρι το 2036, διότι «βοηθάει στο να παραμένει ασφαλής ο κόσμος στη Βρετανία και αλλού από την τρομοκρατία, το οργανωμένο έγκλημα και την πειρατεία», όπως λένε Βρετανοί και Αμερικάνοι.

Ο πρωθυπουργός του Μαυρίκιου Pravid Kumar Jug-Nauth έκανε λόγο στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ πριν την ψηφοφορία για «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας», αναφερόμενος στην εκδίωξη των νησιωτών από τα Ghagos.

Πρόσθεσε, όμως, ότι ο Μαυρίκιος θα επιτρέψει τη λειτουργία της βάσης, σύμφωνα με τους κανόνες του διεθνούς δικαίου, βέβαια, αν ξαναπάρει τον έλεγχο των νησιών.

Το Ηνωμένο Βασίλειο επιμένει, ωστόσο, ότι ο Μαυρίκιος εγκατέλειψε οικειοθελώς τα νησιά, μετά από μία σειρά από οφέλη που αποκόμισε.

Και η πρέσβειρα των ΗΠΑ στον ΟΗΕ Karen Pierce επιμένει ότι το θέμα των νησιών πρέπει να λυθεί σε διμερές επίπεδο, μεταξύ Βρετανίας και Μαυρίκιου.

Για κάτι τέτοια νησιά, τα Φώκλαντ (ή Μαλβίνας) στον νότιο Ατλαντικό δεν είχε γίνει στα 80’ς ο πόλεμος Βρετανίας-Αργεντινής;

Παντού βρετανικές αποικίες. Παντού αμερικάνικες βάσεις. Και πάντα ένας διακοσμητικός ΟΗΕ.

Διακοσμητικό είναι λίγο πολύ και το Ευρωκοινοβούλιο για το οποίο καλούμαστε να ψηφίσουμε.

Και με αφορμή τις ευρωεκλογές, που άρχισαν από σήμερα στη Βρετανία και την Ολλανδία, η Le Monde μαζί με τον Guardian, τη Suddeutsche Zeitung, τη La Stampa, τη La Vanguardia και τη Gazzeta Wyborcza κάνουν ρεπορτάζ για το πόσο εύθραυστο έχει γίνει το κοινωνικό μοντέλο, που κάποτε έκανε περήφανη την Ερυώπη.

Το πού έχει οδηγήσει, λοιπόν, η κρίση φαίνεται από τη συνέντευξη ενός 47χρονου στη Le Monde, ο οποίος υποστήριξε ότι οι μισοί φίλοι του ζουν με τους γονείς τους, καθώς η μεσαία τάξη στην Ισπανία χτυπήθηκε από τη φτώχεια.

Barcelona from Parc Guell

Και στη Βαρκελώνη η κρίση -που συνδέθηκε με την άνοδο στις τιμές των ακινήτων- οδήγησε πολλούς από τη μεσαία τάξη στην επισφάλεια.

Ο ίδιος, που χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο Joan στη συνέντευξη, λέει καθισμένος πίσω από το μπαρ του στη Βαρκελώνη, ότι είχε ένα διαμέρισμα, ένα αμάξι και πήγαινε με την οικογένειά του διακοπές στην Κόστα Μπράβα και την Ίμπιζα.

Αλλά η κρίση τα άλλαξε όλα.

Το 2010 έχασε τη δουλειά του στο εμπορικό τμήμα μίας πολυεθνικής κλωστοϋφαντουργίας και άνοιξε μία υπηρεσία τροφοδοσίας και μετά ένα μπαρ, των οποίων οι μέρες είναι, όμως, μετρημένες.

Για ένα διάστημα υποχρεώθηκε, μάλιστα, να εγκατασταθεί με τη σύντροφό του και το μωρό τους στο πίσω δωμάτιο του μπαρ.

Ο 47χρονος ζούσε στην Olesa de Montserrat, καμιά 40αριά χιλιόμετρα από τη Βαρκελώνη, μαζί με την πρώτη γυναίκα του και την κόρη τους, που είναι τώρα στην εφηβεία.

Η γυναίκα του είχε μία εμπορική επιχείρηση, αλλά την έκλεισε, καθώς οι αλυσίδες και τα μεγάλα μαγαζιά κατέκτησαν τα πάντα.

Το 2010 χώρισαν και μετά από λίγο εκείνος απολύθηκε, εξαιτίας της μείωσης του κύκλου εργασιών της πολυεθνικής.

Η συνέντευξη δόθηκε την Πρωτομαγιά, που ο Joan ήλπιζε να βγάλει 300 ευρώ από τους θαμώνες του μπαρ και με την ευκαιρία του αγώνα Μπαρτσελόνα – Λίβερπουλ.

Σε ένα ντέρμπι Μπάρτσα – Ρεάλ μπορεί να κάνει ταμείο και 1.400 ευρώ, αλλά πλέον οι άνθρωποι βγαίνουν λιγότερο και ξοδεύουν όλο και λιγότερα.

Δεν ήταν, εξάλλου, Ισπανοί, αλλά Γερμανοί και Ρώσοι οι τουρίστες που έβγαλαν επιφωνήματα ενθουσιασμού, μόλις αναδύθηκα την Πέμπτη με ένα χταπόδι αγκαλιά από το σκούρο μπλε του βυθού.

Ήθελαν να το βγάλω λίγο στη μεγάλη αμμουδιά για να το περιεργαστούν, αλλά δεν είναι παιχνίδι και δεν ήθελα να το ταλαιπωρήσω κι έτσι το άφησα μετά από λίγο ξανά στα κρυστάλλινα νερά, που επιφύλαξαν κι άλλες εκπλήξεις.

Όπως τις πολυάριθμες σαρδέλες που κολυμπούσαν στα ρηχά, σχεδόν δίπλα από τις σακούλες που έρχονταν από τα ανοιχτά.

Στην προσπάθειά μου να ξεκολλήσω ένα πλαστικό από τον βυθό, στραπατσάρισα, εξάλλου, λίγο την υποβρύχια μηχανή, αλλά ακόμα λειτουργεί.

Και να χαλάσει, 14 μήνες την έχω, οπότε έχει κάνει απόσβεση και με το παραπάνω.

Μάρτη του 2018 την είχα πάρει με αντικατάσταση και έβγαλε καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνα, άνοιξη, και να που ήρθε πάλι το καλοκαίρι τώρα.

Σήμερα Πέμπτη, δεν ήταν μόνο ζεστή η μέρα, αλλά έκαιγε και η άμμος, ενώ τα νερά είχαν την ίδια θερμοκρασία με την επιφάνεια και κάτω από τα 5 μέτρα βάθος.

Μετά από πολλά πισωγυρίσματα φαίνεται ότι το ατέλειωτο ελληνικό καλοκαίρι είναι και πάλι εδώ.

Βαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, το μόνο που έχει σημασία είναι ότι το καλοκαίρι είναι εδώ. Και είμαστε ακόμα ζωντανοί. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.