Να θυμάστε πάντα πως η ζωή έχει και παρακάτω

Μετά την ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές, πολλοί φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ έχουν εξαγριωθεί και στρέφονται όχι κατά της Νέας Δημοκρατίας αλλά κατά των πολιτών που δεν τους ψήφισαν, ενώ από το μένος κάποιων δεν ξέφυγα ούτε εγώ, με αποκορύφωμα τα σχόλια κάποιων καλών ανθρώπων που μου έγραψαν πως υποστηρίζω την Νέα Δημοκρατία.

Κατ’ αρχάς, συγγνώμη για το προσωπικό ύφος αλλά το πρόβλημα όταν σου επιτίθενται -και αποφασίσεις να απαντήσεις-, είναι πως αναγκαστικά μιλάς για τον εαυτό σου. Δεν γίνεται αλλιώς.

Δεν ξέρω σε ποιο κόσμο ζουν οι άνθρωποι που πιστεύουν πως υποστηρίζω την Νέα Δημοκρατία.

Δεν έχω ψηφίσει ποτέ Νέα Δημοκρατία, ούτε πρόκειται. Και μάλλον -εκτός συγκλονιστικού απροόπτου- δεν θα ψηφίσω ποτέ ξανά στη ζωή μου, γιατί δεν βλέπω η Ελλάδα να παύει να είναι προτεκτοράτο στα δικά μου χρόνια.

Δεν ξέρω γιατί τόσοι πολλοί συριζαίοι έχουν την εντύπωση πως όποιος δεν είναι μαζί τους είναι εναντίον τους· αυτό έλεγε και ο Τζορτζ Μπους, όταν αποφάσισε να επιτεθεί στο Ιράκ.

Ακριβώς, το ίδιο πίστευε και η Νέα Δημοκρατία επί Σαμαρά -επί Καραμανλή ήταν πιο ανοιχτόμυαλοι-, ενώ την ίδια λύσσα έχουν οι φιλελέδες και οι ακροδεξιοί του Μητσοτάκη.

Οπότε, πολλοί συριζαίοι -δεν λέω όλοι- συμπεριφέρονται όπως αυτοί τους οποίους κατηγορούν.

Εγώ καταλαβαίνω και τους συριζαίους και τους φιλελέδες.

Οι άνθρωποι έχουν συμφέρον από κάποια κόμματα και θέλουν την πρόσβαση στη μάσα και στην κουτάλα.

Θα πρέπει, όμως, να δεχτούν πως υπάρχουν και άνθρωποι που δεν είναι ούτε με τον ΣΥΡΙΖΑ, ούτε με την Νέα Δημοκρατία.

Συμβαίνει και αυτό. Καταλαβαίνω πως τους κάνει εντύπωση αλλά συμβαίνει.

Και για να λύσω την απορία ενός κυρίου -που τον μπλόκαρα γιατί με έβριζε-, ο οποίος με ρώτησε ποιο κόμμα από τα δυο θα διάλεγα αν από αυτό εξαρτιόταν η ζωή μου, θα ψήφιζα ΣΥΡΙΖΑ αλλά αφενός κανείς δεν θα με πάει στην κάλπη με το πιστόλι στο κεφάλι, και αφετέρου κοτζάμ Γαλιλαίος προτίμησε να γίνει «δηλωσίας» από το να τον κάψουν ζωντανό. Και καλά έκανε.

Πάντως, με το πιστόλι στο κεφάλι, και Μητσοτάκη ψήφιζα.

Δεν είναι οπαδιλίκι η πολιτική.

Θα στήριζα τον Τσίπρα αν το καλοκαίρι του 2015 επέλεγε τον έντιμο δρόμο της παραίτησης, ενώ θα στήριζα και τον Σαμαρά, ο οποίος ήταν αντιμνημονιακός -αν θυμάστε- αλλά μετά προσκύνησε και έγινε μνημονιακός.

Αυτό που ξεχνούν οι περισσότεροι άνθρωποι -πάνω στο μεθύσι της νίκης και στην ψευδαίσθηση της επιτυχίας- είναι πως η ζωή έχει και παρακάτω.

Πριν από δυο χρόνια, είχα γράψει αυτό:

«Ένας γνωστός κύριος του ΣΥΡΙΖΑ μου είπε πρόσφατα ‘αν είχες έρθει μαζί μας, θα είχες βγάλει πολλά χρήματα’. Εγώ του είπα μόνο πως η ζωή έχει και παρακάτω.»

Το ξέχασαν αυτό πολλοί συριζαίοι, όταν ακολούθησαν τον Τσίπρα το καλοκαίρι του 2015.

Ας πρόσεχαν.

Δεν θέλω να κάνω τον έξυπνο αλλά τους πολιτικούς -ακόμα και τους πρωθυπουργούς- τους βλέπω σαν περαστικούς. Εγώ ήρθα για να μείνω. Όσο είναι το καντήλι μου.

Και πάντα μου φαίνεται γελοίο να ταυτίσεις τη ζωή σου και τις απόψεις σου με ένα κόμμα. Ειδικά στην χρεοκοπημένη, υποθηκευμένη και προσκυνημένη Ελλάδα.

Σε κάθε περίπτωση, κακώς σκοτώνονται οι συριζαίοι με τους νεοδημοκράτες, και κακώς την πέφτουν και στον …άμαχο πληθυσμό.

Το παιχνίδι είναι στημένο χρόνια τώρα.

Η Νέα Δημοκρατία θα γίνει κυβέρνηση για να περάσει αυτά που δεν μπορεί να περάσει ο ΣΥΡΙΖΑ, μια κυβέρνηση 4,5 ετών που έχει φθαρεί· όπως δηλαδή έγινε με τον ΣΥΡΙΖΑ που πέρασε όλα όσα δεν μπορούσε πια να περάσει η κυβέρνηση Σαμαρά.

Μάλιστα, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει στρώσει τον δρόμο για να περάσει η Νέα Δημοκρατία τα νέα μέτρα.

Ακολουθεί νέα χρεοκοπία της Ελλάδας, και Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ πάνε σε συγκυβέρνηση ή έρχεται πάλι ο Τσίπρας -που μάλλον θα είναι και νομπελίστας- για να φέρει ξανά την ελπίδα.

Πότε πια θα το μάθετε το κόλπο; Τόσες φορές το είδατε.

Ειρήνη, αδέρφια.

Όλοι ηττημένοι είμαστε στην ηττημένη χώρα.

Δεν υπάρχει λόγος να σκοτωνόμαστε μεταξύ μας.

Love, peace and understanding.

(Λυπάμαι για τα μπλοκ που έριξα αλλά δεν έχω καμία ανοχή πια στην ηλιθιότητα.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.