Οδηγός της επιβίωσης της καθημερινότητας: Επικοινωνία

Αγαπημένε μου πιτσιρίκο,
Συνεχίζω να αγνοώ τον προεκλογικό πανικό.
Χαρακτηριστικό του προεκλογικού πανικού που επικρατεί σε όλη την Ευρώπη, είναι ότι κανείς δεν αναφέρεται σε οτιδήποτε συστημικό, λες και όλα δουλεύουν ρολόι.

Λες και η άνοδος της ακροδεξιάς, την οποία όλοι κόπτονται να ανακόψουν, δεν έχει να κάνει με το ίδιο το σύστημα και με τις συνθήκες που επικρατούν στις ανεπτυγμένες χώρες, αλλά ήρθε εξ ουρανού, από το πουθενά.

Το κλείνω εδώ.

Είπα λοιπόν να συνεχίσω την ενδοσκόπηση για την βελτίωση της καθημερινότητας.

Απολογούμαι προκαταβολικά για το διδακτικό ύφος του κειμένου. Δεν έχω σκοπό να το παίξω δάσκαλος ή ξερόλας.

Ό,τι γράφω το γράφω για μένα. Απλά, το μοιράζομαι μαζί σου και με τους αναγνώστες του μπλογκ.

Είπα λοιπόν να γράψω για κάποιες διαπιστώσεις που έχω κάνει σε ό,τι αφορά την επικοινωνία μας με άλλους ανθρώπους. Τα προφανή που δεν είναι προφανή, το πόσο σημαντική είναι η διάθεση στην καθημερινή μας επικοινωνία και τις αιτίες της κακής συμπεριφοράς των άλλων προς εμάς.

-Ό,τι θεωρείς προφανές για σένα, δεν είναι προφανές σε όλους-

Η ανθρώπινη επικοινωνία, ιδιαίτερα η προφορική, δεν είναι πάντα αποτελεσματική.

Πράγματα που στο μυαλό μας φαίνονται προφανή, δεν είναι για όλο τον κόσμο.

Πολλές φορές, μάλιστα, είναι πολύ δύσκολο να περιγράψεις με λόγια κάτι το οποίο σε επηρεάζει συναισθηματικά.

Είτε μιλάμε για μια διαφωνία με το έτερον μας ήμισυ, είτε μιλάμε για το μποϊκοτάζ στο κράτος του Ισραήλ, η καθαρότητα και η ειλικρίνεια του μηνύματος, συνήθως χάνεται μέσα στη συναισθηματική φόρτιση του τρόπου με τον οποίο το εκφράζουμε.

Τις περισσότερες φορές, οι παρεξηγήσεις μεταξύ μας αφορούν τόσο το γεγονός ότι δεν εκφραζόμαστε καθαρά και ήρεμα, όσο και το ότι ο καθένας μας ορίζει τις ίδιες έννοιες με διαφορετικό τρόπο.

Κάποιες έννοιες μάλιστα, δεδομένης της ιστορίας τους, πολλές φορές κουβαλάνε ένα συγκεκριμένο φορτίο, το οποίο αποτελεί εμπόδιο για κάθε ειλικρινή συζήτηση.

Αναγνωρίζοντας αυτούς τους περιορισμούς, μπορούμε να αποφύγουμε τις παγίδες του προφορικού λόγου.

Αν πραγματικά μας ενδιαφέρει ο ειλικρινής διάλογος, για κάθε βήμα εμπρός σε μια συζήτηση, θα πρέπει να έχουμε την διορατικότητα και την υπομονή να κάνουμε δύο βήματα πίσω.

-Η σημασία των μικρών λεπτομερειών στην διάθεση-

Ενώ η επικοινωνία έχει εξ ορισμού τις δυσκολίες της, είναι απίστευτο όταν ανακαλύπτεις το πώς οι μικρές διαφορές στη διάθεση, έχουν τόσο τρομερή επίδραση στην ποιότητα της επικοινωνίας.

Από το πόσες ώρες κοιμάσαι, μέχρι τα επίπεδα ζαχάρου στο αίμα, το αν και πόσο έχουμε πιει αλκοόλ, το στρες στη δουλειά, η κίνηση στον δρόμο κλπ, μπορούν να έχουν δραματικές επιπτώσεις στη διάθεση μας.

Είναι σημαντικό να έχουμε επίγνωση αυτών όχι μόνο για μας τους ίδιους, αλλά και για τους ανθρώπους με τους οποίους έχουμε συχνή επικοινωνία.

Οι επιπτώσεις του να αγνοεί κανείς αυτές τις μικρές λεπτομέρειες, τις συναντάμε καθημερινά και πολλές φορές ανακαλύπτουμε πολύ αργότερα, πόσο καλύτερα θα μπορούσε να είχε πάει μια συζήτηση, αν απλά δεν βιαζόμασταν να την κάνουμε. Αν περιμέναμε να την κάνουμε την κατάλληλη στιγμή.

Αναγνωρίζοντας τη σημασία της διάθεσης στην επικοινωνία, αναγνωρίζουμε ότι, όταν οι κοντινοί μας άνθρωποι γίνονται εριστικοί με τη γκρίνια τους, ενδεχομένως να υπάρχουν άλλοι λόγοι που τους οδηγούν σε αυτή τη συμπεριφορά.

Ίσως να μην προσπαθούν να σε εκνευρίσουν, αλλά να θέλουν απλά να σου τραβήξουν την προσοχή και να στρέφονται στον μοναδικό τρόπο που ξέρουν πώς να το κάνουν.

Πολλές φορές, η αιτία ενός καυγά δεν έχει καμία σχέση με τον καυγά ή με την ένταση της διαφωνίας.

Και είναι σίγουρο ότι η διάθεση μας επηρεάζει όχι μόνο τον τρόπο που εκφράζουμε κάτι, όσο και τον τρόπο με τον οποίο το εκλαμβάνουμε.

Κάτι το οποίο μας τσιτώνει τα νεύρα σε μια στιγμή που αισθανόμαστε κουρασμένοι ή στρεσαρισμένοι, θα το παίρναμε στο χαβαλέ, σε μια άλλη στιγμή που θα ήμασταν ξεκούραστοι και ευδιάθετοι.

Η επείγουσα ανάγκη μας να ακουστούμε, μπορεί να γίνει εμπόδιο στο να γίνουμε κατανοητοί.

Ίσως καλό θα ήταν, την επόμενη φορά που θα θέλαμε να προσεγγίσουμε τον/η σύντροφό μας για ένα θέμα που μας απασχολεί, να φροντίσουμε ότι είμαστε και οι δύο ξεκούραστοι, ότι δεν είναι κανένας από τους δυο μας μεθυσμένος, ότι έχουμε φάει, ότι δεν έχουμε κάποιο επείγον θέμα το οποίο μας έχει αγχώσει και ότι δεν ξεκινάμε τη συζήτηση λίγο πριν χρειαστεί να φύγουμε για κάποια άλλη υποχρέωση.

-Η κακή συμπεριφορά των άλλων, είναι αποτέλεσμα φόβου και άγχους-ο

Αυτοί που έχουν τη δύναμη να μας πληγώσουν και το κάνουν εσκεμμένα, δεν έχουν αυτή την ισχύ επειδή είναι καλύτεροι από εμάς, ούτε επειδή είναι δυνατότεροι από εμάς.

Συνήθως, αυτοί οι άνθρωποι έχουν πληγές που δεν μπορούμε να δούμε, πόνο που δεν μπορούμε να καταλάβουμε.

Η επιβολή της ισχύος τους δεν είναι απόδειξη της ανεπάρκειάς μας ή της αδυναμίας μας, αλλά απόδειξη του τραύματός τους.

Είναι πολύ δύσκολο να απαλλαγεί κανείς από την εντύπωση πως είναι το κέντρο του κόσμου.

Άλλωστε, η ζωή, όπως την βιώνουμε καθημερινά, συμβαίνει πάντα είτε μπροστά μας, είτε πίσω μας, αριστερά μας ή δεξιά μας.

Κοινώς, όλη η ύπαρξη συμβαίνει με εμάς στο κέντρο.

Βέβαια, αν ισχύει αυτό για μας, τότε το πιθανότερο είναι πως ισχύει και για κάθε άλλον άνθρωπο πάνω στη Γη. Επτά δισεκατομμύρια κέντρα του σύμπαντος.

Είναι επομένως πολύ εύκολο, να πέσουμε στη παγίδα του να σκεφτούμε πως οι κακές συμπεριφορές των άλλων απέναντι μας, έχουν πάντα να κάνουν με εμάς.

Δεν έχουν.

Τις περισσότερες φορές, οι κακές συμπεριφορές των άλλων προς εμάς, έχουν να κάνουν με συναισθήματα και καταστάσεις που δεν μας αφορούν.

Είναι εύκολο να βγαίνεις από τα ρούχα σου, όταν σε προσπερνάει η Πόρσε Καγιέν με 200 χλμ/ώρα στην εθνική οδό.

Είναι δύσκολο να σκεφτείς πως υπάρχει ενδεχόμενο ο οδηγός να πηγαίνει σαν τρελός γιατί έχει το παιδί του στο πίσω κάθισμα με σπασμένο πόδι, το οποίο πονάει πολύ και οι κραυγές του στέλνουν σήματα πανικού στον αγχωμένο γονέα που βιάζεται να πάει στο νοσοκομείο το γρηγορότερο δυνατό.

Είναι εύκολο να σου τη δίνει η βαριεστημένη καλησπέρα και η ξύλινη γλώσσα της γυναίκας στο ταμείο του σούπερ μάρκετ, την ώρα που εσύ είσαι τόσο ευγενικός και πρόσχαρος.

Μα τι σκύλα.

Είναι δύσκολο να σκεφτείς πως υπάρχει το ενδεχόμενο να έχει περάσει τις τελευταίες δύο εβδομάδες δουλεύοντας διπλοβάρδια, για να καλύψει τον άρρωστο συνάδελφο της, και βρίσκεται στο τέλος της δεύτερης βάρδιας και το μόνο που έχει δύναμη να σκεφτεί είναι το πότε θα περάσει αυτή η τελευταία ώρα για να πάει σπίτι να κάνει ένα ζεστό μπάνιο, να φάει κάτι και να ξεραθεί στον ύπνο.

Βλέπεις, είναι αδύνατο να γνωρίζουμε τον πόνο του άλλου, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως ο πόνος τους δεν υπάρχει ή ότι επηρεάζει τη ζωή τους και τη συμπεριφορά τους λιγότερο απ’ ότι ο δικός μας.

Από το μακρινό Αμστελόδαμο, με αγάπη,

Κώστας

(Φίλε Κώστα, η άνοδος της ακροδεξιάς στην Ευρώπη πρέπει να μας γεμίζει με χαρά, αφού ο φασισμός γεννήθηκε στην πατρίδα μας την Ευρώπη. Άρα, η Ευρώπη επιστρέφει στις παραδοσιακές της αξίες. Κώστα, ένα λάθος που κάνουμε οι άνθρωποι -άλλος λιγότερο, άλλος περισσότερο- είναι να παίρνουμε προσωπικά συμπεριφορές ανθρώπων που δεν γνωρίζουμε καν. Έτσι, έχει γεμίσει ο τόπος από θιγμένους και προσβεβλημένους. Δεν βοηθάει και η μεγάλη συγκέντρωση ανθρώπων στα αστικά κέντρα, όπου οι άνθρωποι δεν έχουν χώρο και πέφτουν συνεχώς ο ένας πάνω στον άλλον. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.